Viotia Blogs » Έρκυνα » Όλα τα μπλογκ της Λιβαδειάς, της Θήβας και του νομού Βοιωτίας με μια ματιά

Expand/Collapse

Έρκυνα (81)

Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 18.07.2010
12:58
Ανεκτικότητα…
» Έρκυνα

“Στην εφαρμογή της ανεκτικότητας στην πράξη, ο εχθρός σου είναι ο καλύτερος δάσκαλος”

Δαλάι Λάμα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 15.07.2010
17:14
“Παρεξηγημένος” ο πρίγκιπας Vlad?
» Έρκυνα

[pendaart.com] />“Ο Δράκουλας ΔΕΝ έπινε αίμα! Είχε απλώς κακές δημόσιες σχέσεις και ήταν θύμα προπαγάνδας", υποστηρίζει μεταξύ δημοσίευμα της εφημερίδας Telegraph. Στο πλαίσιο έκθεσης, Dracula - Voivode and Vampire" που διοργανώνεται στο Βουκουρέστι, οι υπεύθυνοι επιχειρούν να αποκαταστήσουν τη φήμη του Κόμη Δράκουλα, κατά κόσμον Vlad Tepes, που βασίλευσε στη Βλαχία, το 15ο αιώνα.

Σύμφωνα με αυτούς, ο πρίγκιπας Vlad, δεν υπήρξε ποτά ένας αιμοδιψής τύραννος, αλλά ένα παρεξηγημένο θύμα κακής προπαγάνδας, οργανωμένης από τη Δυτική Ευρώπη. "Ο Vlad Dracula ήταν όντως πολύ σκληρός και βίαιος, ωστόσο, δεν ήταν περισσότερο βίαιος από τους υπόλοιπους πρίγκιπες της εποχής του", υποστηρίζει η Margot Rauch, έφορος του εκθεσιακού χώρου.

Γεννημένος στην πόλη Sighisoara, στην Transylvania, το 1431, ο Vlad βασίλευσε στη Βλαχία, σημερινή επαρχίας της Ρουμανία, μεταξύ 1456 και 1462. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, εκτιμάται ότι θανατώθηκαν περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων πολιτικοί του αντίπαλοι, κοινοί εγκληματίες και Τούρκοι στρατιώτες, που συνέλαβε και σκότωσε, καρφώνοντάς τους σε ξύλινα μυτερά κοντάρια.

Του καταλογίζουν ακόμη δεκάδες βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς μελών του σώματος, πνιγμούς, μέχρι και ψήσιμο πολλών από τους εχθρούς του. Κι όμως η κ. Rauch υποστηρίζει, πως ο φοβερός και τρομερός Δράκουλας ήταν "απλώς θύμα κακής προπαγάνδας".

Οπως εξηγεί μιλώντας στην Telegraph, οι ιστορικές μελέτες, που παρουσιάζονται στην έκθεση, αποδεικνύουν πως οι μύθοι, που σχετίζονται με τον Vlad στην πραγματικότητα υποκινούνταν από τη Δυτική Ευρώπη, που ήθελε να παρουσιάσει την Ανατολική ως πρωτόγονη περιοχή, πηγή του κακού!

Σε μία πάντως από τις γκραβούρες που φιλοξενούνται στην έκθεση, η οποία χρονολογείται από το 1500, εμφανίζεται να απολαμβάνει το γεύμα του υπό τα βλέμματα χλωμιασμένων ανδρών, ενώ άλλοι βρίσκονται γύρω του, με μέλη να κρέμονται από το σώμα τους, καθώς τα κεφάλια τους βράζουν σε καζάνια.

"Είναι ώρα να δούμε το Vlad Dracula από μία διαφορετική οπτική γωνία, σε σχέση με αυτή που έχουμε και μας έχει δώσει το Hollywood," λέει η κ. Rauch.

δια

Διαβάστε και ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στο ΒΗΜΑ:
ΟΙ KAKΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: ΒΛΑΝΤ Γ' ΤΗΣ ΒΛΑΧΙΑΣ Ο πρίγκιπας του σκότους

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 11.07.2010
00:35
Συγχώρεση!
» Έρκυνα

«Συγχωρείτε πάντα τους εχθρούς σας. Τίποτα δεν τους ενοχλεί περισσότερο.» Όσκαρ Ουάιλντ

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 07.07.2010
22:50
Νίκολα Τέσλα
» Έρκυνα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 20.06.2010
21:06
Earthlings (Γήινοι)
» Έρκυνα

Το Earthlings, σε αφήγηση του Joaquin Phoenix και σε μουσική του Moby, είναι ένα ντοκιμαντέρ που καταδεικνύει την πλήρη οικονομική εξάρτηση του ανθρώπινου είδους από τα ζώα που εκτρέφονται για κατοικίδια, φαγητό, ένδυση, διασκέδαση και επιστημονική έρευνα. Με τη χρήση κρυφών καμερών και υλικού που δεν είχε δημοσιευθεί ως τώρα, το Earthlings καταγράφει τις καθημερινές πρακτικές των μεγαλύτερων βιομηχανιών παγκοσμίως, όλες εκ των οποίων βασίζονται εξ ολοκλήρου στην εκμετάλλευση ζώων για τα κέρδη τους.

Δυνατό, ενημερωτικό,αντιφατικό και προκλητικό, το Earthlings είναι μακράν το πιο κατανοητό ντοκιμαντέρ που έχει γυριστεί σχετικά με την στενή σχέση φύσης, ζώων και ανθρώπινου οικονομικού συμφέροντος

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 17.06.2010
20:45
85 χρόνια σε 40’
» Έρκυνα

Αν ο χρόνος μπορούσε να προσωποποιηθεί μόνο το πρόσωπο ενός τεμπέλη και κακού γλύπτη θα είχε!

Γιατί;

Δες το βίντεο - μέχρι τα 25 μας έχει κέφια, μετά βαριέται… και σμιλεύει όπως-όπως…

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 16.06.2010
11:34
Οι τρεις τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου
» Έρκυνα

[www.arxaiologia.gr] />Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του

1] Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2] Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

3] Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!

by email

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 04.06.2010
14:15
Επιθανάτιες εμπειρίες από ισχυρά ηλεκτρικά εγκεφαλικά κύματα
» Έρκυνα

Οι μυστηριώδεις και αμφιλεγόμενες επιθανάτιες εμπειρίες, που βιώνουν αρκετοί άνθρωποι στο κατώφλι του θανάτου, πιθανώς προκαλούνται από έναν «χείμαρρο» ηλεκτρικής δραστηριότητας, που λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο λίγο πριν από το θάνατο.

Σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία έγινε με τη βοήθεια εγκεφαλογράφου, διαπιστώθηκε ότι μια έντονη δραστηριότητα ηλεκτρικών κυμάτων συμβαίνει κατά τις στιγμές πριν από το θάνατο.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτή η ξαφνική "έκρηξη" των ηλεκτρικών κυμάτων στον θνήσκοντα εγκέφαλο ίσως αποτελεί την αιτία των επιθανάτιων εμπειριών.

Κατά τις συγκεκριμένες εμπειρίες, οι ασθενείς αναφέρουν ότι έβλεπαν τον εαυτό τους από ψηλά ή βάδιζαν σε ένα τούνελ προς ένα λαμπερό φως.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν μια τέτοια εμπειρία ως θρησκευτικό ή πνευματικό όραμα και ως επιβεβαίωση για την μετά θάνατο ζωή.

Όμως, οι επιστήμονες συνήθως είναι πιο επιφυλακτικοί, όσον αφορά την ερμηνεία του φαινομένου.

Η νέα μελέτη πραγματοποιήθηκε υπό τον γιατρό Lakhmir Chawla της μονάδας εντατικής θεραπείας του ιατρικού κέντρου του πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον των ΗΠΑ.

Δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Journal of Palliative Research.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η αυξημένη ηλεκτρική ενέργεια που απελευθερώνεται, καθώς λιγοστεύει το οξυγόνο στον εγκέφαλο, είναι αυτή που μπορεί να προκαλεί τις επιθανάτιες εμπειρίες.

Ωστόσο, δεν μπορούν να είναι βέβαιοι για αυτό.

"Καθώς η κυκλοφορία του αίματος επιβραδύνεται και τα επίπεδα του οξυγόνου πέφτουν, τα εγκεφαλικά κύτταρα "πυροδοτούν" μια τελευταία ηλεκτρική διέγερση. Αυτή αρχίζει σε ένα τμήμα του εγκεφάλου και εξαπλώνεται στη συνέχεια σαν χείμαρρος, πράγμα που ίσως προκαλεί στους ανθρώπους έντονες νοητικές εντυπώσεις" ανέφερε ο Chawla.

Η ηλεκτρική δραστηριότητα, λίγο πριν από το θάνατο, μπορεί να διαρκεί από μισό έως τρία λεπτά.

Ο Chawla δήλωσε ότι έχει παρατηρήσει το ίδιο φαινόμενο σε τουλάχιστον 50 περιστατικά.

Σε ποσοστό 15-20%, οι ασθενείς, σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες μεταξύ ατόμων που υπέστησαν έμφραγμα και θεωρήθηκαν κλινικά νεκροί, έχουν αναφέρει ότι αισθάνονται να λούζονται από ένα έντονο φως και να νιώθουν μια βαθειά γαλήνη, καθώς περπατούν μέσα σε ένα τούνελ.

Παράλληλα, άλλοι λένε ότι είδαν οράματα με τον Ιησού, τον Μωάμεθ ή τον Κρίσνα και μερικοί "πλέουν" στον αέρα πάνω από το χειρουργικό ή όποιο άλλο κρεβάτι τους, παρατηρώντας από κάτω το σώμα τους και όσους το περιτριγυρίζουν.

Οι επιστήμονες αναζητούν μια βιολογική και όχι μια μεταφυσική αιτία σε όλες αυτές τις υποκειμενικές εμπειρίες.

Εν τω μεταξύ, σε εξέλιξη βρίσκεται η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα διεθνής επιστημονική έρευνα πάνω στο ζήτημα, με επικεφαλής τον Sam Parnia, γιατρό στη μονάδα εντατικής θεραπείας του ιατρικού κέντρου του αμερικανικού πανεπιστημίου Κορνέλ και ερευνητή της ιατρικής σχολής του βρετανικού πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον.

Ο Parnia χαρακτήρισε "ενδιαφέρουσα" την μελέτη του Chawla, αλλά δήλωσε επιφύλαξη για τα συμπεράσματά της, λέγοντας ότι ακόμα δεν υπάρχει απόδειξη πως η ηλεκτρική δραστηριότητα αποτελεί την αιτία των επιθανάτιων εμπειριών.

Επειδή οι ασθενείς του Chawla τελικά πέθαναν, όπως είπε ο Parnia, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι τι ένιωσαν λίγο πριν τον θάνατό τους.

Σύμφωνα με τον Parnia, "θεωρούμε τον θάνατο ως μια στιγμή, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια διαδικασία που η σύγχρονη ιατρική μπορεί συχνά να αντιστρέψει. Ο θάνατος ξεκινάει όταν η καρδιά σταματά, όμως μπορούμε να παρέμβουμε και να φέρουμε τον άνθρωπο πίσω στη ζωή, μερικές φορές ακόμα και μετά από τρεις έως τέσσερις ώρες, όταν πια οι άνθρωποι είναι πολύ κρύοι. Είναι πιθανό ότι πολύ περισσότεροι άνθρωποι έχουν επιθανάτιες εμπειρίες, αλλά δεν τις θυμούνται μετά".

Πάντως όσοι τις θυμούνται, συχνά λένε ότι αυτές οι εμπειρίες άλλαξαν την μετέπειτα ζωή τους.

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 24.05.2010
11:49
Ζήτησα…
» Έρκυνα

Ζήτησα από τον Θεό όλα τα αγαθά για ν' απολαύσω τη ζωή

κι Αυτός μου έδωσε τη ζωή για ν' απολαύσω τ' αγαθά.

Ανώνυμος

Περισσότερα... »
11:44
Ο κύκλος της ζωής
» Έρκυνα

Πιστεύω ότι ο κύκλος της ζωής θα έπρεπε να είναι
ανάποδος.

Αρχικά θα έπρεπε να εμφανίζεσαι με κάποιο τρόπο στην
γη 90 χρονών.

Μετά ζεις σε γηροκομείο , βλέπεις κάθε χρόνο το σώμα
σου να βελτιώνεται, βγάζεις άσπρα μαλλιά ώσπου γίνεσαι
65 χρόνων και σε διώχνουν.

Πηγαίνεις στο έτοιμο γραφείο σου όπου σε περιμένουν
μια επιτυχημένη επιχείρηση, δυο σπίτια και 3
αυτοκίνητα.

Εργάζεσαι για σαράντα χρόνια, τα μαλλιά σου ολοένα
πυκνώνουν και μαυρίζουν, τα περιττά κιλά φεύγουν μόνα
τους και στα 25 σου αφότου έχεις βγάλει όλα σου τα
γούστα με ταξίδια, ψώνια, γνωριμίες, πηγαίνεις πια
να μείνεις με τους γονείς σου για να τους γνωρίσεις
καλύτερα και να ξεκουραστείς.

Τότε ξεκινάς το πανεπιστήμιο, το ρίχνεις στα πάρτι,
στο σεξ και στο αλκοόλ, και είσαι έτοιμος πια για το
λύκειο. Εκεί γνωρίζεις την τελευταία σου σχέση όπου περνάς
μαζί της εκπληκτικά γιατί ξέρεις ότι είναι η
τελευταία.

Μετά γίνεσαι παιδί, πας στο δημοτικό, το σεξ και τα
λεφτά δεν σε ενδιαφέρουν πια, παίζεις στις αλάνες
μέχρι να νυχτώσει, κανείς βλακείες με τους φίλους σου,
δεν έχεις πια ευθύνες.

Σιγά σιγά γίνεσαι μωρό , όλοι σε φροντίζουν, σε
αγαπούν και σου φέρνουν παιχνίδια και δώρα. σταματάς
να μιλάς…

Έχεις πει πια αρκετά...

Επιστρέφεις στην κοιλιά της μητέρας σου όπου περνάς
τους τελευταίους εννέα μήνες σου κολυμπώντας ευχάριστα
και εντελώς ξαφνικά μια μέρα….
Τελειώνεις την ύπαρξη σου με έναν οργασμό... :-)

(Δεν ξέρω ποιός το πρωτοέγραψε, αλλά είναι υπέροχο!)

Περισσότερα... »
02:42
Οι λέξεις που «πονάνε» τον εγκέφαλο
» Έρκυνα

Και μόνο αν ακούσουμε τη φράση «αυτό μπορεί να πονέσει λίγο» τη στιγμή που ο γιατρός είναι έτοιμος να μας βάλει τη βελόνα στη φλέβα είναι αρκετό για να ενεργοποιηθεί στον εγκέφαλο ο μηχανισμός αντίδρασης στον πόνο.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι λέξεις που περιγράφουν πόνο είναι ικανές από μόνες τους να προκαλέσουν αυτή την αίσθηση, καθώς ο εγκέφαλος αντιδρά στα λόγια με τον ίδιο τρόπο που θα αντιδρούσε στον σωματικό πόνο.

Η έρευνα έγινε στο γερμανικό Πανεπιστήμιο Φρίντριχ-Σίλερ της Ιένας και δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση «Ρain». Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο για να εξετάσουν 16 υγιείς ανθρώπους την ώρα που επεξεργάζονταν λέξεις σχετικές με την εμπειρία του πόνου, όπως «βασανιστικός ή εξαντλητικός πόνος», «ο πόνος με παραλύει» κλπ.

Παράλληλα άκουγαν λέξεις με αρνητική χροιά, οι οποίες όμως δεν σχετίζονται με την αίσθηση του πόνου, όπως «βρώμικος, αηδιαστικός» κ.λπ.

Η έρευνα «φωτογράφισε» τα κέντρα επεξεργασίας του πόνου στον εγκέφαλο, τα οποία ενεργοποιήθηκαν μόνο την ώρα που άκουγαν τις σχετικές λέξεις. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η διατήρηση της ανάμνησης μίας επώδυνης κατάστασης στον εγκέφαλο βοηθά τον άνθρωπο να αποφύγει την επανάληψή της στο μέλλον. Ο Τόμας Βάις, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Ιένας, επισημαίνει πως τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν σημασία για τους πάσχοντες από διαταραχές που προκαλούν χρόνιο πόνο, καθώς φαίνεται πως η συζήτηση της κατάστασής τους με τους γιατρούς ή τους οικείους τους επιδεινώνει τα συμπτώματα και εντείνει την αίσθηση του πόνου.

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 21.05.2010
22:01
Πίνε νερό για να μην ξεχνάς
» Έρκυνα

Το βασικό συστατικό του ανθρώπινου σώματος είναι το νερό, καθώς αποτελεί περίπου το 50-60% του σωματικού βάρους. Μέχρι πρόσφατα γνωρίζαμε ότι συμμετέχει σε πολλές φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού, όπως στη διαδικασία της πέψης και απορρόφησης, στη μεταφορά θρεπτικών συστατικών στα κύτταρα, σε πολλές μεταβολικές διεργασίες, καθώς και στη ρύθμιση της θερμοκρασία του σώματος.

Οι τελευταίες έρευνες, ωστόσο, επικεντρώνονται στη σημασία της σωστής ενυδάτωσης σε γνωσιακές λειτουργίες του οργανισμού, ό πως στη συγκέντρωση και στη μνήμη.

Έτσι, εκτός από τα κλασικά συμπτώματα της ήπιας αφυδάτωσης, όπως η αδυναμία, ο πονοκέφαλος και η εύκολη κόπωση, μπορεί να παρατηρηθούν και προβλήματα στις παραπάνω γνωσιακές λειτουργίες.

Σε πρόσφατη έρευνα των Grandjean και συνεργατών που δημοσιεύτηκε το 2007, βρέθηκε ότι ακόμα και μία ήπια αφυδάτωση, της τάξης του 2%, μπορεί να επηρεάσει βασικές γνωσιακές λειτουργίες, όπως τη συγκέντρωση, την πρόσφατη μνήμη, την εγρήγορση, ακόμα και τα αντανακλαστικά μας.

Αυτό, βέβαια, έχει ώς αποτέλεσμα να επηρεάζεται η απόδοσή μας σε πολλές καθημερινές μας δραστηριότητες, όπως στην εργασία, στο διάβασμα, αλλά ακόμα και στην οδήγηση.

Δεδομένου ότι καθημερινά αποβάλλεται νερό από τον οργανισμό μέσω φυσιολογικών διαδικασιών, όπως μέσω της λειτουργίας των νεφρών και του εντέρου, της εφίδρωσης και της αναπνοής, πρέπει να αναπληρώνουμε αυτές τις απώλειες προκειμένου να αποφύγουμε έστω και την ήπια αφυδάτωση.

Το νερό μπορούμε να το προσλάβουμε μέσω της διατροφής μας, τόσο από την πρόσληψη υγρών, όσο και από την κατανάλωση στερεών τροφίμων.

Σύμφωνα με τις συστάσεις του Ινστιτούτου Ιατρικής της Ακαδημίας Επιστημών των Η.Π.Α που εκδόθηκαν το 2004, το 20% του νερού το προσλαμβάνουμε καθημερινά μέσα από στερεά τρόφιμα (π.χ. φρούτα, λαχανικά, γιαούρτι, σούπες κ.α.), ενώ το υπόλοιπο 80% προέρχεται από τα υγρά μη αλκοολούχα ροφήματα (ακόμα και καφεϊνούχα) που καταναλώνουμε, όπως φυσικά το νερό, αλλά και το γάλα, τους χυμούς, τον καφέ, το τσάι, τα αναψυκτικά κ.α.

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 18.05.2010
14:58
REVOLUTION
» Έρκυνα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 17.05.2010
20:20
Η ζωή του Πυθαγόρα του Σάμιου γίνεται ταινία
» Έρκυνα

Στο πνεύμα της τελευταίας τάσης που θέλει την αρχαία Ελλάδα και μυθολογία να απασχολούν πολλές κινηματογραφικές ταινίες, ο μαθηματικός-φιλόσοφος Πυθαγόρας γίνεται «πρωταγωνιστής» μιας κινηματογραφικής παραγωγής με λαμπερό καστ.

Τα γυρίσματα αναμένεται να γίνουν και στην Ελλάδα από τον Σεπτέμβριο και συγκεκριμένα στη Σάμο και τους Δελφούς. Παράλληλα, γυρίσματα θα γίνουν στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Η ταινία «Πυθαγόρας. Οι πύλες του φωτός» είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Μία Σπέρμπερ. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη θα καθίσει ο Χιλιανός Ραούλ Ρουίζ (Ο ξανακερδισμένος χρόνος).

Πολλοί διάσημοι αστέρες του Χόλιγουντ βρίσκονται σε συζητήσεις για την ανάληψη ενός ρόλου. Ανάμεσά τους ο Τζον Μάλκοβιτς (για το ρόλο του Πυθαγόρα), ο Τζέραλντ Μπάτλερ (Πυθαγόρας σε νέα ηλικία), η Πενέλοπε Κρουθ, ο Μπεν Κίνγκσλεϊ, ο Μπρένταν Φρέιζερ, ο Κέισι Αφλεκ, ο Πάτρικ Στούαρτ και άλλη.

Εκτός από την ταινία σχεδιάζεται να γυριστεί και τηλεοπτική σειρά (πάλι με σκηνοθέτη τον Ραούλ Ρουίζ), καθώς και ντοκιμαντέρ με σκηνοθέτη τον Γιώργο Οικονόμου.

Την παραγωγή έχουν αναλάβει η αγγλική Fountain of life Productions και η ελληνική Inkas Film Productions.

Τη σύνθεση της μουσικής αναλαμβάνει ο πιανίστας και συνθέτης Λάλο Σιφρίν.

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 15.05.2010
23:59
ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ - ΖΗΤΗΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
» Έρκυνα

Αποσπάσματα από την ομώνυμη ταινία που αφορούν την ενέργεια.

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 13.05.2010
14:28
ΜΑΝΟΣ ΞΥΔΟΥΣ – ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
» Έρκυνα

Φθινόπωρο πάλι, οι σκέψεις φωνάζουν
γυάλινα όνειρα σπας και πονούν.
Λόγια της βροχής ακούς που σε τρομάζουν
οι μέρες αλλάζουν,μα δύσκολα περνούν.

Και θυμάσαι τα μάτια που τότε φιλούσες
θυμάσαι τα δάκρυα που σβήναν φωτιές
θυμάσαι αγκαλιές ζεστές αν πονούσες
θυμάσαι τα χέρια που κλείναν πληγές.

ΑΠΟ ΤΟ CD "ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΘΑ ΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑΚΡΙΑ"

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 08.05.2010
20:45
Ιστορική διαδρομή των θρησκειών σε 90’’
» Έρκυνα

Πώς εξελίχθηκαν και εξαπλώθηκαν γεωγραφικά οι διάφορες θρησκείες κατά τη διάρκεια των αιώνων? Δείτε στο παρακάτω 90 δευτερολέπτων βίντεο, τις πέντε πιο γνωστές θρησκείες (Χριστιανισμός, Ισλαμισμός, Ινδουισμός, Βουδισμός, Ιουδαϊσμός) και την πορεία τους σε μια περίοδο 5.000 χρόνων. Ένα πραγματικά πολύ ενδιαφέρον animation.

δια

Περισσότερα... »
20:23
Ο τροχός
» Έρκυνα

Θα έπρεπε να ζούμε στη Γη όπως ένας τροχός που γυρίζει. Κάθε φορά να την αγγίζουμε σε ένα σημείο και όλο το υπόλοιπο να βρίσκεται προς τα πάνω. Αλλά έχουμε ξαπλώσει πάνω της και δεν μπορούμε να σηκωθούμε.

Άγιος Αμβρόσιος των Μεδιολάνων (Μιλάνο)

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.05.2010
21:07
Επιλογές και πράξεις καθημερινής ζωής
» Έρκυνα

Ενώ ένας άνδρας γυάλιζε το νέο αυτοκίνητό του, ο ηλικίας 4 ετών γιος του, πήρε μια πέτρα και γρατσούνισε με γραμμές μέρος του αυτοκινήτου. Στο θυμό του απάνω, ο άνδρας αυτός πήρε το χέρι του παιδιού του και χρησιμοποιώντας ένα γαλλικό κλειδί, το χτύπησε πολλές φορές!

Στο νοσοκομείο, το παιδί έχασε όλα τα δάχτυλά του λόγω των πολλαπλών σπασιμάτων. Όταν το παιδί είδε τον πατέρα του, με παραπονεμένα μάτια γεμάτα πόνο, τον ρώτησε :
- Μπαμπά... πότε τα δάχτυλά μου θα μεγαλώσουν πάλι;

Το άτομο βουβό, πήγε πίσω στο αυτοκίνητό του και το κλώτσησε πολλές φορές. Σκεπτόμενος αυτό που έκανε, βρισκόμενος μπροστά στο αυτοκίνητο του και βλέποντας ξανά τις γρατζουνιές, αντιλήφθηκε ότι το παιδί του είχε γράψει με την πέτρα “ΜΠΑΜΠΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ”!

Την επόμενη ημέρα ο άνδρας αυτός αυτοκτόνησε...

by email

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 01.05.2010
22:07
Εάν έχεις πίστη… Πέσε!…
» Έρκυνα

Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, που θέλησε να σκαρφαλώσει στο ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα, όλα ήταν μαύρα, μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα.

Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Σκεφτόταν, τώρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα. Μόνο το σχοινί τον κρατούσε ζωντανό. Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και καμιάς άλλης επιλογής, φώναξε:

-Θεέ μου, βοήθησε με!

Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:

-Τί θέλεις να κάνω;

-Σώσε με, Θεέ μου!

-Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;

-Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!

-ΤΟΤΕ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ...».

Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος και το σώμα του κρεμόταν από ένα σχοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σχοινί ΜΟΝΟ 3 μέτρα πάνω από το έδαφος.…

Εσύ και εγώ, πόσο κολλημένοι είμαστε στο σχοινί μας;

Δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 30.04.2010
10:50
Προσέχετε τα λόγια που βγαίνουν από το στόμα σας
» Έρκυνα

Να είστε προσεκτικοί με κάθε λέξη που λέτε, διότι ένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης - γη, νερό, αέρας ή φωτιά - περιμένουν πάντα την ευκαιρία να υφάνουν αυτό που εκφράζουν τα λόγια σας.

Συχνά αυτό συμβαίνει αρκετά μακριά από το πρόσωπο που έβαλε τους σπόρους, αλλά συμβαίνει αναπόφευκτα. Ακριβώς όπως ο άνεμος μεταφέρει τους σπόρους και τους φυτεύει πολύ μακριά, τα λόγια σας θα πετάξουν μακριά και θα παράξουν αρνητικά ή θετικά αποτελέσματα, κάπου στο διάστημα. Έτσι, αποκτήστε τη συνήθεια να μιλάτε στοργικά στα λουλούδια, στα πουλιά και στα δέντρα, στα ζώα και στον άνθρωπο, γιατί αυτό είναι μια θεϊκή συνήθεια.

Εκείνοι που είναι σε θέση να πουν λόγια που φέρνουν ζεστασιά, ζωή και έμπνευση και ανάβουν την ιερή φωτιά, έχουν ένα μαγικό ραβδί στο στόμα τους. "

Omraam Mikhael Aïvanhov

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 21.03.2010
13:10
Οι εικόνες λατρείας των άλλων
» Έρκυνα

Αυτοί που ατιμάζουν μια εικόνα λατρείας, μια εικόνα ευσέβειας, ή ένα αντικείμενο ευλάβειας και υψηλού σεβασμού, είναι εγκληματίες, χωρίς να έχει σημασία το πεδίο στο οποίο ανήκει το εν λόγω αντικείμενο: πολιτικό, εκπαιδευτικό, φιλοσοφικό, καλλιτεχνικό, επιστημονικό, θρησκευτικό, ή οικονομικό.

Αφήστε τους ανθρώπους να λατρεύουν οτιδήποτε επιθυμούν, αλλά προσπαθήστε να επιστήσετε την προσοχή τους στις εσώτερες έννοιες του αντικειμένου ή της θρησκείας τους και με τον τρόπο αυτό θα κάνετε το αντικείμενο της λατρείας τους, αντικείμενο μεταμόρφωσης.

Οι αρχαίοι έλεγαν: μη ταπεινώνετε έναν πατέρα μπροστά στο παιδί του ή ένα σύζυγο μπροστά στη γυναίκα του.

Μην επιτίθεστε στις εικόνες λατρείας των άλλων.

Torkom Saraydarian
The Mystery of Self-Image

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.03.2010
23:12
Connected
» Έρκυνα

(Either JavaScript is not active or you are using an old version of Adobe Flash Player. Please install the newest Flash Player.)

(δείτε το σε full screen, με ανοιχτά τα ηχεία)

Το Connected είναι μια ιστορία για την επιβίωση και την απληστία του ανθρώπου και διαδραματίζεται κάπου στο μέλλον, όπου οι επιζώντες μιας καταστροφής γρήγορα συνειδητοποιούν ότι η επιβίωση δεν είναι για όλους.

Το φιλμ γυρίστηκε στο Faxe Kalkbrud, στην Δανία, σε σκηνοθεσία Jens Raunkjær Christensen και Jonas Drotner Mouritsen. Το Connected είναι μια ταινία μικρού μήκους sci-fi με πολύ μικρό προϋπολογισμό και δημιουργήθηκε με την υποστήριξη του "The Film Workshop", το Δανέζικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου.

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 27.02.2010
00:31
Υποσυνείδητα, είμαστε όλοι φιλάνθρωποι
» Έρκυνα

Μπορεί οι άνθρωποι να χαρακτηρίζονται, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, από εγωισμό, ωστόσο αντλούν ευχαρίστηση και όταν μοιράζονται με τους συνανθρώπους τους, σύμφωνα με μια ασυνήθιστη μελέτη που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα.
Με τη χρήση ειδικών μηχανημάτων, οι επιστήμονες εντόπισαν τα πρώτα στοιχεία που δείχνουν ότι η βοήθεια προς τους συνανθρώπους ενεργοποιεί τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου όπως και όταν σημειώνουν ένα προσωπικό επίτευγμα. Η τετράδα των επιστημόνων, με επικεφαλής τον Τζον Ο’Ντόχερτι του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, πραγματοποίησε πειράματα σε 20 ζευγάρια εθελοντών, κατά τη διάρκεια των οποίων παρατήρησε την εγκεφαλική δραστηριότητα με τη βοήθεια μηχανημάτων μαγνητικής απεικόνισης του εγκεφάλου.

Οι ερευνητές εξέτασαν δύο συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές, που επεξεργάζονται τα αισθήματα ικανοποίησης και «ανταμοιβής», όπως το φαγητό, τα χρήματα και η ευχάριστη μουσική. Σε κάθε ζευγάρι δόθηκαν από τριάντα δολάρια, ενώ στη συνέχεια τράβηξαν κλήρους για να δουν σε ποιον θα δινόταν μπόνους πενήντα δολαρίων, ενώ σε κάποιες άλλες συναλλαγές, οι επιστήμονες έδωσαν επιπλέον διαφορετικά ποσά και στους δύο.

Αν ο «φτωχότερος» από τους δύο λάμβανε το μεγαλύτερο ποσό, ενεργοποιούνταν το αντίστοιχο μέρος του εγκεφάλου, όπως αναμενόταν. Αυτό που προκάλεσε έκπληξη όμως ήταν η αντίδραση του πιο «πλούσιου» από τους δύο. «Οι άνθρωποι με τα περισσότερα χρήματα είχαν ισχυρότερη αντίδραση όταν δινόταν χρήματα στο άλλο μέλος του ζευγαριού απ’ ότι όταν έπαιρναν οι ίδιοι», δήλωσε ο Κόλιν Κάμερερ, από τους συγγραφείς της μελέτης και οικονομολόγος. Μάλιστα, ακόμη και στις περιπτώσεις που οι πιο «πλούσιοι» δήλωναν ότι ήθελαν τα επιπλέον χρήματα, οι μαγνητικές απεικονίσεις δήλωναν το αντίθετο.

Αυτή η διαπίστωση «τονίζει την ιδέα ότι ακόμη και οι βασικές δομές ανταμοιβής στον ανθρώπινο εγκέφαλο δεν είναι εγωκεντρικές», δήλωσε ο Ο’Ντόχερτι. Παραμένει ασαφές ο βαθμός που η ικανοποίηση κάποιου όταν μοιράζεται και όταν λαμβάνει μια ανταμοιβή είναι έμφυτη ή επίκτητη, επισημαίνουν οι επιστήμονες. «Πιστεύουμε, ότι για τους ανθρώπους που ξεκινούν πλούσιοι, το να βλέπουν άλλους να λαμβάνουν χρήματα μειώνει τις ενοχές τους επειδή οι ίδιοι έχουν περισσότερα», σύμφωνα με τον Κάμερερ.

Οι τέσσερις επιστήμονες παραδέχονται πάντως ότι η εργασία τους υπόκειται και σε περιορισμούς. Το πείραμα, που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ, δε λαμβάνει υπόψη για παράδειγμα τις πολιτισμικές διαφορές, ενώ δε χρησιμοποιήθηκαν γυναίκες στο πείραμα.

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 20.02.2010
20:39
Η πραγματικότητα του παρατηρητή
» Έρκυνα

Δεν υπάρχει πραγματικότητα αν δεν υπάρχει παρατήρηση. Η παρατήρηση δημιουργεί την πραγματικότητα. Γι’ αυτό το λόγο, η πραγματικότητά μας δημιουργείται από τη δική μας παρέμβαση.

Όταν επομένως παρατηρεί κάποιος -εσύ- ένα γεγονός που ταράζει τη ζωή σου με συμπάθεια και το παρακολουθείς γνωρίζοντας ότι βαδίζει προς την κατεύθυνση της λύσης του, τότε αυτό ακριβώς θα συμβεί. Όταν παρακολουθείς το πρόβλημα χωρίς να το κρίνεις, τότε του δίνεις την ενέργεια που χρειάζεται για να προχωρήσει στη λύση του.

Κβαντική Πραγματικότητα
Nick Herbert

Περισσότερα... »
11:03
Και οι γονείς μας ήταν κάποτε νέοι...
» Έρκυνα

Η «ανακάλυψη» ξαφνιάζει, πρέπει να πιστέψουμε ότι ήταν τρελοί σαν εμάς, με ανησυχίες, μύχιες σκέψεις και όνειρα

Κάθονται και οι δύο μπροστά στην τηλεόραση. Εκείνος διαβάζει την εφημερίδα του, εκείνη ξεφυλλίζει ένα ένθετο περιοδικό. «Ελα, αρχίζει», της λέει. Πέφτουν οι τίτλοι τού «Κάτι ψήνεται». Το βλέπουν κάθε βράδυ και γελούν. Καμιά φορά, εκείνη σημειώνει κάποια συνταγή – συνήθως, όμως, τους αρέσει απλώς να σχολιάζουν παρέα. Χτυπάει το τηλέφωνο. «Οχι, αγάπη μου, μέσα θα μείνουμε. Εσύ; Α, ωραία. Θα προσέχεις έτσι;» «Ποιος ήταν;» «Η μεγάλη – πήρε να δει τι κάνουμε». Πιτζάμες, ρόμπες, dvd, τσιγάρα, δίσκοι με φαγητό (πάντα σαλάτα για βραδινό), χαρτομάντιλα, γυαλιά πρεσβυωπίας. Με μια φευγαλέα ματιά σε τούτο το σαλόνι, δεν μπορείς να το διακρίνεις. Με λίγη προσοχή, όμως, θα δεις εκείνο το σημάδι κάτω από το μάτι, τις (κλειστές πια) τρύπες στα αυτιά, θα προσέξεις και τη λάμψη στα μάτια. Οχι, δεν ήταν πάντα «οι γονείς». Κάποτε ήταν απλώς ο Τάσος και η Εύα, ένα ζηλευτό, ωραίο ζευγάρι, γεμάτοι όνειρα, νιάτα, δίψα για ζωή – η ψυχή της παρέας.

«Κοίτα να δεις», σκεφτόμαστε ανακαλύπτοντας παλιές φωτογραφίες των γονιών μας καταχωνιασμένες συνήθως σε κάποιο συρτάρι. «Κοίτα να δεις...» Η «ανακάλυψη» αυτή δεν είναι απλή υπόθεση, είναι ξεβόλεμα. Ποιος θέλει να ξέρει ότι ήταν κάποτε και οι γονείς του το ίδιο νέοι και τρελοί με αυτόν; Με ανησυχίες, μύχιες σκέψεις, προσωπικά όνειρα, απογοητεύσεις; Να ξέρει, με λίγα λόγια, ότι... υπήρχαν και πριν από αυτόν; Ως γονείς τούς μάθαμε, ως γονείς τούς εμπιστευόμαστε! Γι’ αυτό, η θέση αυτών των φωτογραφιών είναι πίσω στο συρτάρι!

Ευτυχώς, δεν σκέφτονται όλοι έτσι. Ο Αμερικανός Ελιοτ Γκλέιζερ είδε κάτι ανακουφιστικό σε αυτές τις φωτογραφίες. Ανακάλυψε ότι «πριν από τα τσαντάκια στη μέση και τις συναυλίες του Αντρέα Μποτσέλι, οι γονείς μας υπήρξαν κάποτε ανέμελοι, μοδάτοι και υπέροχοι». Ανέβασε, λοιπόν, τις φωτογραφίες των δικών του σε ένα μπλογκ με τίτλο «Οι γονείς μου ήταν υπέροχοι» (myparentswereawesome. tumblr. com) και κάλεσε όλους εμάς να συνεισφέρουμε με το δικό μας «υλικό». Μέχρι σήμερα έχουν συγκεντρωθεί εκατοντάδες φωτογραφίες από κάθε γωνιά του κόσμου από «γονείς» σε νεαρή ηλικία – λες και γλίστρησαν από μια ρωγμή σε ένα τεράστιο, παγκόσμιο συρτάρι.

«Οταν έπεσα κατά τύχη πάνω σε αυτό το blog», λέει στην «Κ» ο 37χρονος Νατ Κυριάκης, «το βρήκα συναρπαστικό. Αυτές οι φωτογραφίες μάς υπενθυμίζουν πως οι γονείς μας ζούσαν μια πολύ διαφορετική ζωή προτού γεννηθούμε. Ηταν νέοι με όνειρα, με σχέδια για το μέλλον, ίσως μάλιστα και με μια δόση τρέλας και ανεμελιάς, που σήμερα μας φαίνεται αδιανόητη. Σε αρκετές από αυτές τις παλιές φωτογραφίες, μάλιστα, είναι πολύ πιθανό να μην υπήρχαμε ούτε καν ως σκέψη. Αυτές οι φωτογραφίες μάς υπενθυμίζουν ότι μπορούμε και πρέπει να πετάξουμε τα βάρη και το “παθητικό” που συνήθως κουβαλάμε στις σχέσεις με τους γονείς μας. Πρέπει να ξεπεράσουμε την κακή συνήθεια να αντιμετωπίζουμε τους γονείς μας αποκλειστικά μέσα από την ενδοοικογενειακή σχέση μας. Είναι πρώτα απ’ όλα άνθρωποι σαν κι εμάς και μετά γονείς. Ολα αυτά έχουν και μία ψυχοθεραπευτική ιδιότητα αν το καλοσκεφτούμε».

Οι γονείς των σημερινών 30άρηδων ήταν φυσικά εκπρόσωποι της περήφανης γενιάς των παιδιών των λουλουδιών, των baby boomers – ζούσαν έτσι κι αλλιώς σε συναρπαστικές εποχές. «Ανθρωποι που σήμερα μας εκνευρίζουν μερικές φορές με τη συντηρητικότητά τους ή την απάθειά τους απέναντι στα προβλήματα, ήταν κάποτε πολύ πιο μπροστά απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε. Ως “baby boomers”, η γενιά των γονιών μας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, σε μια εποχή έντονων κοινωνικών ανατροπών κι ενός γενικότερου προβληματισμού. Αρα τελικά, αυτός ο μεγάλος θαυμασμός που νιώθαμε για τους γονείς μας όταν ήμαστε μικρά παιδιά δεν έπρεπε ποτέ να χαθεί...».

Ρομαντικές ιστορίες

Για τον Χρήστο, 31 ετών, ο θαυμασμός αυτός δεν χάθηκε ποτέ. Πάντοτε είχε την ικανότητα να διακρίνει πίσω από τους γονείς του... τον Γιάννη και τη Σία, αυτούς, δηλαδή, που πραγματικά είναι κάτω από τα «ρούχα» της ηλικίας. «Φταίει» και η ρομαντική τους ιστορία. Για το ζευγάρι λέγεται ότι «είχαν ερωτευθεί ο ένας τον άλλο από την κούνια». «Τι λουλούδια, τι καντάδες με συνοδεία “τσιλιαδόρων” φίλων...», διηγείται στην «Κ». «Η γιαγιά ήταν αυστηρή. Μάλωνε τη μητέρα μου κι ας ήξερε πως την επόμενη μέρα το “λαβ στόρι” θα συνεχιζόταν στο σχολείο. Μέχρι την ημέρα που ο πατέρας μου με περίσσιο θάρρος και κάθιδρος από το άγχος τη ζήτησε σε γάμο. Η μητέρα μου ακόμη συγκινείται όταν μιλάει για τα ποιήματα και τα ραβασάκια που της έστελνε με το ψευδώνυμο “Αίολος”. “Ηταν πολύ ρομαντικός ο πατέρας σας”, μας λέει συνέχεια. Πού να φανεί τώρα!» Στις φωτογραφίες τους, πάντως, φαίνεται και παραφαίνεται! «Ωραίοι δεν ήταν;», μονολογεί ο Χρήστος.

Πίσω στο σαλόνι, η ταινία στο dvd έχει τελειώσει. Ο Τάσος κοιμάται ήδη στον καναπέ και η Εύα συγυρίζει λίγο πριν τον ξυπνήσει για να πάει στο κρεβάτι. Κλείνοντας τα τελευταία φώτα, θυμάται μια κουβέντα της κόρης της στο τηλέφωνο: «Μαμά, σε παρακαλώ, βρες μου το άλμπουμ με τις παλιές σας φωτογραφίες, θέλω να δω κάτι». «Τι να τις θέλει;»,

αναρωτιέται. Ανοίγει το ντουλάπι της βιβλιοθήκης, βγάζει τα άλμπουμ και κοντοστέκεται για λίγο. Επειτα, ανάβει ένα τσιγάρο, βάζει κι ένα ποτό, κάθεται οκλαδόν στο χαλί –από μικρή πολύ ευλύγιστη– και αρχίζει να ξεφυλλίζει...

Της Λινας Γιανναρου

ΠΗΓΗ

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 17.02.2010
08:42
Δώρο…
» Έρκυνα

Η ζωή μπορεί να μην είναι τυλιγμένη με κορδέλα αλλά δεν παύει να είναι δώρο.

Κι ειδικά όταν το μοιράζεσαι μ`αυτούς που αγαπάς και σ`αγαπούν, και σ`αποδέχονται έτσι όπως είσαι.!!!

from A! μπε μπα Blog! το Μπινελικοδρόμιο..

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 14.02.2010
21:46
Ο μοναχικός δρόμος
» Έρκυνα

του Paulo Coelho

Πρέπει να έχουμε συνείδηση του θανάτου για να καταλαβαίνουμε καλά τη ζωή.

Πρέπει να παλεύουμε για να προοδεύσουμε, αλλά να μην ξεγελαστούμε από τη δύναμη που έρχεται με την πρόοδο, γιατί γνωρίζουμε ότι δεν έχει καμία αξία.

Τέλος, πρέπει να δεχόμαστε ότι η ψυχή μας, αν και είναι αιώνια, αυτή τη στιγμή είναι πιασμένη στον ιστό του χρόνου, με τις ευκαιρίες και τους περιορισμούς του. Έτσι, στη μοναχική μας διαδρομή με το ποδήλατο πρέπει να δρούμε σαν ο χρόνος να υπήρχε, να κάνουμε ότι μπορούμε για να δίνουμε αξία σε κάθε λεπτό, να ξεκουραζόμαστε όταν είναι απαραίτητο, αλλά να συνεχίσουμε πάντα να κατευθυνόμαστε προς το θείο φως, χωρίς να αφήνουμε τις στιγμές της αγωνίας να μας απογοητεύουν.

Αυτές οι τέσσερις δυνάμεις δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως προβλήματα τα οποία πρέπει να επιλυθούν, γιατί είναι υπεράνω οποιουδήποτε ελέγχου. Πρέπει να τις αποδεχόμαστε και να τις αφήσουμε να μας διδάξουν αυτό που χρειαζόμαστε να μάθουμε. Ζούμε σε ένα σύμπαν αρκετά γιγάντιο για να μας κλείνει μέσα του και ταυτόχρονα αρκετά μικρό για να μπορούμε να το κλείνουμε στην καρδιά μας. Η ψυχή του ανθρώπου έχει μέσα της την ψυχή του κόσμου, τη σιωπή της σοφίας. Καθώς κάνουμε πετάλι προς το στόχο μας, πρέπει πάντα να ρωτάμε: «Τι ωραίο έχει η σημερινή μέρα;» Ο ήλιος μπορεί να λάμπει, αλλά, αν πέφτει βροχή, πρέπει να θυμόμαστε πως αυτό σημαίνει και ότι τα γκρίζα σύννεφα θα διαλυθούν σύντομα. Τα σύννεφα διαλύονται, αλλά ο ήλιος παραμένει ίδιος και δεν φεύγει ποτέ και έχει σημασία να το θυμόμαστε αυτό στις στιγμές της μοναξιάς.

Τέλος, όταν οι καταστάσεις φαίνονται πολύ δύσκολες, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι έχουν ήδη ζήσει κάτι τέτοιο, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, κοινωνικής κατάστασης, πεποιθήσεων ή καλλιέργειας. Μια όμορφη προσευχή του δασκάλου σούφι Ντούι Νουν (Αιγύπτιου που πέθανε το 861 π.Χ.) συνοψίζει καλά τη θετική στάση που χρειάζεται στις στιγμές αυτές.

«Θεέ μου, όταν ακούω με προσοχή τις φωνές των ζώων, το θρόισμα των δέντρων, το μουρμούρισμα των νερών, το κελάηδημα των πουλιών, βλέπω μέσα τους μια μαρτυρία της ενότητάς Σου. Αισθάνομαι ότι Εσύ είσαι η ανώτατη δύναμη, ο πανταχού παρών, η ανώτατη σοφία, η ανώτατη δικαιοσύνη.

Θεέ μου, Σε αναγνωρίζω στις δοκιμασίες τις οποίες υφίσταμαι. Επίτρεψέ με Θεέ μου να κάνω δική μου την ικανοποίηση Σου. Να είμαι εγώ η χαρά Σου, η χαρά εκείνη που ένας Πατέρας αισθάνεται για το γιο του. Και να Σε θυμάμαι με ηρεμία και αποφασιστικότητα, ακόμα και όταν μου είναι δύσκολο να λέω ότι «Σε αγαπάω».

Πηγή

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 07.02.2010
20:39
Περί μετενσάρκωσης – Απαντήσεις σε αντιρρήσεις
» Έρκυνα

Από το βιβλίο “Γκνιάνα Γιόγκα”, ομιλία “ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ: 2. Ο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ” του Σουάμι Βιβεκανάντα 26/1/1896 στην Ν. Υόρκη

“Ερχόμαστε τώρα σ’ ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, αυτό που είναι, γενικά, γνωστό σαν μετενσάρκωση της ψυχής. Καμιά φορά ο κόσμος τρομοκρατιέται με τούτη την ιδέα κι η πρόληψη είναι τόσο ισχυρή που ακόμα και σκεπτόμενοι άνθρωποι πιστεύουν πως είναι προϊόντα του τίποτα, κι έπειτα, με την πιο μεγαλοπρεπή λογική, προσπαθούν να εξάγουν τη θεωρία, πως αν και προήλθαν από το μηδέν, θα είναι από δω και μπρος αιώνιοι! Όσοι προήλθαν άπό το μηδέν, θα επιστρέψουν οπωσδήποτε, στο μηδέν. Ούτε εσείς, ούτε έγώ, ούτε κανένας άπό τους παρόντες, έχει προέλθει άπό το μηδέν, ούτε και θα επιστρέψει στο μηδέν. Υπήρχαμε αιώνια, και θα υπάρχουμε αιώνια και δεν υπάρχει καμιά δύναμη κάτω η πάνω άπό τον ήλιο, που να μπορεϊ να καταστρέψει τα δική σας η τη δική μου ύπαρξη η να μας στείλει πίσω στο μηδέν. Άρα τούτη η ιδέα της μετενσάρκωσης, όχι μόνο δεν είναι τρομακτικά, αλλά είναι και εξαιρετικά ουσιαστική για την ηθική ευημερία της ανθρώπινης φυλής. Είναι το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει ο σκεπτόμενος άνθρωπος. Αν πρόκειται από δω και μπρος να υπάρξετε στην αιωνιότητα, τότε ακολουθεί ότι θα πρέπει να είχατε υπάρξει και στο παρελθόν, διαμέσου της αιωνιότητας· δεν μπορεί να είναι αλλιώς.

Θα προσπαθήσω ν' απαντήσω σε μερικές αντιρρήσεις, που συνήθως προβάλλονται εναντίον της θεωρίας αυτής. Αν και πολλοί από σας θα νομίσετε πως είναι πολύ ανόητες αντιρρήσεις, παρόλα αυτά ττρέπει ν' απαντήσουμε· γιατί βλέπουμε καμιά φορά, πως και οι πιο ττολυμαθεϊς άνθρωποι είναι έτοιμοι να ξεστομίσουν τις πιο ανόητες ιδέες. Καλά είπαν πως δεν υπήρξε ποτέ ιδέα τόσο παράλογη, που να μην βρήκε φιλόσοφους να την υπερασπίσουν.

Η πρώτη αντίρρηση είναι: Γιατί να μη θυμόμαστε το παρελθόν

μας; Αλλά, μήπως θυμόμαστε όλο το παρελθόν μας σε τούτη τη ζωή -Πόσοι από σας θυμούνται τι έκαναν όταν ήταν μωρά; Κανένας σας δε θυμάται τη βρεφική του ηλικία- κι αν εξαρτάται η ύπαρξη σας από τη μνήμη, τότε το επιχείρημα αυτό αποδείχνει πως δεν υπήρξατε οαν μωρά, επειδή δε θυμόσαστετή βρεφική σας ηλικία. Είναι, απλώς, πέρα για πέρα, ανοησία να λέμε, πως στηρίζεται η ύπαρξη μας πάνω στη θύμηση μας. Πως μπορούμε να θυμηθούμε την περασμένη ζωή; Αφού εκείνος ο εγκέφαλος χάθηκε, κατακερματίστηκε και στη θέση του δημιουργήθηκε ένας καινούργιος. Ο,τι ήρθε στον τωρινό μας εγκέφαλο είναι η συνισταμένη, το ολικό άθροισμα των εντυπώσεων που αποκτήσαμε στο παρελθόν μας, που έφερε μαζί του ο νους όταν ήρθε να κατοικήσει στο νέο σώμα. Εγώ, όπως με βλέπετε έδώ, είμαι το προϊόν, το καταστάλαγμα όλου του άπειρου παρελθόντος που σέρνω πίσω μου.

Τέτοια είναι η δύναμη της πρόληψης, πολλοί από αυτούς που αρνιούνται το δόγμα της μετενσάρκωσης πιστεύουν πως καταγόμαστε από τους πιθήκους. Αλλά δεν έχουν το θάρρος να ρωτήσουν, γιατί δε θυμόμαστε την πιθηκίσια ζωή μας. Όταν ένας μεγάλος αρχαίος σοφός, ένας οραματιστής, ή ένας προφήτης από τα παλιά, που ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο μέ την Αλήθεια, λέει κάτι, τούτοι οι σύγχρονοι άντρες σηκώνονται και λένε: «Ουφ, ήταν ένας ανόητος»! Αλλά αν χρησιμοποιήσετε ένα άλλο όνομα - «το λέει ο Χάξλεϋ η ο Τάινταλ» - τότε πρέπει να είναι σωστό και το παίρνουν σαν δεδομένο. Στη θέση των παλιών προλήψεων, ανέγειραν σύγχρονες προλήψεις στη θέση των παλιών παπών της θρησκείας, εγκατέστησαν σύγχρονους πάπες της επιστήμης!

Βλέπουμε, έτσι, πως η αντίρρηση σχετικά με τη μνήμη δεν αντέχει στην έρευνα- κι αυτή είναι περίπου η μόνη σοβαρή αντίρηση, που προβλήθηκε εναντίον στη θεωρία της μετενσάρκωσης.

Μόλο που, όπως είδαμε, δεν είναι απαραίτητο για την αποδοχή της θεωρίας να θυμόμαστε τις περασμένες μας ζωές, ταυτόχρονα όμως, είμαστε σε θέση να σας βεβαιώσουμε, πως υπάρχουν περιπτώσεις που δείχνουν ότι η μνήμη αυτή πραγματικά έρχεται κι ότι ο καθένας θα την αποκτήσει τη στιγμή της λύτρωσης, όταν θα βρούμε πως τούτος ο κόσμος δεν είναι τίποτ' άλλο παρά ένα όνειρο. Τότε μόνο θα πραγματώσετε μέσα στην ψυχή της ψυχής σας, πως δεν είσαστε παρά ηθοποιοί κι ο κόσμος είναι μια σκηνή· τότε μόνο η σκέψη της μη προσκόλλησης θα πέσει πάνω σας με την ένταση κεραυνού, τότε όλη αυτή η δίψα γι' απόλαυση, αυτή η προσκόλληση στη ζωή και στον κόσμο, θα χαθεί για πάντα. Τότε ο νους θα δει ολοκάθαρα, σαν στο φως της ημέρας, πόσες φορές όλα αυτά υπήρξαν για σας - πόσα εκατομμύρια φορές είχατε πατέρες και μανάδες, γιους και θυγατέρες, άντρες και γυναίκες, συγγενείς και φίλους, πλούτο και δύναμη. Ήρθαν και παρήλθαν. Πόσες φορές βρισκόσαστε στα μεσούρανα της κορυφής του κύματος και πόσες κάτω στο βάθος της απελπισίας! Όταν η μνήμη θα σας ξαναφέρει όλα αυτά πίσω, τότε μόνο θα σταθείτε σαν ήρωες και θα χαμογελάσετε, όταν σας απειλεί ο κόσμος. Τότε μόνο θα σηκωθείτε και θα πείτε: «Δε με ανησυχείς ούτε έσύ, ω Θάνατε! Τι φοβέρες μπορείς να έχεις εσύ για μένα;» Αυτό θα συμβεί σε όλους μας.

Υπάρχουν μήπως επιχειρήματα, λογικές αποδείξεις που να στηρίζουν τη θεωρία ότι μετενσαρκώνεται η ψυχή; Μέχρι τώρα παρουσιάσαμε την αρνητική πλευρά, αποδείχνοντας ότι τα αντίθετα επιχειρήματα δεν ήταν βάσιμα για τη διάψευση της.

Υπάρχουν μήπως θετικές αποδείξεις; Ναι υπάρχουν - και μάλιστα εξαιρετικά βάσιμες. Καμιά άλλη θεωρία, εκτός από τη θεωρία της μετενσάρκωσης δεν εξηγεί τις μεγάλες ανισότητες που παρατηρούμε ανάμεσα στους ανθρώπους, στην ικανότητα τους για μάθηση. Ας εξετάσουμε, πρώτα, τη διεργασία διαμέσου της όποιας αποκτιέται η γνώση. Ας υποθέσουμε πως βαδίζω στο δρόμο και βλέπω ένα σκύλο. Πως μαθαίνω ότι είναι σκύλος; Παραπέμπω την εικόνα του στο νου μου, μέσα στον οποίο υπάρχουν όλες οι περασμένες μου εμπειρίες, ταξινομημένες σε ομάδες κι αρχειοθετημένες σαν σε θυρίδες. Τη στιγμή που έρχεται μια νέα εντύπωση, την παραλαμβάνω και την παραπέμπω σε μερικές από τις παλιές θυρίδες. Αν βρω να υπάρχει ήδη ομάδα από τις ίδιες εντυπώσεις, την τοποθετώ και αυτήν, κι είμαι ικανοποιημένος. Ξέρω πως είναι σκύλος, επειδή η εντύπωση που πήρα συμπίπτει με τις εντυπώσεις που ήδη υπάρχουν εκεί κάτω από την ετικέττα «σκύλος». Κι όταν, δε βρίσκω εσωτερικά καμιά αντιστοιχία με την καινούργια εντύπωση, δυσαρεστίέμαι. «Άγνοια» ονομάζεται η κατάσταση του νου, όταν δε βρίσκουμε τις αντιστοιχίες μιας εντύπωσης, και δυσαρεστιόμαστε· ενώ «γνώση» λέγεται η εύρεση των αντιστοιχιών μιας εντύπωσης που υπάρχουν ήδη στο νου, και ικανοποιούμαστε. Όταν πρωτοπρόσεξαν οι άνθρωποι ότι έπεσε ένα μήλο, δυσαρεστήθηκαν. Έπειτα σιγά - σιγά βρήκαν μια σειρά εντυπώσεων να σχηματίζει μιαν αλυσίδα. Ποιά ήταν η αλυσίδα που βρήκαν; Ότι όλα τα μήλα πέφτουν. Αυτό το ονόμασαν «βαρύτητα».

Βλέπουμε τώρα, πως χωρίς την ύπαρξη ενός αποθέματος εμπειριών, καμιά καινούργια εμπειρία δε θα ήταν δυνατή, γιατί δε θα υπήρχε τίποτα στο οποίο θα μπορούσε ν' αναφερθεί η καινούργια εμπειρία. Έτσι, αν, όπως νομίζουν μερικοί Ευρωπαίοι φιλόσοφοι, ερχόταν ένα παιδί στον κόσμο με ο,τι λένε tabula rasa, ένα τέτοιο παιδί δε θα έφτανε ποτέ σε κανένα βαθμό διανοητικής ικανότητας, επειδή δε θα είχε κάτι στο οποίο να αναφέρει τις καινούργιες εντυπώσεις του. Βλέπουμε πως η ικανότητα για απόκτηση γνώσης κυμαίνεται σε κάθε άτομο, κι αυτό δείχνει ότι ο καθένας μας έχει έρθει εδώ με το δικό του απόθεμα γνώσης. ' Η γνώση δεν μπορεί ν' αποκτηθεί παρά μόνο με ένα τρόπο, τον τρόπο της εμπειρίας· δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος. Αν δεν είχαμε κάποιαν εμπειρία σε τούτη τη ζωή, θα πρέπει να την έχουμε αποκτήσει σε προηγούμενες ζωές.

Πως συμβαίνει να υπάρχει παντού ο φόβος του θανάτου; Ένα μικρό κοτοπουλάκι που μόλις βγήκε από το αυγό, τρέχει φοβισμένο στη μητέρα του με την εμφάνιση του αετού. Υπάρχει μια παλιά «εξήγηση» (δύσκολα θα την τιμούσα με ένα τέτοιο όνομα), που ονομάζεται ένστικτο. Τι κάνει το κοτοπουλάκι, που μόλις βγήκε από το αυγό, να φοβάται το θάνατο; Πως γίνεται ένα παπάκι, που το κλώσησε κότα, μόλις δει το νερό, να πηδάει και να κολυμπάει μέσα σ' αυτό; Δεν κολύμπησε ποτέ πριν, ούτε είδε και τίποτε να κολυμπάει. Ο κόσμος το λέει έντστικτο. Είναι μια μεγάλη λέξη, αλλά μας αφήνει εκεί που είμαστε πριν.

"Ας εξετάσουμε αυτό το φαινόμενο του ένστικτου. Ένα παιδί αρχίζει να παίζει πιάνο. Στην αρχή πρέπει να προσέχει σε κάθε νότα που παίζει, κι όσο περνούν μήνες και χρόνια, το παίξιμο γίνεται σχεδόν ακούσιο, ενστικτώδες. Ο,τι στην αρχή γινόταν με συνειδητή θέληση, αργότερα δεν απαιτεί προσπάθεια της θέλησης. Αυτό, όμως, δεν είναι ακόμα μια τέλεια απόδειξη. Παραμένει η άλλη μισή, κι αυτή είναι πως σχεδόν όλες οι πράξεις που τώρα είναι ενστικτώδεις, μπορούν να μεταφερθούν κάτω από τον έλεγχο της θέλησης. Κάθε μυς του σώματος μπορεί να τεθεί κάτω από τον έλεγχο της. Αυτό είναι απόλυτα γνωστό. Έτσι, μ' αυτή τη διπλή μέθοδο, αποδείξαμε πλήρως, πως ο,τι τώρα ονομάζουμε ένστικτο είναι εκφυλισμός εκούσιων πράξεων. Επομένως, αν τούτη η αναλογία είναι εφαρμόσιμη σ' όλη τη δημιουργία, αν το σύνολο της φύσης είναι ομοιόμορφο, τότε ο,τι λέμε ένστικτο στα κατώτερα ζώα, όπως και στους ανθρώπους, πρέπει να είναι προϊόντα κάποιου εκφυλισμού της θέλησης.

Από τη μελέτη μας του μακρόκοσμου, ανακαλύψαμε πως κάθε εξέλιξη προϋποθέτει μιαν ενέλιξη και κάθε ενέλιξη μια εξέλιξη. Πως εξηγείται το ένστικτο στο φως της γνώσης αυτής; Εκείνο που ονομάζουμε ένστικτο είναι το αποτέλεσμα εκούσιων πράξεων. Επομένως το ένστικτο στους ανθρώπους η τα ζώα πρέπει να απορρέει από τις προηγούμενες εκούσιες πράξεις τους. Όταν μιλάμε για εκούσιες πράξεις, παραδεχόμαστε ότι προηγήθηκαν εμπειρίες. Είναι, λοιπόν, τούτες οι προηγούμενες εμπειρίες που γεννούν το ένστικτο. Το κοτόπουλο που φοβάται το θάνατο, το παπάκι που πάει στο νερό, όπως και κάθε εκούσια πράξη στο ανθρώπινο ον, που είναι αποτέλεσμα προηγούμενων εμπειριών, έχουν γίνει τώρα ενστικτώδεις.
Μέχρις εδώ προχωρήσαμε πολύ καθαρά κι η πιο σύγχρονη επιστήμη βρίσκεται με το μέρος των συλλογισμών μας. Οι σύγχρονοι επιστήμονες ξαναγυρίζουν στους αρχαίους σοφούς, και με όσους το έκαναν έχουμε τέλεια συμφωνία. Δέχονται πως κάθε άνθρωπος και κάθε ζώο γεννιέται με ένα απόθεμα εμπειρίας, κι ότι όλα αυτά τα ένστικτα που βρίσκονται στο νου, είναι το αποτέλεσμα της περασμένης εμπειρίας. «Αλλά», ρωτούν, «τι ωφελεί, το να λέμε πως αυτή η εμπειρία ανήκει στην ψυχή; Γιατί να μην πούμε πως ανήκει στο σώμα και μόνο στο σώμα; Γιατί να μην πούμε πως είναι κληρονομική μεταβίβαση;» Αυτό είναι το τελευταίο ερώτημα. Γιατί να μην πούμε πως όλη η εμπειρία με την οποία γεννήθηκα, είναι η συνισταμένη όλων των περασμένων εμπειριών των προγόνων μου; Πως μέσα μου δηλ. έχω το ολικό άθροισμα όλων των εμπειριών, από το μικρό πρωτόπλασμα μέχρι το πιο προηγμένο ανθρώπινο ον, κι ότι τούτο μου μεταβιβάστηκε διαμέσου της κληρονομικότητας από σώμα σε σώμα. Που θα ήταν η δυσκολία;

Το ερώτημα αυτό είναι πολύ ωραίο και εξάλλου δεχόμαστε, μέχρις ενός σημείου, αυτή την κληρονομική μεταβίβαση. Μέχρι που; Ως το σημείο όπου αυτή παρέχει το υλικό του σώματος. Εμείς, σύμφωνα με τις περασμένες πράξεις μας, γεννιόμαστε σε ένα ορισμένο σώμα, και το κατάλληλο υλικό για το σώμα αυτό προέρχεται από τους γονείς που έγιναν άξιοι να έχουν την ψυχή μας σαν απόγονο τους. Αλλά, χωρίς καμία απόδειξη, η απλή θεωρία της κληρονομικότητας παίρνει την εξής πολύ καταπληκτική υπόθεση σαν δεδομένη: Πως η νοητική εμπειρία μπορεί να καταγραφεί στην ύλη και να ενελιχθεί στην ύλη.

Όταν σας κοιτάζω, σχηματίζεται ένα κύμα μέσα στη λίμνη του νου μου. Εκείνο το κύμα εξαφανίζεται, αλλά παραμένει μια λεπτή μορφή του, μια εντύπωση. Κατανοούμε ότι μια φυσική εντύπωση μπορεί να παραμένει στο σώμα. Αλλά ποιά απόδειξη υπάρχει, που να μας κάνει να συμπεράνουμε πως μπορεί να παραμείνει η νοητική εντύπωση μέσα στο σώμα, αφού το σώμα διαλύεται; Τι είναι εκείνο που τη μεταφέρει; Ακόμα, αν δεχτούμε πως είναι δυνατό όλες οι νοητικές εντυπώσεις ν' αποθηκευτούν μέσα στο σώμα - δηλ. κάθε εντύπωση, αρχίζοντας από τον πρώτο άνθρωπο μέχρι τον πατέρα μου - τότε προκύπτει το θέμα για το πως θα μπορούσαν αυτές να μου μεταβιβαστούν; Μήπως διαμέσου του βιοπλασματικού κυττάρου; Πως μπορεί να είναι έτσι; Το πατρικό σώμα δεν έρχεται στο παιδί “in toto” (ото σύνολο του). Έπειτα, μπορεί οι ίδιοι γονείς να έχουν πολλά παιδιά. Επομένως, αυτή η θεωρία της κληρονομικής μεταβίβασης, κατά την οποία τόσο η εντύπωση όσο κι εκείνο που τη δέχεται (δηλ. η ύλη) είναι ένα, μας οδηγεί αυστηρά στο συμπέρασμα, πως με τη γέννηση κάθε παιδιού οι γονείς θα χάνουν ένα τμήμα των δικών τους εντυπώσεων. Αν οι γονείς μεταβιβάζουν το σύνολο των εντυπώσεων τους, τότε έπειτα από τη γέννηση του πρώτου παιδιού, ο νους τους θα έπρεπε να γίνεται ένα κενό.

Αν πάλι, από την άρχή του χρόνου, έχει μπει μέσα στο βιοπλασμαστικό κύτταρο μια άπειρη ποσότητα εντυπώσεων, που και πως μπορούν να υπάρχουν εκεί; Αυτός είναι ένας ολότελα ανέφικτος ισχυρισμός και μέχρι που ν' αποδείξουν εκείνοι οι φυσιολόγοι πως και που ζουν οι εντυπώσεις σ’ αυτό το κύτταρο, και τι εννοούν όταν λένε ότι η νοητική εντύπωση κοιμάται μέσα στο φυσικό κύτταρο, η άποψη τους δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν δεδομένη.

Μέχρις εδώ είναι σαφές, λοιπόν, ότι αυτές οι εντυπώσεις βρίσκονται μέσα στο νου, ότι ο νους έρχεται για να γεννηθεί και να ξαναγεννηθεί και χρησιμοποιεί τα υλικά που του είναι τα πιο κατάλληλα, κι ότι ένας νους που έγινε άξιος για ένα είδος σώματος, θα πρέπει να περιμένει μέχρι που ν' αποκτήσει το απαιτούμενο υλικό. Αυτά είναι κατανοητά. Τότε, η θεωρία καταλήγει στο έξης: Υπάρχει κληρονομική μεταβίβαση μόνο σχετικά με τα υλικά που παρέχονται στην ψυχή· Αλλά η ψυχή μεταναστεύει και κατασκευάζει το ένα σώμα έπειτα άπο το άλλο· και κάθε σκέψη που περνάει από το μυαλό μας, κάθε πράξη που κάνουμε συσσωρεύεται μέσα της σε λεπτές μορφές, έτοιμες πάλι να ξεπηδήσουν και να πάρουν νέο σχήμα. Όταν σας κοιτάζω, ένα κύμα υψώνεται μέσα στο νου μου. Έπειτα, ας πούμε, εκείνο πέφτει και γίνεται όλο και πιο λεπτό, αλλά δεν πεθαίνει. Είναι έτοιμο να ξαναγίνει κύμα, με τη μορφή ανάμνησης. Έτσι όλες τούτες οι εντυπώσεις βρίσκονται μέσα στο νου μου, κι όταν πεθάνω, η συνισταμένη δύναμη τους θα με βαρύνει. Εδώ είναι μια μπάλα, κι ο καθένας μας παίρνει ένα ξύλινο σφυρί του κροκέ και τη χτυπάει άπ' όλες τις μεριές· η μπάλα πάει από σημείο σε σημείο μέσα στην αίθουσα, κι όταν φτάσει στην πόρτα ορμάει έξω. Τι μεταφέρει μαζί της; Τη συνισταμένη όλων αυτών των χτυπημάτων. Αυτή της δίνει την κατεύθυνση της. Τι είναι εκείνο ττου καθοδηγεί έτσι την ψυχή, όταν πεθάνει το σώμα; Η συνισταμένη, το ολικό άθροισμα όλων των έργων που έχει πραγματοποιήσει, όλων των σκέψεων που έχει κάνει. Αν η συνισταμένη είναι τέτοια που η ψυχή πρέπει να κατασκευάσει ένα καινούργιο σώμα για περισσότερη εμπειρία, τότε θα πάει σ’ εκείνους τους γονείς που μπορούν να της προμηθεύσουν το κατάλληλο υλικό για το σώμα που έχει ανάγκη.

"Ετσι θα περνάει από σώμα σε σώμα, καμιά φορά θα πηγαίνει σε κάποιο παράδεισο, και ξανά στη γη για να γίνει άνθρωπος η κάποιο κατώτερο ζώο. Και θα εξακολουθήσει μ' αυτό τον τρόπο, ώσπου να τελειώσει την εμπειρία της και να συμπληρώσει τον κύκλο. Τότε γνωρίζει την ίδια της τη φύση, γνωρίζει τι είναι, κι εξαφανίζεται η άγνοια της. Εκδηλώνονται οι δυνάμεις της και τελειοποιείται. Παύει πια η ψυχή να έχει οποιαδήποτε ανάγκη να εργαστεί διαμέσου φυσικών σωμάτων ή διαμέσου λεπτότερων η νοητικών σωμάτων. Διαλάμπει μέσα στο ίδιο της το φως κι είναι ελεύθερη - δεν έχει πια γέννηση, δεν έχει πια θάνατο.

Δε θα μπούμε τώρα σε περισσότερες λεπτομέρειες. Αλλά θα ήθελα να σας αναφέρω κάτι ακόμα σχετικά με τη θεωρία της μετενσάρκωσης. Είναι η θεωρία που ισχυρίζεται ότι η ανθρώπινη ψυχή είναι ελεύθερη. Είναι η μόνη θεωρία που δε φορτώνει την ευθύνη όλων των αδυναμιών μας πάνω σε κάποιον άλλο, πράγμα που είναι ένα κοινό ανθρώπινο σφάλμα. Δε βλέπουμε τα δικά μας ελαττώματα. Τα μάτια μας δε βλέπουν τον εαυτό τους, αλλά βλέπουν τα μάτια όλων των πλησίων μας. Εμείς, τα ανθρώπινα όντα, είμαστε πολύ βραδυκίνητα στην αναγνώριση των δικών μας αδυναμιών, των ελαττωμάτων μας, όσο είμαστε σε θέση να ρίξουμε το φταίξιμο της ζωής σε κάποιον άλλο. Οι άνθρωποι, γενικά, ρίχνουν το φταίξιμο της ζωής πάνω στους συνανθρώπους τους, ή αν δεν το κατορθώσουν, πάνω στο θεό - ή ακόμη, επικαλούνται ένα φάντασμα και λένε πως είναι η μοίρα.

Που υπάρχει η μοίρα, τι είναι η μοίρα; Θερίζουμε ο,τι σπέρνουμε. Εμείς είμαστε οι δημιουργοί της μοίρας μας. Κανένας άλλος δε φταίει

και σε κανέναν άλλο δεν ανήκει ο έπαινος. Ο αέρας φυσάει τα σκάφη που έχουν απλωμένα τα πανιά τους τον αρπάζουν και προχωρούν εμπρός στο δρόμο τους. Αλλά εκείνα που τα έχουν διπλωμένα δεν πιάνουν τον αέρα. Μήπως αυτό είναι λάθος του αέρα; Μήπως είναι λάθος του σπλαχνικού Πατέρα, που ο άνεμος της ευσπλαχνίας Του φυσάει ασταμάτητα, μέρα και νύχτα, που η ευσπλαχνία Του δε γνωρίζει παρακμή. Είναι λάθος Του που μερικοί από εμάς είναι ευτυχισμένοι κι άλλοι όχι;

Φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι τη μοίρα μας. Ο ήλιος Του λάμπει τόσο για τους αδύναμους, όσο και για τους ισχυρούς. Το ίδιο φυσάει ο αέρας Του για τον άγιο και και τον αμαρτωλό. Είναι ο Κύριος όλων, ο Πατέρας όλων, σπλαχνικός κι αμερόληπτος. Μήπως θέλετε να πείτε ότι Εκείνος, ο Κύριος της Δημιουργίας, βλέπει τα ψιλοπράγματα της ζωής μας με το δικό μας πρίσμα; Τι εκφυλισμένη ιδέα για το Θεό θα ήταν αυτή; Είμαστε σαν μικρά σκυλάκια, που κάνουμε εδώ αγώνες ζωής και θανάτου, και νομίζουμε, ανόητα, πως ακόμα κι ο ίδιος ο Θεός θα τους πάρει, παρόμοια, οτα σοβαρά σαν κι εμάς. Εκείνος γνωρίζει τι σημαίνει το παιχνίδι των κουταβιών. Οι προσπάθειες μας να ρίξουμε το φταίξιμο σ' Εκείνον, κάνοντας Τον τιμωρό κι επιβραβευτή, είναι τουλάχιστον ανόητες. Εκείνος ούτε τιμωρεί, ούτε βραβεύει κανέναν. Η αιώνια ευσπλαχνία Του είναι ανοιχτή για τον καθένα -πάντα, σε όλα τα μέρη, κάτω από κάθε συνθήκη - ασταμάτητα, χωρίς απόκλιση. από εμάς εξαρτιέται πως θα τη χρησιμοποιήσουμε. Μην κατηγορείτε ούτε τους ανθρώπους, ούτε το Θεό, ούτε κανέναν στον κόσμο. Όταν υποφέρετε, κατηγορείστε τον εαυτό σας, και προσπαθείστε ν' αλλάξετε προς το καλύτερο. Αυτή είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα.

Εκείνοι που κατηγορούν άλλους - κι αλίμονο! ο αριθμός τους αυξάνει κάθε μέρα - είναι γενικά δυστυχισμένες ψυχές, με ανήμπορα μυαλά, που έφεραν τον εαυτό τους σ' αυτό το αδιέξοδο, διαμέσου των δικών τους σφαλμάτων. Κατηγορούν άλλους, αλλά αυτό δεν τους βοηθάει. Δεν τους εξυπηρετεί καθόλου. Η προσπάθεια τους να ρίξουν το φταίξιμο σε άλλους, τους αποδυναμώνει περισσότερο. Γι' αυτό, μη κατηγορείτε κανέναν για τα δικά σας λάθη· σταθείτε στα δικά σας πόδια και πάρτε την ευθύνη πάνω σας. Πείτε: «Η δυστυχία από την όποια τώρα υποφέρω οφείλεται στις πράξεις μου, κι αυτό αποδείχνει πως πρέπει εγώ μόνος μου να την επανορθώσω. Ο,τι εγώ έφτιαξα, μπορώ και να το κατεδαφίσω, ο,τι δημιουργήθηκε από κάποιον άλλο, δε θα μπορέσω να το καταστρέψω». Γι' αυτό, σηκωθείτε, γίνεται θαρραλέοι, ισχυροί. Αναλάβετε όλες τις ευθύνες στους ώμους σας και μάθετε πως είσαστε οι δημιουργοί της μοίρας σας.

Όλη η δύναμη κι η βοήθεια που θέλετε, βρίσκεται μέσα σας. Επομένως προετοιμάστε το μέλλον σας. «'Αφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς» (Ματθαίος 8, 22). Το άπειρο μέλλον είναι μπροστά σας, και θα πρέπει πάντα να θυμόσαστε πως κάθε λέξη, σκέψη και πράξη μαζεύει πάνω οας ένα απόθεμα, κι ότι όπως οι κακές σκέψεις κι οι κακές πράξεις είναι έτοιμες να πηδήξουν πάνω σας σαν τίγρεις, έτσι υπάρχει κι η ενθαρρυντική ελπίδα, πως οι καλές πράξεις κι οι καλές σκέψεις είναι έτοιμες με τη δύναμη εκατό χιλιάδων αγγέλων να σας υπερασπίσουν παντού και πάντα.”

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.02.2010
21:37
Ιδέα παράλογη
» Έρκυνα

“…δεν υπήρξε ποτέ ιδέα τόσο παράλογη, που να μην βρήκε φιλόσοφους να την υπερασπιστούν”

Σ. Βιβεκανάντα: “Γκνιάνα Γιόγκα”

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 29.11.2009
22:51
Ασθένεια, ο μοναδικός δρόμος για την ίαση και την υγεία
» Έρκυνα

«ΑΣΘΕΝΕΙΑ»...
Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣΓΙΑ ΤΗΝ ΙΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Οι «αντί» μέθοδοι της Κλασικής Ιατρικήςκαι τα σύγχρονα ιατρικά αδιέξοδα

     «Και όμως γυρίζει…» ήταν η παροιμιώδης φράση του Γαλιλαίου που έμεινε γνωστή στην ιστορία. Την εποχή του Μεσαίωνα οι δικαστές του Γαλιλαίου και η μεγάλη πλειονότητα του Ευρωπαϊκού λαού, ήταν πεπεισμένοι ότι η Γη παραμένει ακίνητη και πως ο Ήλιος είναι αυτός, που γυρίζει γύρω της. Όμως, ο Γαλιλαίος, λίγοι ακόμα σοφοί και κάποιοι λίγοι ακόμη λογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι γνώριζαν ακριβώς το αντίθετο, ότι δηλαδή η Γη γυρίζει γύρω απ’ τον Ήλιο και εκείνος παραμένει ακίνητος. Αν και είχαν δίκιο, οι άνθρωποι αυτοί αποτελούσαν μία μικρή μειονότητα μέσα στο πνευματικό τέλμα του Μεσαίωνα. Η πλειονότητα δηλαδή η μάζα πάντοτε συνηθίζει ν’ ακολουθεί τις κατεστημένες και κυρίαρχες απόψεις που συνήθως επικρατούν.
     Ο κόσμος έχει την τάση ν’ αντιστέκεται στις αλλαγές και στις καινοτομίες. Αυτό ισχύει και για ένα μεγάλο μέρος της εκάστοτε επιστημονικής κοινότητας. Έτσι μία μεγάλη μερίδα επιστημόνων δεν θα μπορέσει ποτέ ν’ αποδεχθεί κάποιες παλιές ή νέες διαφορετικές θεωρίες, επειδή αυτές θα αντιπροσωπεύουν γι’ αυτούς κυρίως απώλεια ισχύος, χρήματος και γοήτρου.
     Σήμερα η Κλασική Ιατρική και μαζί της ο Δυτικός κυρίως Κόσμος βρίσκονται μπροστά σ’ ένα τεράστιο αδιέξοδο στην υπόθεση υγεία παρά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις της Ιατρικής κοινότητας. Για να μπορέσουμε ν’ αντιληφθούμε το τι πραγματικά συμβαίνει θα πρέπει αρχικά να δούμε, γιατί υπάρχει τέτοια μεγάλη έξαρση σε όλων των ειδών τις ασθένειες. Επίσης θα εξετάσουμε με λογική αλλά και με φιλοσοφική θεώρηση τις απόψεις που πρεσβεύει η σύγχρονη Κλασική Ιατρική σκέψη και τις μεθόδους θεραπείας που αυτή χρησιμοποιεί.

Η σύγχρονη ιατρική μεθοδολογία

Η σύγχρονη κλασική σχολή ακολουθεί ένα και μοναδικό νόμο θεραπείας τον «ενάντια εναντίοις», αλλά όπως θα δούμε τον χρησιμοποιεί με λανθασμένο τρόπο. Κατά την κλασική περίοδο στην αρχαία Ελλάδα δύο νόμοι θεραπείας υπήρχαν και χρησιμοποιούνταν απ’ τους αρχαίους ιατρούς, ο «ενάντια εναντίοις», και ο «όμοια ομοίοις», δηλαδή ο εναντιοπαθητικός (επίθεση στα συμπτώματα της ασθένειας) και ο ομοιοπαθητικός (ενίσχυση στα συμπτώματα της ασθένειας, που γίνεται με ασφαλή τρόπο.) Ο πρώτος χρησιμοποιούταν περισσότερο για την καταπράυνση των συμπτωμάτων και λιγότερο για την θεραπεία των ασθενειών. Μάλιστα γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο έγινε και η αιτία διαμάχης μεταξύ των διαφόρων ιατρικών σχολών μέχρι και την πρώιμη Ρωμαϊκή περίοδο. Ο δεύτερος χρησιμοποιούνταν κυρίως για την θεραπεία. Κατά την περίοδο του Μεσαίωνα η ιατρική υποβαθμίστηκε πολύ μέχρι την εποχή της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού, αφού είχε περιέλθει στα χέρια των κληρικών όπου εξέπεσε σε δεισιδαιμονία και μαγγανεία. Ο «όμοια ομοίοις» δηλαδή ο ομοιοπαθητικός νόμος χάθηκε μέσα στα σκοτάδια του Μεσαίωνα, ενώ ο «ενάντια εναντίοις» διασώθηκε και ήταν ο μόνος νόμος που χρησιμοποιήθηκε πλέον κατά κόρον για κάθε είδους θεραπεία.

     Κατά τις αρχές του 18ου αιώνα η Ιατρική σχολή υιοθέτησε την Kαρτεσιανή θεωρία σε συνδυασμό και με τη θεωρία των μικροβίων, που καθιέρωσε την ίδια περίπου περίοδο ο χημικός και βιολόγος Λουδοβίκος Παστέρ. Έτσι, μέχρι σήμερα θεωρεί, ότι ο άνθρωπος είναι ένα ον φυσικοβιοχημικής υπόστασης, που κινείται μέσω ηλεκτρικών εγκεφαλικών και άλλων ερεθισμάτων και κατευθύνεται από ένα σύνθετο είδος μηχανικής λειτουργίας. Το σώμα θεωρείται ως μία μηχανή που κάθε βλάβη της είναι αποτέλεσμα μίας συγκεκριμένης αιτίας. Τα αίτια των ασθενειών βρίσκονται κυρίως εξωτερικά και προσβάλλουν σε κάποια χρονικά διαστήματα τον οργανισμό. Δηλαδή ένας ιός είναι το αποτέλεσμα μίας γρίπης, ένα βακτήριο το αποτέλεσμα μίας μόλυνσης, ή ένας εξωτερικός επιβαρυντικός παράγοντας (π.χ. το κάπνισμα, η κακή διατροφή) το αποτέλεσμα ενός καρκινικού όγκου.
     Έτσι, οι ασθένειες είναι μεμονωμένες φυσικές καταστάσεις ή κάποιο σύνολο καταστάσεων, που προσβάλουν τοπικά κάποιο ιδιαίτερο σημείο του σώματος και θεωρούνται ως φυσικοχημικοί μηχανισμοί. Αποτελούν μοιραίες καταστάσεις για τους ανθρώπους, που προκαλούνται από εξωτερικούς κυρίως παθογόνους και αλλεργιογόνους παράγοντες ξενιστές όπως μικρόβια, μύκητες, ιούς, βακτηρίδια κ.ά., ή από εσωτερικούς παράγοντες, που τους δημιουργεί ο οργανισμός μας από διάφορες σύνθετες και λανθάνουσες λειτουργίες του.
     Οι ασθένειες χαρακτηρίζονται από συμπτώματα, που εμφανίζονται στο σώμα του ασθενούς. Αυτά είναι πόνοι, πυρετός, εμετοί, διάρροιες, εξανθήματα, φλεγμονές, κύστες, όγκοι κ.ά. Τα συμπτώματα αποτελούν την ίδια την ασθένεια και γι’ αυτό πρέπει να θεραπεύονται. Μερικές ασθένειες έχουν γενετική και κληρονομική προέλευση και μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά. Επομένως, αφού η υποτιθέμενη αιτιολογία και παθογένεια είναι ξεκάθαρες και βρίσκονται σ’ ένα υλικό επίπεδο, έτσι και η θεραπεία είναι προκαθορισμένη πάλι στο επίπεδο αυτό.
     Ας δούμε τώρα τις μεθόδους πρόληψης και θεραπείας της Κλασικής Ιατρικής σχολής: Προληπτικά πρέπει να ξεκινάμε απ’ τα παιδικά μας χρόνια και να εμβολιαζόμαστε από μικροί, ώστε να μην αρρωσταίνουμε καθόλου, ή αν αυτό συμβαίνει, να γίνεται με ήπιο τρόπο. Ο εμβολιασμός μας προστατεύει απ’ την ενδεικνυόμενη αρρώστεια μέσω των εξασθενημένων ιών που μπαίνουν στο σώμα μας, με σκοπό την δημιουργία αντισωμάτων. Επίσης προληπτικά θα πρέπει ν’ αποφεύγουμε την επαφή με τους εξωτερικούς παράγοντες που προκαλούν τις ασθένειες (μικρόβια, βακτηρίδια κ.ά.) για να μην νοσήσουμε.
     Τα συμπτώματα των ασθενειών, επειδή απειλούν την υγεία μας και την ζωή μας, πρέπει να τα εξαφανίσουμε με το χημικό οπλοστάσιο των φαρμάκων, με τα γνωστά «αντί» χημικά φάρμακα και όλες τις άλλες «αντί» μεθόδους. Επίσης παρομοίως δηλαδή «αντί» θα πρέπει να δράσουμε και τοπικά, να εξοντώσουμε και να εξαφανίσουμε με κάθε τρόπο την ασθένεια με τα συμπτώματά της όπου κι αν βρίσκεται. Δηλαδή να την δηλητηριάσουμε με διάφορα χημικά φάρμακα, να την κάψουμε με ραδιενεργές και άλλες ακτινοβολίες, ή να την ξεριζώσουμε με χειρουργική επέμβαση αφαιρώντας τους άρρωστους ιστούς, τους όγκους, τις κύστες, ή και με ακρωτηριασμό ακόμα πετώντας το μέρος ή το πάσχον όργανο που έχει προσβληθεί απ’ την ασθένεια. Τέλος υπάρχουν και οι διάφοροι εξειδικευμένοι ιατροί που απευθύνονται και στην κάθε συγκεκριμένη περιοχή του σώματος που νοσεί τοπικά (ωτορινολαρυγγολόγος, πνευμονολόγος, καρδιολόγος, νευρολόγος, δερματολόγος κ.ά.).

Το σύγχρονο ιατρικό αδιέξοδο: Επίθεση στον ίδιο τον άνθρωπο!

Εξετάζοντας όλα τα παραπάνω κάτω από το πρίσμα της φιλοσοφίας και της λογικής θα πρέπει να προβληματιστούμε αρκετά. Ο άνθρωπος δεν αποτελεί μία αποκλειστικά βιοχημική οντότητα, ούτε λειτουργεί ως μηχανή μέσω αυτόματων ερεθισμάτων. Όταν νοσεί ένα μέρος νοσεί και το όλον και έτσι δεν μπορεί να υπάρξει θεραπεία μόνο σε τοπικό επίπεδο. Επίσης οι ασθένειες δεν είναι μοιραίες καταστάσεις που προκαλούνται από εξωτερικούς κυρίως παράγοντες και ούτε από εσωτερικές λανθάνουσες λειτουργίες. Τα θέματα αυτά θα τα εξετάσουμε σε επόμενο άρθρο στην «Ελεύθερη Έρευνα», αφού χρειάζονται κι ανάλογη φιλοσοφική προσέγγιση.
     Όμως, το πολύ σοβαρό θέμα, που πρέπει να προσέξουμε στο παρόν άρθρο είναι η «αντί» μεθοδολογία που χρησιμοποιεί η Κλασική Ιατρική σχολή σε όλα τα επίπεδα. Μέθοδος, που όπως θα δούμε στρέφεται εναντίον της ίδιας της υγείας μας, της υπόστασής μας και ουσιαστικά εναντίον της ίδιας της ζωής μας. Και φυσικά θα αναρωτηθούμε όλοι μας. Γιατί να συμβαίνει αυτό; Επειδή οι «αντί» μέθοδοι της σύγχρονης Ιατρικής δεν απευθύνονται στην πραγματική αιτία-ασθένεια, ώστε να λειτουργήσουν ως αντίδραση-αντιρρόπηση στην αιτία αυτή, παρά απευθύνονται στην θεραπευτική αντίδραση, που σοφά γίνεται απ’ το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού, σταματώντας την!
    Διότι η αντίδραση ενός οργανισμού (πυρετός, φλεγμονή, πόνος, εμετός και τα διάφορα άλλα συμπτώματα) δεν είναι η αρρώστεια που έχει πλήξει τον οργανισμό, παρά η θεραπευτική αντίδρασή του, που δημιουργεί το ανοσοποιητικό του σύστημα για να θεραπευτεί απ’ την πραγματική αρρώστεια. Επομένως κάθε «αντί» προσπάθεια που γίνεται απ’ τους Κλασικούς ιατρούς, γίνεται εναντίον των συμπτωμάτων της ασθένειας και όχι εναντίον της πραγματικής αιτίας-ασθένειας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επέρχεται εξουδετέρωση της θεραπευτικής αντίδρασης του οργανισμού και όχι της ασθένειας! Αποτέλεσμα είναι να ενισχύεται η πρωταρχική αιτία-ασθένεια, που δεν θεραπεύτηκε και να δημιουργείται ταυτόχρονα μία νέα ανόμοια ασθένεια τελείως διαφορετική από την πρωταρχική, αυτή των φαρμάκων.

     Γράφει ο Γερμανός Samuel Hahnemaan, δημιουργός της συγχρόνου Ομοιοπαθητικής: «Με τα εναντιοπαθητικά φάρμακα προσθέτουν μία νέα ανόμοια τεχνητή χρόνια αρρώστεια και κάνουν συνεπώς τον απλά άρρωστο διπλά άρρωστο, δηλαδή πολύ πιο άρρωστο και αθεράπευτο και κάποια στιγμή εντελώς ανίατο, συχνά μάλιστα τον θανατώνουν» («Όργανον» παρ. 41).
    Δηλαδή, τα «αντί» φάρμακα σταματούν την προσπάθεια ενός οργανισμού να θεραπευτεί μέσω της αντίδρασης που είδαμε ότι δημιουργεί ο οργανισμός (συμπτώματα), καταστέλλοντάς τα και σταματώντας τα. Έτσι δεν υφίσταται σε καμμία των περιπτώσεων θεραπεία, παρά καταπίεση και ενίσχυση της ασθένειας, που κάποια στιγμή θα ξεσπάσει με μεγαλύτερη σφοδρότητα σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο αμύνης του οργανισμού.
      Ίσως το σκεπτικό αυτό ακούγεται λίγο δύσκολο στην κατανόησή του, όμως πραγματικά είναι πολύ απλό όπως θα το δούμε και παρακάτω.
Τα «αντί» χημικά φάρμακα και οι «αντί» μέθοδοι της Κλασικής Ιατρικής σχολής επιτίθενται στον ίδιο τον άνθρωπο, δηλαδή στην αντίδραση που δημιουργεί το ανοσοποιητικό σύστημα κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής διαδικασίας. Έτσι ενισχύεται η ασθένεια, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται μιά δεύτερη, αυτή των φαρμάκων.

Αντιρρόπηση: Ο μόνος και πραγματικός μηχανισμός θεραπείας

Αντιρρόπηση είναι η αντίδραση σε μία δράση, που επιφέρει την ισορροπία. Σύμφωνα με την φιλοσοφική αντίληψη η εξισορρόπηση μέσω των αντιθέτων είναι η μοναδική φυσική λειτουργία που υφίσταται σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξης της ζωής και αυτή που επιφέρει την υγεία. «Ο θεός είναι ημέρα και νύχτα, χειμώνας και θέρος, πόλεμος και ειρήνη, κορεσμός και πείνα» (Ηράκλειτος, «Απόσπασμα 67»). Η ίδια η ισορροπία του κόσμου μας στηρίζεται ανάμεσα στις αντίρροπες δυνάμεις που ενυπάρχουν και τον δημιούργησαν, σε κάθε επί μέρους κατάσταση και στην πραγματικότητα συνολικά. Ο θεός για τον Ηράκλειτο είναι μία κατάσταση μακαριότητας και τελειότητας που επέρχεται μέσω των αντιθετικών και εξισορροπητικών δυνάμεων. Αλλά και η υγεία είναι γι’ αυτόν μία παρόμοια κατάσταση: «Η αρρώστεια έκανε την υγεία πράγμα γλυκό και καλό, το κακό έκανε το καλό ευχάριστο, η πείνα τον κορεσμό και η κούραση την ανάπαυση» (Ηράκλειτος, «Απόσπασμα 111»). Επομένως και η κατάσταση υγείας επέρχεται πάλι μέσω της ασθένειας δηλαδή μέσω των αντιθέτων. Δεν είναι καθόλου απλό το αρχαίο ρητό «μέτρον άριστον» το οποίο δείχνει την μεσότητα, την ισορροπία και την κατάσταση μακαριότητας που αναφέρει κι ο Ηράκλειτος, δηλαδή την θεϊκή κατάσταση.
    Η αντιρρόπηση είναι λοιπόν η αντίδραση εκείνη, που θα φέρει την ίαση. Ο πόλεμος θα φέρει την ειρήνη, η νύχτα την ημέρα, η πείνα τον κορεσμό, ο χειμώνας το θέρος και η αρρώστεια την υγεία. Έτσι έχουμε το φαινόμενο δράση-αντίδραση. Πόλεμος και ειρήνη. Ο πόλεμος, που ξεσπά κατά την διάρκεια μίας ασθένειας είναι η αντίδραση εκείνη και ταυτόχρονα η αντιρρόπηση που θα επιφέρει την υγεία. Επομένως χωρίς την αρρώστεια δεν μπορεί να υπάρξει υγεία.
     Ας δούμε τον μηχανισμό δράση-αντίδραση στο φυσικό επίπεδο. Όταν κάποιος για κάποιο λόγο τοποθετήσει πάγο σ’ ένα σημείο του σώματός του, η περιοχή αυτή θα παγώσει. Μόλις απομακρύνει τον πάγο μετά από μικρό χρονικό διάστημα η περιοχή θα ζεσταθεί έντονα. Πρόκειται για την ίδια αντίδραση που παράγει αυτή την φορά αυτόματα ο οργανισμός για να επιφέρει την εξισορρόπησή του, πάντα μέσω των αντιθέτων. Γράφει ο Hahnemann γι’ αυτό: «Χέρι λουσμένο μέσα σε ζεστό νερό είναι μεν στην αρχή πολύ θερμότερο απ’ το άλλο μη λουσμένο (αρχική επίδραση). Όταν όμως το απομακρύνουμε απ’ το ζεστό νερό και το στεγνώσουμε, κρυώνει έπειτα από μικρό χρονικό διάστημα και σύντομα γίνεται ακόμα πιο κρύο απ’ το άλλο (αντίδραση). Εκείνος που βρίσκεται σε έξαψη εξ’ αιτίας έντονων σωματικών κινήσεων (αρχική επίδραση) στο τέλος προσβάλλεται από κρυάδες και ρίγη. Γι’ αυτόν που εχθές ήταν σε έξαψη απ’ την πολύ οινοποσία (αρχική επίδραση), σήμερα το κάθε αεράκι είναι πολύ ψυχρό γι’ αυτόν (αντίδραση)» («Όργανον» παρ.65).
     Παρομοίως επηρεάζουν έναν οργανισμό και οι διάφορες διεργετικές ουσίες όπως ο καφές, το αλκοόλ, ναρκωτικά κ.ά. «Μετά από δυνατή δόση καφέ επακολουθεί υπερβολική ζωηρότητα (αρχική επίδραση), κατόπιν όμως αφήνει πίσω του για μακρύ χρονικό διάστημα νωθρότητα και υπνηλία (αντίδραση) αν δεν εξαλειφθούν στην συνέχεια με νέα καφεποσία» («Όργανον» παρ.65).

Σύμφωνα με τον Ηράκλειτο η ισορροπία του κόσμου μας και της υγείας μας βασίζονται στις αντίρροπες δυνάμεις, που επιφέρουν την ισορροπία. Έτσι η υγεία – ισορροπία επέρχεται μόνο μέσω της αντίδρασης στην αρχική δράση (δηλαδή στην πραγματική ασθένεια). Η αντίδραση (τα συμπτώματα της ασθένειας) είναι η κατάσταση εκείνη, που λανθασμένα όλοι μας ονομάζουμε ασθένεια.

      Η ένταση και η υπεδιέγερση που δημιουργεί τις πρώτες ώρες της δράσης του ο καφές αντιρροπείται απ’ τον οργανισμό με την αντίστοιχη υποτονικότητα. Συνήθως οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται την υποδιέγερση-αντίδραση που ακολουθεί ως φυσικό επακόλουθο εξισορρόπησης μετά απ’ την υπερδιέγερση. Μάλιστα για να την ξεπεράσουμε, όπως λέει και ο Hahnemann, πίνουμε πάλι καφέ για να διεγερθούμε, αφού νομίζουμε, ότι η υποτονικότητα αυτή είναι φυσιολογική κατάσταση. Αν όμως σταματήσουμε να πίνουμε καφέ τότε θα σταματήσει η υπερδιέγερση, αλλά και το φυσικό όπως είδαμε επακόλουθό της η υποδιέγερση. Παρομοίως συμβαίνει και με όλες τις άλλες διεγερτικές ουσίες χημικά χάπια, αλκοόλ, ναρκωτικά κ.ά. Είναι γνωστό, ότι οι αντιρροπικές ενέργειες που δημιουργεί ο οργανισμός ενός ναρκομανούς απ’ την ουσία που έχει εθιστεί, εμφανίζονται με πολύ έντονες κρίσεις που τις ονομάζουμε «συμπτώματα στέρησης».
     Ο στομαχόπονος ή ο πονοκέφαλος μπορεί να είναι το αποτέλεσμα (δηλαδή η αντιρρόπηση) μιας ξαφνικής και έντονης στεναχώριας. Ένας καταπιεσμένος και έντονος θυμός που δεν εκτονώθηκε μπορεί επίσης να δημιουργήσει οποιοδήποτε είδος διαταραχής σε σωματικό επίπεδο (πόνους, φούσκωμα-πρήξιμο, ταχυκαρδία κ.α.).
     Αντιρροπικά λειτουργεί ο κάθε οργανισμός και σε κάθε άλλη προσβολή. Π.χ. ο πυρετός ο εμετός και η ευκοιλιότητα είναι η ενδεικνυόμενη αντιρρόπηση (αντίδραση) που επιλέγει ο οργανισμός για να εξισορροπήσει κάποια ίαση (δράση), η φλεγμονή (αντίδραση) είναι η αντιρρόπηση για την καταστροφή που υφίστανται κάποιοι ιστοί από κάποιο χτύπημα (δράση), η αιμορραγία (αντίδραση) αρχικά και η γρήγορη πήξη του αίματος στο σημείο της τομής είναι η αντιρρόπηση για να ισορροπηθεί η τομή ενός κοψίματος (δράση), κ.ο.κ.
    Κάθε αντιρρόπηση που συμβαίνει στον εκάστοτε οργανισμό ουσιαστικά αποτελεί τις μοναδικές ενέργειες αυτοΐασης και αυτοθεραπείας του. Επομένως όλα τα συμπτώματα ή καλύτερα όλες οι παρενέργειες που δημιουργούνται απ’ όλων των ειδών τους παράγοντες εξωγενείς και ενδογενείς δεν είναι η ίδια η ασθένεια, παρά η αντιρροπική και εξισορροπητική προσπάθεια του οργανισμού για να θεραπευτεί.
     Οι κύστες, οι πολύποδες, τα λιπώματα, ο καρκινικός όγκος αποτελούν την αντιρρόπηση της ασθένειας που πλήττουν έναν οργανισμό. Δεν είναι επ’ ουδενί η ίδια η ασθένεια. Αυτή βρίσκεται σ’ ένα βαθύτερο ενεργειακό επίπεδο του οργανισμού.
     Εδώ είναι και το σημείο κλειδί για να αντιληφθούμε τι είναι στην πραγματικότητα η ασθένεια. Και φυσικά εδώ βρίσκεται το μεγάλο λάθος και πρόβλημα κατανόησης για την Κλασική Ιατρική σχολή με την τυφλή οπτική που πεισματικά ακολουθεί. Πιστεύει ότι η αντιρρόπηση αυτή (που μπορεί να είναι και βίαιη) δηλαδή η προσπάθεια του οργανισμού για να επαναφέρει την ισορροπία του μέσω των συμπτωμάτων, ότι είναι η αρρώστεια!
     «Τα συμπτώματα της ασθένειας δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι γραμμές αμύνης του οργανισμού. Κάθε φορά ο οργανισμός δημιουργεί χαρακώματα όπου σ’ αυτά θα πολεμήσει μέσω των συμπτωμάτων για να νικήσει την ασθένεια. Όλες οι «αντί» μέθοδοι της σύγχρονης Ιατρικής σχολής γκρεμίζουν τα χαρακώματα αυτά. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι ο οργανισμός κάθε φορά να δημιουργεί νέες γραμμές αμύνης σε πιο βαθύ και φυσικά σε πιο επικίνδυνο επίπεδο για την υγεία του». (Γεράσιμος Στουραΐτης Διευθυντής του Ιπποκράτειου Κέντρου Κλασικής Ομοιοπαθητικής. Απόσπασμα ομιλίας του απ’ το σεμινάριο «Καρκίνος και Ομοιοπαθητική» 7-3-09).
     Επομένως η αντιρρόπηση που γίνεται μέσω των συμπτωμάτων δεν είναι η αιτία-ασθένεια, αλλά μία διαταραχή ένας πόλεμος που δημιουργεί το ανοσοποιητικό σύστημα στο σώμα για να αντιρροπήσει και να θεραπεύσει το βαθύτερο αίτιο, δηλαδή την ασθένεια. Έτσι μέσα απ’ αυτή την λογική φυσική θεώρηση μπορούμε να δούμε το πλήρες αδιέξοδο της υγείας που έχει επιφέρει η Κλασική Ιατρική σχολή με τις λανθασμένες μεθόδους «θεραπείας» της, δημιουργώντας αργά και σταθερά μία ανθρωπότητα βαθιά άρρωστη. Και λογικά θα πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι μας γιατί καταναλώνουμε τόνους «αντί» φαρμάκων και ακολουθούμε και τις άλλες βίαιες «αντί» μεθόδους (ακτινοβολίες, χημειοθεραπείες, χειρουργεία σε ρυθμό ρουτίνας κ.α.) που ουσιαστικά σταματάνε την αντιρροπική προσπάθεια του οργανισμού μας και επομένως την θεραπεία του.
    Όλα τα «αντί» φάρμακα και οι λοιπές «αντί» μέθοδοι που χρησιμοποιεί αποκλειστικά η Κλασική Ιατρική σχολή, επιτίθενται εναντίον του οργανισμού μας και της υγείας μας. Δηλαδή επιτίθενται στα θεραπευτικά συμπτώματα που δημιουργεί το αμυντικό μας σύστημα, συμπτώματα, που δημιουργεί για να νικήσει την πραγματική ασθένεια-αιτία.
     Και εδώ βέβαια αρχίζουμε ν’ αντιλαμβανόμαστε πλέον, ότι η Κλασική Ιατρική σχολή δυσκολεύεται να κατανοήσει την πραγματική φύση των ασθενειών και ουσιαστικά να τις θεραπεύσει, όπως τον απλό πονοκέφαλο, τα κρυώματα, τις αρθριτικές παθήσεις, τις ανίατες εκφυλιστικές παθήσεις (καρκίνος, A.I.D.S., καρδιοπάθειες) κ.ά.. Οι ανακοινώσεις, που γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα στα Μ.Μ.Ε., ότι οι γιατροί της Κλασικής σχολής βρίσκονται δήθεν κοντά στο φάρμακο του καρκίνου, του σακχαροδιαβήτη και άλλων ασθενειών, είναι ψεύτικες και παραπλανητικές. Το μόνο που στην πραγματικότητα επιτυγχάνει η σύγχρονη ιατρική μεθοδολογία είναι η καταστολή της θεραπευτικής αντίδρασης του οργανισμού, η καταπίεση των ασθενειών, το κουκούλωμά τους και το σπρώξιμό τους σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο του οργανισμού, όπου σε κάποια χρονική στιγμή θα ξεσπάσουν με ακόμα μεγαλύτερη σφοδρότητα.
     Στο παρόν άρθρο δεν γίνεται λόγος για το σταμάτημα της ιατρικής μεθοδολογίας, αλλά για την συνολική αλλαγή φιλοσοφίας πλεύσης και τρόπου δράσης, που θα πρέπει να ακολουθήσει κάποια στιγμή η Κλασική Ιατρική σχολή.
     Έγραφε στην Εισαγωγή του βιβλίου του «Η γλώσσα της θεραπείας. Η ιστορία μίας επανάστασης στην Ιατρική επιστήμη» ο Γάλλος ιατρός παθολόγος και εναλλακτικός θεραπευτής, φιλόσοφος και παιδαγωγός Zax Creveceur, στην δεκαετία του 1990: «Πολλές στατιστικές αποδεικνύουν αυτό, που οι ερευνητές συνάδελφοί μου είχαν ήδη ανακοινώσει ότι ανάμεσα στο 1970 και 1990. Δηλαδή είχε παρατηρηθεί στατιστικά, ότι αυτοί που προσβάλλονται από σοβαρές ασθένειες (καρδιαγγειακές, καρκίνους, εκφυλιστικές, αυτοάνοσες, κ.λπ.) είναι πλέον κατά πέντε χρόνια νεώτεροι από παλιότερα. Κατά την ίδια περίοδο η εκδήλωση κάποιων ασθενειών (το ετήσιο ποσοστό εμφανίσεώς τους) αυξήθηκε κατά 3 ως 10 φορές. Κανένα πραγματικό φάρμακο δεν έχει βρεθεί για τον καρκίνο, το A.I.D.S. την σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι αλλεργίες έχουν κυριολεκτικά εκραγεί μέσα σε 20 χρόνια. Τα περισσότερα απ’ τ’ αντιβιοτικά είναι πλέον αναποτελεσματικά, καθώς η αντίσταση των προσαρμοσμένων πια βακτηριδίων αυξάνεται έντονα. Τα εμβόλια αμφισβητούνται όλο και περισσότερο, όχι μόνο εξ’ αιτίας των παρενεργειών τους, αλλά κυρίως γιατί αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο (απ’ τις στατιστικές που δυστυχώς αποκρύβονται απ’ τα μάτια του ευρύ κοινού), ότι η αποτελεσματικότητά τους είναι μόνον υποθετική. Και παρά την τεράστια αύξηση των δαπανών για την Υγεία, η ποιότητα ζωής και της υγείας του ανθρώπου στις χώρες της Δύσης έχει έντονα επιδεινωθεί». Αυτά συνέβαιναν τότε. Σήμερα οι στατιστικές δείχνουν ότι όλοι οι δείκτες που αναφέρει ο Creveceur αγγίζουν την αύξηση του 15% και άνω.
    Και εδώ βέβαια εξηγούνται καθημερινές περιπτώσεις συνανθρώπων μας όπως: «Ήταν υγιέστατος και ξαφνικά έπαθε εγκεφαλικό», ή «ήταν τόσο νέος και δυνατός και έπαθε ξαφνικά καρδιακή προσβολή», ή «πέθανε ξαφνικά από ανεύρυσμα εγκεφάλου»… Φυσικά δεν είναι για κανένα λόγο ξαφνικές αυτές οι καταστάσεις, παρά καταπίεση και σπρώξιμο της παθολογίας σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο του οργανισμού. Και επειδή δεν μπορούμε με καμμία λογική να εξηγήσουμε το γιατί, ακούμε παραλογίες όπως «η μοίρα του, ο θεός, η κακοτυχία του» κι άλλες διάφορες δεισιδαιμονικές εξηγήσεις.

     Φανταστείτε μία χύτρα ταχύτητος που βράζει και εκτονώνει τον ατμό απ’ την βαλβίδα ασφαλείας. Αν κλείσουμε την βαλβίδα για κάποιο χρονικό διάστημα η χύτρα θα φαίνεται ότι είναι εντάξει. Όμως ο καταπιεσμένος ατμός που θα βράζει στο εσωτερικό της θα επιφέρει την έκρηξη της χύτρας.
     Η καταπιεσμένη παθολογία οδηγείται κάποια στιγμή σε ξαφνική κρίση που είναι όπως είδαμε πάλι η αντίδραση-αντιρρόπηση που όμως σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο του οργανισμού είναι ανίατη και θ’ αποβεί μοιραία. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι ο οργανισμός κάθε φορά να δημιουργεί νέες γραμμές αμύνης σε πιο βαθύ και φυσικά σε πιο επικίνδυνο επίπεδο για την υγεία του.

Γονιδιακές θεραπείες: Μιά νέα παγκόσμια απειλή

Τα τελευταία έτη στο παγκόσμιο ιατρικό προσκήνιο έχει κάνει την εμφάνισή της μία νέα ιατρική θεωρία. Η Γονιδιακή Ιατρική. Η μέθοδος αυτή ανατρέπει όλη την προηγούμενη ιατρική θεωρία περί των αιτιών των ασθενειών. Σύμφωνα με αυτήν την μέθοδο η θεραπεία όλων των ασθενειών βρίσκεται στα γονίδια. Η ιατρική παρέμβαση στο D.N.A και στο R.N.A των ανθρώπινων οργανισμών θα φέρει την ποθούμενη λύση, σύμφωνα με τα λεγόμενα των επιστημόνων. Ανατρέποντας όλη την αντίληψη για την δράση των χημικών φαρμάκων, που εξολόθρευαν μαζί με τα εχθρικά κύτταρα και πολλά απ’ τα υγιή, η νέα αυτή θεωρία φέρνει μία νέα επανάσταση που λέει: Τα νέα γονιδιακά χημικά φάρμακα θα καταστρέφουν αποκλειστικά και μόνο τα άρρωστα και εχθρικά κύτταρα χωρίς να πειράζουν καθόλου τα υγιή. Μάλιστα θα μπορούν να δρουν και πριν ένα ον γεννηθεί κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, αφού θα χορηγούνται και με προληπτικό τρόπο. Έτσι η ασθένεια θα εξαλείφεται χωρίς καθόλου απώλειες, πάντοτε σύμφωνα με την άποψη αυτή.
     Όμως, γενετιστές πάλι εκτός συστήματος, έχουν ανακαλύψει, ότι ο γενετικός μας χάρτης μεταβάλλεται συνεχώς, εξ’ αιτίας θετικών ή αρνητικών ψυχολογικών καταστάσεων (άγχος, φόβοι, λύπες, χαρές κ.ά.), που βιώνουμε καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας. Οι γενετικές αλλαγές επομένως είναι παραγόμενα αποτελέσματα ψυχολογικών διεργασιών που συνεχώς αλλάζουν, μεταβάλλονται. Αξίζει να διαβάσουμε ακόμα μία φορά την άποψη του Zax Creveceur απ’ το έργο του για την νέα αυτή επιστήμη της γενετικής: «Το να πιστεύουμε ότι κάποιο συγκεκριμένο χρωμόσωμα είναι υπεύθυνο για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια είναι για ακόμη μία φορά, σαν να διαβάζουμε αντίστροφα την χρονική αλυσσίδα των γεγονότων. Επομένως το να συμπεραίνουμε, ότι αντικαθιστώντας κάποιο “παθογόνο” χρωμόσωμα με ένα “υγιές” μπορούμε να εξαφανίσουμε την ασθένεια, είναι σαν να λέμε, ότι καταστρέφοντας την φωτογραφία (την μνήμη) κάποιου ατυχήματος, ακυρώνεται το ατύχημα ή επισκευάζεται η ζημιά. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι με παρόμοιο συλλογισμό οι γενετιστές, που μας υπόσχονται θαύματα (όπως κι άλλοι έκαναν με τον καρκίνο σαράντα χρόνια νωρίτερα), εμπλέκονται σε μία νέα μορφή αναθεωρητισμού, σχετικά με τα κύτταρα όμως αυτή την φορά. Δηλαδή “εάν σβήσω την μνήμη ενός γεγονότος σβήνω το ίδιο το γεγονός”. Αυτή είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι επενδύσεις δισεκατομμυρίων που γίνονται σήμερα στην γενετική» (σελ. 7).

     Και εδώ τίθενται πολλαπλά ερωτήματα:

    * Tα εκατομμύρια τόνων φαρμάκων που έχει καταναλώσει η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα ήταν λάθος; Και αν ναι ποια είναι τα αποτελέσματα και οι παρενέργειες αυτών των λαθών; Σε συνάρτηση τα χειρουργεία, οι ακτινοβολίες, οι χημειοθεραπείες γίνονταν κι αυτά λανθασμένα; Και οι τόσες πομπώδεις και διθυραμβικές υποσχέσεις για θεραπεία με χημικά φάρμακα ήταν ψεύτικες ή λαθεμένες; Φυσικά δεν υπάρχει καμμία απάντηση απ’ το ιατρικό κατεστημένο αλλά και κανένας προβληματισμός της μάζας που δείχνει σαν υπνωτισμένη στα κελεύσματα αυτά. Βεβαίως πίσω απ’ τα νέα γονιδιακά φάρμακα βρίσκονται (ποιοι άλλοι;) οι Φαρμακοβιομηχανίες. (Βλ. Βασ. Μαυρομμάτη: «Φαρμακοβιομηχανίες: Η παγκόσμια απειλή»). Ένα νέο πείραμα, που δεν βασίζεται σε καμμία λογική και επιστημονική θεώρηση είναι προ των πυλών. Και λογικά θα στραφεί κι αυτό εναντίον της ανθρωπότητας και της υγείας μας, αφού ακολουθεί την ίδια «αντί» μεθοδολογία. Φυσικά τα φάρμακα αυτά θα είναι κατά πολύ ακριβότερα των προηγουμένων. Τα ερωτήματα διαδέχονται το ένα το άλλο.
    * Μήπως τα νέα γονιδιακά φάρμακα θα σημάνουν και το τέλος του ήδη βεβαρυμμένου στην υγεία του ανθρώπινου είδους; Μήπως θα πρέπει επιτέλους οι άνθρωποι να στραφούμε στις ήπιες εναλλακτικές θεραπείες πριν να είναι πολύ αργά για την υγεία μας; Αν δεν είναι ήδη… Μήπως θα πρέπει τελικά κάποτε να προβληματιστούμε και όχι να επαναπαυόμαστε και να παραδιδόμαστε απαθείς στις ορέξεις και στα σκοτεινά σχέδια των Φαρμακοβιομηχανιών και του κατεστημένου που μαστίζει την Ιατρική κοινότητα; Μήπως επιτέλους κι άλλοι γιατροί θα πρέπει ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμα πολλών συναδέλφων τους, που συνεργάζονται αρμονικά με τους εναλλακτικούς θεραπευτές;
                                                    *   *   *
   Σήμερα η ανθρωπότητα έχει φθάσει στο χείλος ενός γκρεμού χωρίς πιθανό πισωγύρισμα, αν δεν σταματήσει γρήγορα το έγκλημα αυτό που γίνεται εναντίον της ανθρώπινης υγείας. Εμείς οι άνθρωποι το πρώτο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αφυπνιστούμε. Μετά θ’ ακολουθήσει η αντίδραση αντιρρόπηση που θα επιφέρει την ισορροπία και την υγεία. Μέχρι τότε η Νέμεσις, η θεά-φύλακας των κοσμικών νόμων θα τιμωρεί αμείλικτα την ύβρη που διαπράττουμε εναντίον της μητέρας Φύσης και εναντίον του ίδιου του εαυτού μας.
                                                                      Βασίλειος Μαυρομμάτης
                                                                              Ομοιοπαθητικός
Μέλος Σ.Ο.Ε. (Σύλλογος Ομοιοπαθητικών Ελλάδος)
              - 1 -

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 19.11.2009
15:10
ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ;
» Έρκυνα

Η πρώην Υπουργός Υγείας της Φινλανδίας Dr Rauni Kilde αποκαλύπτει σε ένα βίντεο-συνέντευξη τις προσπάθειες για μείωση του Παγκόσμιου Πληθυσμού σε 2/5 και το ρόλο των εμβολίων κατά της γρίπης των χοίρων.

Δεν ξέρω τί “παίζεται”. Και δεν πιστεύω ότι όλοι όσοι εμπλέκονται στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή του σχετικού εμβολιασμού έχουν “κακούς” σκοπούς.

Αλλά, νομίζω, ότι δεν υπάρχει πιό εύκολος τρόπος, και μάλιστα μαζικός, από το παρέμβει κανείς στο ανθρώπινο DNA, και μάλιστα με έγκριση του πληθυσμού εξασφαλίζοντας τη νομιμότητα, από το εμβόλιο! Μπορεί κανείς να ξέρει με σιγουριά τί περιέχει ένα εμβόλιο πλην των φαρμακευτικών εταιρειών που τα παρασκευάζουν;;;

Βέβαια, θα μου πείτε “τότε δε θα πρέπει να εμπιστευόμαστε κανέναν από τους φορείς κλπ.”. Μμμμμμμμμ…. Δεν ξέρω!

Αλλά

αυτή η καταιγίδα τρομοπληροφόρησης για τη γρίπη των χοίρων (ενώ οι θάνατοι από την εποχική γρίπη λένε ότι ετησίως φθάνουν τις 250-500.000 ετησίως!),

ο “προαιρετικός” εμβολιασμός (το γενικό αλαλούμ, με υπογραφή αποδοχής αρχικά!),

η άρνηση πολλών εργαζομένων στους τομείς υγείας να εμβολιαστούν

οι ΠΟΛΛΕΣ φωνές διαμαρτυρίας (μου φαίνονται πάρα πολλές για να τις κατατάξω σε “συνωμοσιολογικές φανφάρες”)

το παρελθόν (παρόν και μέλλον, γιατί όχι;) των φαρμακευτικών εταιρειών (απόλυτα “προσανατολισμένες” προς το γενικό καλό της ανθρωπότητας, ε; τι; όχι;;; - αμάν πια, πολύ καχύποπτοι έχουμε γίνει), αλλά και των εμβολιασμών διαχρονικά ως πρακτικών με πολλά απροσδόκητα και επικίνδυνα αποτελέσματα για την υγεία

είναι δυνατόν να μας αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού και πλήρους αποδοχής ενός εμβολιασμού που βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο αφενός, ενώ από την άλλη είναι παντελώς άγνωστες οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις του στον ανθρώπινο οργανισμό;

Λέω κάτι πολύ αφελές (είναι; θα μου άρεσε η γνώμη σας):

Μήπως είναι καλύτερα να ισχυροποιήσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα με καλή διατροφή, ποιοτική ζωή, ηρεμία, άσκηση, λιγότερη τηλεόραση κλπ., χωρίς να κοιτάμε με τρόμο τον οποιοδήποτε άνθρωπο βρίσκεται κοντά μας που θα τολμήσει ο καημένος να βήξει ή να φταρνιστεί (λες και ήρθε το allien στη ζωή μας), και να απολαύσουμε την ανθρώπινη συντροφιά και τα καλά που μας δίνει η ζωή;;;

Περισσότερα... »
10:39
Από το Πάσχα ως την Πεντηκοστή
» Έρκυνα

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών , θανάτω θάνατον πατήσας,

και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος ( τρεις φορές).

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν

άγιον Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον μόνον αναμάρτητον.

Τον Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνούμεν, και την αγίαν σου Ανάστασιν ,

υμνούμεν και δοξάζομεν, συ γαρ ει ο Θεός ημών ,

εκτός σου άλλον ουκ οίδαμεν, το όνομά σου ονομάζομεν.

Δεύτε πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν την του Χριστού αγίαν Ανάστασιν,

ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού, χαρά εν όλω τω κόσμω.

Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον, υμνούμεν την Ανάστασιν αυτού.

Σταυρόν γαρ υπομείνας δι΄ ημάς, θανάτω θάνατον ώλεσεν.

Aναστάς o Ιησούς από του τάφου, καθώς προείπεν,

έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος.

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 13.11.2009
22:12
ORACLE OF DELPHI
» Έρκυνα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 24.10.2009
20:14
ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
» Έρκυνα

Link:

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 18.10.2009
15:25
Το πιο δύσκολο πράγμα
» Έρκυνα

Στα Ιερά Βιβλία αναφέρεται ότι εκείνος που θα κατορθώσει να σταματήσει τη σκέψη του θα γευτεί τη μακαριότητα και την αθανασία.

Να ξέρει κάποιος να σταματάει τη σκέψη του, να ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα!

Ναι, το πιο δύσκολο πράγμα είναι να πετύχει την πλήρη σιωπή μέσα στο μυαλό του παραμένοντας άγρυπνος... να μη σκέφτεται ούτε να κοιμάται, αλλά μόνο να αισθάνεται χωρίς να σκέφτεται.

Τα μυστικά του βιβλίου της φύσης
Omraam Mikhael Aivanhof

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 22.09.2009
09:29
Kseniya Simonova - Sand Animation
» Έρκυνα

Η Kseniya Simonova 24 ετών, που προκάλεσε αίσθηση στο τηλεοπτικό σόου της Ουκρανίας Ukraine Got Talent με τις καλλιτεχνικές της επιδόσεις στην ζωγραφική στην άμμο, έχει γίνει internet hit καθώς το βίντεο που την δείχνει σε δράση, έχει ξεπεράσει τις 2.000.000 επισκέψεις.

Η Simonova ζωγράφισε μια σειρά από εικόνες σε ένα φωτιζόμενο τραπέζι, που απεικόνιζαν το πως οι άνθρωποι επηρεάστηκαν από την Γερμανική εισβολή κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Οι εικόνες προβαλλόταν σε μια γιγαντοοθόνη, πολλοί από το κοινό δάκρυσαν και αυτή κέρδισε το πρώτο βραβείο των 75.000 λιρών Αγγλίας.

Ένα καταπληκτικό βίντεο!

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 19.09.2009
23:44
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΛΟΝΙΣΜΟΣ - The Shock Doctrine
» Έρκυνα

Το βιβλίο και η ταινία The Shock Doctrine αναφέρονται στο πως οι πολιτικές της ελεύθερης αγοράς, έχουν ανέλθει σε εξέχουσα θέση σε χώρες όπως τη Χιλή (υπό την ηγεσία του Pinochet), τη Ρωσία (υπό το Γιέλτσιν), τις Ηνωμένες Πολιτείες (π.χ. στην Νέα Ορλεάνη μετά από τον τυφώνα Katrina), την ιδιωτικοποίηση της οικονομίας του Ιράκ (υπό την Προσωρινή κυβέρνηση συνασπισμού), στην Βρετανία (επί Θάτσερ) και αλλού, όχι επειδή οι ηγέτες εκεί ήταν αρκετά δημοφιλείς, αλλά επειδή ώθησαν κατευθείαν όλες τις επίπονες πολιτικές και μεταρρυθμίσεις στις οποίες αντιδρούσε η κοινωνία, ενώ οι πολίτες των χωρών αυτών ήταν κλονισμένοι και αποπροσανατολισμένοι από τις καταστροφές ή τις αναταραχές που λάμβαναν χώρα ώστε να είναι ανίκανοι να αντιδράσουν. Το σχέδιο είναι βρώμικο και απλό: Κάθε φορά που υπάρχει μια κρίση, να προωθούνται όλες οι επίπονες και απάνθρωπες μεταρρυθμίσεις.
Παρόμοιες κρίσεις συμβαίνουν και τώρα όπως ή οικονομική κρίση. Έτσι βλέπουμε πάντα πως οι μόνοι αρμόδιοι για να λυσουν αυτά τα προβληματα είναι οι εκλεγμένοι ηγέτες όλων των χωρών και κυρίως των πλουσιότερων. Έτσι βλέπουμε ο κόσμος να έχει αγωνιά για να ξεπεραστεί αυτή η κρίση που δημιουργήθηκε σκόπιμα από την οικονομική ελίτ, και που προβάλλεται με εκφοβιστικό τρόπο από τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης), τα οποία αντί να πληροφορήσουν τον κόσμο για τα πραγματικά αίτια που δημιούργησαν αυτή την κρίση, προτιμούν σκοπίμως να τον εκφοβίζουν και να τον τρομοκρατούν με τις συνέπειες που έχει δημιουργήσει αυτή, ώστε να μην μπορεί κανείς να αντιληφθεί τα βρώμικα σχέδια, που εφαρμόζονται με έντεχνο τρόπο από την πολιτική και επιχειρηματική ελίτ παγκοσμίως, με μοναδικό πάντα γνώμονα το κέρδος.
Είναι Φανερό ότι αυτή η κρίση δημιουργήθηκε εσκεμμένα ώστε να γίνουν κάποιες αλλαγές στο οικονομικό σύστημα παγκοσμίως. Γι αυτό μην απορήσετε άμα δείτε τις οικονομίες της Βόρειας Αμερικής να συνενώνονται μεταξύ τους ή στην Ελλάδα να δούμε περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα των πάντων σε ντόπιους και ξένους επιχειρηματίες, ώστε να μπορέσει ξεπεραστεί το δημόσιο χρέος - το οποίο πάντα θα υπάρχει, αφού είναι το μόνο μέσο που υποκινεί χώρες και κοινωνίες
(ξεπούλημα στους Κινέζους λιμάνια και στους Γερμανούς τις τηλεπικοινωνίες κ.τ.λ.) καθώς επίσης και την λήψη περισσότερων φορολογικών μέτρων σε βάρος των φτωχών ώστε να ξεπεραστεί η κρίση αυτή.

Και επειδή τα ΜΜΕ είναι το μεγαλύτερο μέσο αποπλάνησης σήμερα: Αλήθεια πόσο Σοκαρισμένοι αισθάνεστε μετά από κάθε φορά που βλέπετε τα δελτία ειδήσεων??

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΛΟΝΙΣΜΟ!

ΟΠΛΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!!!

δια Cres45

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 04.09.2009
08:19
Ποτέ δεν θα ειπωθούν από κανένα
» Έρκυνα

Προσπαθούν να πουν τι πραγματικά είσαι,
πνευματικό ον ή σεξουαλικό ον;

Αναρωτιόνται για το Σολομώντα και όλες τις γυναίκες του.
Μέσα στο σώμα του κόσμου, λένε, ότι υπάρχει μία ψυχή,
και ότι αυτό είσαι.

Όμως εμείς έχουμε τρόπους μεταξύ μας
που ποτέ δεν θα ειπωθούν από κανένα.

Τζελαλλουντίν Ρούμι (Σούφι μυστικιστής ποιητής)

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 02.09.2009
13:28
Temporary Post Used For Theme Detection (3ddafc00-84bc-4a31-aea4-efa37b58e19e - 3bfe001a-32de-4114-a6b4-4005b770f6d7)
» Έρκυνα

This is a temporary post that was not deleted. Please delete this manually. (e4fd4c3f-5616-4004-bc94-b93775b01ae0 - 3bfe001a-32de-4114-a6b4-4005b770f6d7)

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 27.08.2009
00:00
ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΕ ΚΑΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
» Έρκυνα

Ένα βιβλίο του Harold S. Kushner (Εκδόσεις Degiorgio) που το συνιστώ ανεπιφύλακτα, σε όσους δεν μπορούν να πιστεύουν πλέον σε στείρα δόγματα και αρνούνται να ζήσουν με το φόβο που τους επιβάλλουν και εκμεταλεύονται οι θρησκείες, αλλά και ψάχνουν να κατανοήσουν τα ακατανόητα και σκληρά πράγματα που συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή μας.
Από την εισαγωγή του βιβλίου:
Για ποιον λόγο έγραψα αυτό το βιβλίο
Το παρόν βιβλίο δεν είναι ένα θεωρητικό κείμενο σχετικά με την ύπαρξη του Θεού και τη θεολογία. Δεν επιδιώκει να χρησιμοποιήσει μεγάλα λόγια ή έξυπνους τρόπους, ώστε να επαναδιατυπώσει ερωτήματα σε μια προσπάθεια να πείσει ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά δεν είναι αληθινά προβλήματα, αλλά ότι απλώς εμείς τα θεωρούμε τέτοια. Το παρόν βιβλίο είναι ένα απολύτως προσωπικό βιβλίο, το οποίο γράφτηκε από κάποιον που πιστεύει στον Θεό και στην καλοσύνη του κόσμου, από κάποιον που πέρασε τη ζωή του προσπαθώντας να βοηθήσει άλλους ανθρώπους να πιστέψουν, και ο οποίος αναγκάστηκε από μία προσωπική τραγωδία να ξανασκεφτεί όλα όσα είχε διδαχτεί σχετικά με τον Θεό και σχετικά με τους τρόπους που ενεργεί ο Θεός μέσα στη ζωή των ανθρώπων.

Ο γιος μας Ααρών μόλις είχε γίνει τριών χρονών, όταν γεννήθηκε η κόρη μας Αριέλ. Ο Ααρών ήταν ένα έξυπνο και χαρούμενο παιδί, το οποίο πριν ακόμη γίνει δύο χρονών μπορούσε να αναγνωρίσει μία δωδεκάδα από διαφορετικά είδη δεινοσαύρων και μπορούσε υπομονετικά να εξηγήσει σε έναν ενήλικο ότι οι δεινόσαυροι είχαν εξαφανιστεί. Η γυναίκα μου κι εγώ είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε για την υγεία του από την ώρα που σταμάτησε να κερδίζει βάρος στην ηλικία των οκτώ μηνών, αλλά και από τότε που τα μαλλιά του άρχισαν να πέφτουν, στην ηλικία του ενός έτους. Διακεκριμένοι γιατροί τον εξέτασαν, περιέγραψαν την κατάστασή του με περίπλοκους όρους και μας διαβεβαίωσαν ότι ο Ααρών, αν και θα ήταν πολύ κοντός, κατά τα άλλα θα ήταν ένα απολύτως φυσιολογικό παιδί. Λίγο πριν τη γέννηση της κόρης μας μετακομίσαμε από τη Νέα Υόρκη σε ένα προάστιο της Βοστόνης, όπου έγινα ραβίνος της τοπικής κοινότητας. Η γυναίκα μου κι εγώ ανακαλύψαμε ότι ο τοπικός παιδίατρος ερευνούσε προβλήματα σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών κι έτσι του γνωρίσαμε τον Ααρών. Δύο μήνες αργότερα, τη μέρα που γεννήθηκε η κόρη μας, ο παιδίατρος επισκέφτηκε τη γυναίκα μου στο νοσοκομείο και μας είπε ότι η κατάσταση του γιου μας ονομαζόταν προγηρία, «γρήγορη γήρανση»¹. Συνέχισε να λέει ότι ο Ααρών δεν θα ψήλωνε περισσότερο από τρία πόδια², δεν θα είχε μαλλιά στο κεφάλι του ή τρίχες στο σώμα του και ότι θα έμοιαζε με έναν μικρό ηλικιωμένο άντρα, ενώ θα ήταν ακόμη παιδί, αλλά και ότι θα πέθαινε όταν έφτανε στην πρώιμη εφηβική ηλικία.

Πώς μπορεί κανείς να χειριστεί τέτοιου είδους νέα; Ήμουν ένας νεαρός άπειρος ραβίνος, όχι ιδιαίτερα εξοικειωμένος με τη διαδικασία της θλίψης, τουλάχιστον όχι τόσο όσο θα γινόμουν αργότερα, και αυτό που κυρίως αισθάνθηκα εκείνη την ημέρα ήταν ένα βαθύ αίσθημα πόνου και αδικίας. Δεν υπήρχε κάποιο νόημα σε ό,τι είχε συμβεί. Ήμουν καλός άνθρωπος. Προσπαθούσα να κάνω ό,τι ήταν καλό για τον Θεό. Πέρα από αυτό, ζούσα μια θρησκευτική ζωή περισσότερο από ό,τι οι περισσότεροι άνθρωποι που γνώριζα και οι οποίοι είχαν πολυμελείς και υγιείς οικογένειες. Πίστευα ότι βάδιζα στον δρόμο του Θεού και έκανα το έργο Του. Πώς μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο στη δική μου οικογένεια; Εάν ο Θεός υπήρχε και εάν ήταν ελάχιστα δίκαιος, χωρίς να αναφερθώ στην αγάπη Του και τη συγχωρητικότητά Του, πώς μπορούσε να το κάνει αυτό σε εμένα;

Και —ακόμη κι αν μπορούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι μου άξιζε να τιμωρηθώ για κάποια αμαρτία που αμέλησα ή επειδή υπερηφανεύτηκα χωρίς να το καταλάβω— με ποια λογική έπρεπε να υποφέρει ο Ααρών; Ήταν ένα αθώο παιδί, ένα ευτυχισμένο παιδί που μόλις γινόταν τεσσάρων χρονών. Γιατί έπρεπε να υποφέρει σωματικά και ψυχολογικά κάθε μέρα της ζωής του; Γιατί έπρεπε να τον κοιτούν και να τον δείχνουν όλοι, όπου κι αν πήγαινε; Γιατί θα έπρεπε να καταδικαστεί και να γίνει έφηβος βλέποντας τα άλλα αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του να βγαίνουν σε ραντεβού και ο ίδιος να έπρεπε να συνειδητοποιήσει ότι ποτέ δεν θα παντρευόταν ή ότι ποτέ δεν θα γινόταν πατέρας; Πολύ απλά, αυτό που συνέβη στον Ααρών δεν είχε κανένα απολύτως νόημα.

Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, η γυναίκα μου κι εγώ μεγαλώσαμε με την εικόνα ενός Θεού ως πάνσοφου και παντοδύναμου πατέρα, ο οποίος θα μας συμπεριφερόταν όπως μας συμπεριφέρονταν και οι επίγειοι γονείς μας ή και ακόμη καλύτερα. Εάν ήμασταν υπάκουοι και άξιοι, θα μας αντάμοιβε. Και εάν βγαίναμε από τον σωστό δρόμο, θα μας επέβαλε την πειθαρχεία με το ζόρι, αλλά αποφασιστικά. Θα μας προστάτευε για να μην πάθουμε κακό ή για να μην πληγώσουμε τους εαυτούς μας και θα φρόντιζε να πάρουμε ό,τι αξίζουμε στη ζωή.

Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, έτσι κι εγώ γνώριζα τις ανθρώπινες τραγωδίες που έκαναν το τοπίο να σκοτεινιάζει —τους νέους ανθρώπους που πέθαιναν στα τροχαία δυστυχήματα, τους χαρούμενους αξιαγάπητους ανθρώπους που χάνονταν από ασθένειες που τους άφηναν ανάπηρους, τους γείτονες και τους συγγενείς για τα διανοητικά ανάπηρα ή ψυχικά άρρωστα παιδιά για τα οποία οι γείτονες τους σχολίαζαν χαμηλόφωνα. Αυτή η γνώση, ωστόσο, ποτέ δεν με έκανε να αναρωτηθώ για τη δικαιοσύνη του Θεού ή να αμφιβάλλω για τη δικαιοκρισία Του. Υπέθετα ότι Αυτός γνώριζε περισσότερα για τον κόσμο απ’ ό,τι γνώριζα εγώ.

Μετά ήρθε εκείνη η ημέρα στο νοσοκομείο, όταν ο γιατρός μάς ενημέρωσε για την περίπτωση του Ααρών και μας εξήγησε τη σημασία της προγηρίας. Ερχόταν σε αντίθεση με όλα όσα είχα διδαχθεί. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να επαναλαμβάνω συνέχεια στο μυαλό μου. «Αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει. Ο κόσμος δεν μπορεί να λειτουργεί με τέτοιον τρόπο». Τέτοιου είδους τραγωδίες υποτίθεται ότι συνέβαιναν σε εγωπαθείς κι ανέντιμους ανθρώπους, τους οποίους στη συνέχεια εγώ, ως ραβίνος, θα προσπαθούσα να παρηγορήσω, βεβαιώνοντάς τους για τη συγχωρητική αγάπη του Θεού. Πώς μπορούσε, λοιπόν, να συμβαίνει αυτό σε εμένα, στο δικό μου παιδί, αν όλα όσα πίστευα για τον κόσμο ήταν αληθινά;

Πρόσφατα διάβασα για μια μητέρα από το Ισραήλ, η οποία κάθε χρόνο στα γενέθλια του γιου της έφευγε από το πάρτι των γενεθλίων, αποτραβιόταν στην ησυχία της κρεβατοκάμαράς της κι έκλαιγε, γιατί ο γιος της ήταν έναν χρόνο πιο κοντά στο να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία του, έναν χρόνο πιο κοντά στο να θέσει τη ζωή του σε κίνδυνο, πιθανότατα έναν χρόνο πιο κοντά στο να προσθέσει την ίδια στους χιλιάδες γονείς από το Ισραήλ, που στέκονται στους τάφους των παιδιών τους, τα οποία χάθηκαν στο πεδίο της μάχης. Όταν το διάβασα ήξερα ακριβώς πώς ένιωθε αυτή η μητέρα. Κάθε χρόνο, στα γενέθλια του Ααρών, η γυναίκα μου και εγώ θα γιορτάζαμε. Θα χαιρόμασταν με το γεγονός ότι μεγαλώνει και αναπτύσσει τις δυνατότητές του, αλλά θα αιχμαλωτιζόμασταν από την ψυχρή πρόγνωση ότι ακόμη ένας χρόνος που πέρναγε θα μας έφερνε πιο κοντά σ’ εκείνη την ημέρα που θα έπαιρνε τον γιο μας από κοντά μας.

Ήξερα, λοιπόν, ότι μια μέρα θα έγραφα το παρόν βιβλίο. Θα το έγραφα από δική μου ανάγκη να παρουσιάσω με λόγια μερικά από τα πιο σημαντικά πράγματα που οδηγήθηκα να γνωρίσω και να πιστέψω. Και θα το έγραφα με σκοπό να βοηθήσω άλλους ανθρώπους, οι οποίοι κάποια ημέρα θα βρίσκονταν σε παρόμοια δυσάρεστη κατάσταση. Θα το έγραφα για όλους εκείνους τους ανθρώπους, οι οποίοι ήθελαν να συνεχίσουν να πιστεύουν στον Θεό, αλλά ο θυμός που είχαν εναντίον Του έκανε ιδιαίτερα δύσκολο γι’ αυτούς να διατηρήσουν την πίστη τους και να παρηγορηθούν από τη θρησκεία. Θα το έγραφα, τέλος, για όλους εκείνους τους ανθρώπους των οποίων η αγάπη για τον Θεό και η αφοσίωσή τους σε Αυτόν τους οδήγησε στο να κατηγορήσουν τους εαυτούς τους για τον πόνο τους και να πιστέψουν ότι άξιζαν ό,τι τους συνέβη.

Δεν υπήρχαν πολλά βιβλία, όπως δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι να μας βοηθήσουν, όταν ο Ααρών πέθαινε. Οι φίλοι προσπάθησαν να μας βοηθήσουν —και μας βοήθησαν— αλλά πόσα μπορούσαν να κάνουν στην πραγματικότητα; Και τα βιβλία στα οποία έστρεψα το ενδιαφέρον μου νοιάζονταν περισσότερο να υπερασπίσουν την τιμή του Θεού με λογικές αποδείξεις, ότι το κακό είναι στην πραγματικότητα καλό και ότι το κακό είναι αναγκαίο προκειμένου να γίνει ο κόσμος καλός, παρά ενδιαφέρονταν να γιατρέψουν τη σύγχυση και τον σπαραγμό των γονιών που έχαναν το παιδί τους. Όλα αυτά τα βιβλία είχαν απαντήσεις στις δικές τους ερωτήσεις, αλλά καμιά απάντηση στα ερωτήματα που απασχολούσαν εμένα.

Ελπίζω ότι το παρόν βιβλίο δεν είναι σαν τα βιβλία που προανέφερα. Δεν ξεκίνησα να γράψω ένα βιβλίο το οποίο θα υπερασπιζόταν ή θα εξηγούσε την ύπαρξη του Θεού. Δεν χρειάζεται να αντιγράψω τις πολλές πραγματείες που ήδη υπάρχουν στα ράφια, αλλά και αν υπήρχαν λόγοι να το κάνω δεν είμαι ένας τυπικά εκπαιδευμένος φιλόσοφος. Είμαι βασικά θρησκευόμενος άνθρωπος, ο οποίος πληγώθηκε από τη ζωή, και ήθελα να γράψω ένα βιβλίο που θα μπορούσα να το προσφέρω σε κάποιον άλλον που επίσης πληγώθηκε από τη ζωή —από τον θάνατο, από κάποια ασθένεια ή τραυματισμό, από απόρριψη ή απογοήτευση— και η καρδιά του οποίου γνωρίζει ότι, αν υπήρχε δικαιοσύνη στον κόσμο, άξιζε καλύτερη τύχη. Τί νόημα μπορεί να έχει ο Θεός για έναν τέτοιον άνθρωπο; Πού μπορεί να στραφεί για να αντλήσει δύναμη και να βρει ελπίδα; Αν είσαι τέτοιου είδους άνθρωπος και θέλεις να πιστέψεις στην αγαθότητα και στη δικαιοκρισία του Θεού, αλλά το βρίσκεις δύσκολο εξ αιτίας των καταστάσεων που έχεις αντιμετωπίσει τόσο εσύ όσο και οι άνθρωποι για τους οποίους νοιάζεσαι, και αν αυτό το βιβλίο σε βοηθάει σε αυτό, τότε θα έχω κατορθώσει να αντλήσω κάποια ευλογία από τον πόνο και τα δάκρυα του Ααρών.

Εάν ποτέ διαπιστώσω ότι το βιβλίο μου περιορίζεται σε τεχνικές θεολογικές εξηγήσεις και αγνοεί τον ανθρώπινο πόνο, ο οποίος θα έπρεπε να είναι το αντικείμενό του, ευελπιστώ ότι η ενθύμηση του λόγου για τον οποίο ξεκίνησα να γράφω τα παρόν βιβλίο θα με ξαναβάλει στον δρόμο μου. Ο Ααρών πέθανε δυο μέρες μετά τα δέκατα τέταρτα γενέθλιά του. Αυτό είναι το δικό του βιβλίο, διότι κάθε προσπάθεια να δοθεί νόημα στον πόνο και στο κακό που υπάρχει στον κόσμο θα κριθεί ως επιτυχία ή ως αποτυχία με βάση το αν προσφέρει μίαν αποδεκτή εξήγηση γιατί ο γιος μου, αλλά κι εμείς, έπρεπε να υποβληθούμε σε όσα υποβληθήκαμε. Και είναι το δικό του βιβλίο, με μίαν άλλη έννοια επίσης —γιατί η ζωή του Ααρών το έκανε δυνατό και διότι ο θάνατός του το έκανε αναγκαίο.

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 24.08.2009
14:46
Νεοέλληνας (...Καίω τα δέντρα χτίζω μεζονέτες)
» Έρκυνα

Κάνω βουτιές σε βόθρο με εικόνες
φουσκώνω τα βυζιά μου με ορμόνες
θέλω να γίνω σαν Αμερικάνος,
μ' αρέσει στα κρυφά κι ο Μητροπάνος

Έλληνας νεοέλληνας

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά.
στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά
δεν πάει το παπάκι στην Πόταμιά.

Κι η παπαλάμπραινα γυμνή
χαιδέυει δώρο συσκευή
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

Πουλάκι ξένο
πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα
δεν βγάζω άχνα.

Καίω τα δέντρα χτίζω μεζονέτες
θα κάνω τα παιδιά μου μαριονέτες
σ' ένα κλουβί γραφείο σαν αγρίμι
παίζω ατέλειωτο βουβό ταξίμι

Έλληνας νεοέλληνας

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά.
στα Σάλωνα δεν σφάζουνε αρνιά
δεν πάει το παπάκι στην Ποταμιά.

Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή
χαϊδεύει δώρο συσκευή
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

Πουλάκι ξένο
πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα
δεν βγάζω άχνα.

Φάκα addidas μου πιάσε την φτέρνα
μπερδεύω το τζουκ μποξ με τη λατέρνα.
πάνω απ του τάφου μου το κυπαρίσσι
μαύρη χελώνα με έχει κατουρήσει

Έλληνας νεοέλληνας

Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά
και ψήλωσε η κοντούλα λεμονιά.
στα Σάλωνα δεν σφάζουνε αρνιά
δεν πάει το παπάκι στην Ποταμιά.

Κι η Παπαλάμπραινα γυμνή
χαϊδεύει δώρο συσκευή
σ' ένα τηλεπαιχνίδι πουλημένο

Πουλάκι ξένο
πουλί χαμένο
μου τρώει τα σπλάχνα
δε βγάζω άχνα.

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 23.08.2009
11:13
Ο μοναχός και το ψάρι
» Έρκυνα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 05.08.2009
13:27
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ
» Έρκυνα

Να θυμάστε τα '3' βήματα. Διαβάστε και μάθετε τα παρακάτω:
Καμιά φορά τα συμπτώματα ενός εγκεφαλικού είναι δύσκολο να αναγνωριστούν.
Δυστυχώς η έλλειψη επίγνωσης προκαλεί καταστροφή.
Το θύμα του εγκεφαλικού μπορεί να έχει υποστεί βλάβη εγκεφάλου ενώ οι άνθρωποι κοντά του δεν μπορούν να αντιληφθούν τα συμπτώματα του εγκεφαλικού.
Οι γιατροί λένε τώρα ότι οποιοσδήποτε, χωρίς ιατρική εκπαίδευση, μπορεί να αναγνωρίσει ένα εγκεφαλικό, ρωτώντας τον/ την να κάνει τις 3 ακόλουθες απλές ενέργειες:
1. Ζητήστε του / της ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙ2. Ζητήστε του / της να ΣΗΚΩΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ (ΜΠΡΑΤΣΑ )3. Ζητήστε του / της ΝΑ ΠΕΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ (ΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ) π.χ. .....'Είναι μία ηλιόλουστη μέρα σήμερα'.
Εάν δεν μπορεί να κάνει οποιαδήποτε από τις 3 αυτές ενέργειες, καλέστε το 166 αμέσως και περιγράψτε τα συμπτώματα. Ανακαλύπτοντας ότι μία ομάδα από μη-ιατρικούς εθελοντές μπόρεσε να αναγνωρίσει αδυναμίες στο πρόσωπο, αδυναμίες στα χέρια και προβλήματα ομιλίας, οι ερευνητές παρακίνησαν το ευρύτερο κοινό να μάθουν αυτά τα 3 βήματα.
Παρουσίασαν τα συμπεράσματά τους σε ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ένωσης Εγκεφαλικών. Η διάδοση και χρήση αυτού του τεστ θα μπορούσε να συντελέσει στην άμεση διάγνωση και θεραπεία ενός εγκεφαλικού και στην αποτροπή εγκεφαλικών βλαβών.
δια

Περισσότερα... »
13:23
Χρήση προσωρινής καταχώρησης για τον εντοπισμό θέματος (c56cd0e4-1728-48f9-b70b-c7a38619e98a - 3bfe001a-32de-4114-a6b4-4005b770f6d7)
» Έρκυνα

Πρόκειται για μια προσωρινή καταχώρηση που δεν διαγράφηκε. Διαγράψτε τη μη αυτόματα. (d9e589f9-8f86-439e-ac95-ae3be33f652a - 3bfe001a-32de-4114-a6b4-4005b770f6d7)

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 02.08.2009
20:16
Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα...
» Έρκυνα

Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν
σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις...
Γέρασα μ' ένα παιδικό παντελονάκι
και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη...
Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω
το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα
κομπρεσέρ μ' ανοίγουν και με κλείνουν...
Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις
έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα
Και το μυαλό μου, αποθήκη, για ραδιενεργά κατάλοιπα...
Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου
και σε πολυεθνικό μονόδρομο, το μέλλον μου δώσαν αντιπαροχή
Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα...
Έτσι ζω προκαταβολικά το παρελθόν μου
και με δυο γυμνά καλώδια για χέρια
αγκαλιάζω τα ψηλά σου volt για στερνή φορά
Φοβάμαι!

(σε μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη και στίχους του Ανδρέα Πανταζή)

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 29.07.2009
20:00
Υποταγή
» Έρκυνα

Δεν μπορεί κανένας να ανέβει στην πλάτη σου. Εκτός αν εσύ ο ίδιος σκύψεις.

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 28.07.2009
14:00
Αμφιβολία και ολιγοπιστία...
» Έρκυνα

Ετυχε ένας γέρος ν' αποφασίσει ένα πρωί να ξεκινήσει για ένα μακρύ ταξίδι στην έρημο με σκοπό να ξαναβρεί τους δικούς του. Δυσκίνητος απ' τους ρευματισμούς, χτυπημένος απ' την αρρώστια, στρέφεται στον Θεό και του λέει: «Παντοδύναμε Θεέ, είναι φανερό ότι ποτέ δεν υπήρξα πιστός. Ήμουν ένας άπιστος, κάτι λιγότερο απ' το τίποτα. Ποτέ στη διάρκεια της ζωής μου δε σε επικαλέσθηκα· ποτέ δε σήκωσα το πρόσωπο μου προς εσένα. Αλλά σήμερα που ξεκινώ αυτό το επικίνδυνο ταξίδι, έχω ανάγκη απ' την προστασία σου. Εάν υπάρχεις, στήριξε την προσπάθειά μου. Εάν υπάρχεις, οδήγησε με μέχρι το τέρμα αυτής της περιπέτειας, γιατί μόνο μια θεϊκή βοήθεια θα μπορούσε να μου επιτρέψει να ολοκληρώσω μια τέτοια προσπάθεια».

Ο Θεός, μέσα στην απέραντη φιλευσπλαχνία του, άκουσε την προσευχή του γέρου και του απάντησε: «Μη φοβάσαι. Θα σε, στηρίξω. Καθώς θα προχωράς μέσα στην έρημο, θα διακρίνεις τα ίχνη των βημάτων μου μέσα στα ίχνη των δικών σου βημάτων».

Ο γέρος ευχαρίστησε τον Ύψιστο και ξεκίνησε το ταξίδι του. Ο ήλιος έκαιγε, όπως και η γη. Ούτε ίχνος σκιάς, ούτε ίχνος όασης, κανένα καταφύγιο. Οι μέρες περνούσαν, ο γέρος προχωρούσε, γυρνώντας κάθε τόσο για να σιγουρευτεί ότι τα χνάρια των θεϊκών βημάτων ήταν μέσα στα δικά του.Η κούραση μεγάλωνε. Και δεν ήταν πια παρά ένα μακρύ μαρτύριο. Όταν έφτασε η όγδοη μέρα, ο γέρος κατέρρευσε, εξαντλημένος, χωρίς άλλη δύναμη. Με μια κίνηση που είχε τη συνήθεια να κάνει, έριξε ένα βλέμμα πάνω απ' τον ώμο του για να σιγουρευτεί. Αλίμονο, όσο έβλεπε το μάτι του, η επιφάνεια της άμμου ήταν λεία. Δεν υπήρχε ούτε ίχνος από τη Θεϊκή παρουσία.

Τότε, ο γέρος, συγκεντρώνοντας τις τελευταίες του δυνάμεις, ύψωσε τη γροθιά στον ουρανό και άρχισε μιλά βλασφημώντας: «Είχαν δίκιο εκείνοι που διακήρυσσαν πως δεν έχεις καμία λύπηση! Είχαν δίκιο εκείνοι που διαβεβαίωναν πως ελάχιστη φιλευσπλαχνία τρέφεις για τα πλάσματα σου! Μ' εγκατέλειψες τη στιγμή που σε χρειαζόμουν περισσότερο!»

Ένα λεπτό σιωπής ακολούθησε τα λόγια του γέρου, ύστερα η φωνή του Θεού αντήχησε πάνω απ' την έρημο: «Άνθρωπε ολιγόπιστε, πότε θα σταματήσεις ν' αμφιβάλλεις; Δε βλέπεις τ' αχνάρια των βημάτων μου μέσα στα δικά σου. Και ξέρω για ποιο λόγο; εδώ και τρεις μέρες δεν περπατάς, αλλά κουβαλάω εγώ».

ΑΝΩΝΥΜΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 27.07.2009
15:00
To λογοκριμένο βίντεο του Κώστα Γαβρά για τον Παρθενώνα
» Έρκυνα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 11.07.2009

09:04

Ουμπέρτο Έκο: Οι Ιταλοί είναι το πρόβλημα της Ιταλίας κι όχι ο Μπερλουσκόνι

» Έρκυνα

ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

Ο γνωστός Ιταλός συγγραφέας καλεί τους συμπατριώτες του να αντιδράσουν.

Το κύριο πρόβλημα της Ιταλίας είναι οι Ιταλοί που ψηφίζουν τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι κι όχι ο ίδιος, σχολιάζει ο διάσημος συγγραφέας Ουμπέρτο Έκο και καλεί τους συμπατριώτες του να αντιδράσουν για να μην ξαναβρεθούν σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτήν που έζησαν υπό τον φασισμό.

«Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν είναι το πρόβλημα της Ιταλίας. Η ιστορία είναι γεμάτη με τυχοδιώκτες, που δεν στερούνται χαρισμάτων, έχουν μια κακή αίσθηση του κράτους, αλλά μια πολύ ανεπτυγμένη αίσθηση των δικών τους συμφερόντων, οι οποίοι θέλησαν να εγκαθιδρύσουν μια προσωπική εξουσία, παρακάμπτοντας τα κοινοβούλια, τους δικαστές και τους θεσμούς», γράφει ο Ιταλός διανοούμενος στο έντυπο της αριστεράς L'Espresso.

«Όταν η κοινωνία τους το επιτρέπει, γιατί να τα βάζουμε μαζί τους κι όχι με την κοινωνία που τους επέτρεψε να το πράξουν;», συνεχίζει ο συγγραφέας του Ονόματος του Ρόδου.

Για τον Έκο «είναι επομένως ανώφελο να τα βάζουμε με τον Μπερλουσκόνι, ο οποίος κάνει μόνο τη δουλειά του. Η πλειοψηφία των Ιταλών είναι αυτή που αποδέχθηκε τη σύγκρουση συμφερόντων» για την οποία ευθύνεται ο ιταλός πρωθυπουργός, ο οποίος έχει στην ιδιοκτησία του την αυτοκρατορία Fininvest, η οποία ελέγχει κυρίως τον τηλεοπτικό όμιλο Mediaset.

Ο συγγραφέας καταγγέλλει στην παρέμβασή του αυτή την «άρρωστη κοινωνία» στην Ιταλία και υπερασπίζεται την ελευθερία του Τύπου, η οποία απειλείται, σύμφωνα με τον ίδιο, από νομοσχέδιο που προβλέπει πολύ βαριά πρόστιμα για τα άρθρα που αναφέρονται σε έρευνες των ανακριτικών αρχών ή σε δίκες που βρίσκονται σε εξέλιξη.

«Στις 'υγιείς' δημοκρατίες δεν χρειάζεται να υπερασπιστεί κανείς την ελευθερία του Τύπου επειδή κανείς δεν σκέφτεται να την περιορίσει», σημειώνει.

Και γιατί να σημάνει κανείς συναγερμό, αν η ιταλική κοινωνία δεν αισθάνεται ότι την αφορά, διερωτάται ο Έκο.

«Είναι πολύ απλό. Το 1931 ο φασισμός επέβαλε στους πανεπιστημιακούς καθηγητές-1.200 εκείνη την εποχή-έναν όρκο πίστης στο καθεστώς. Μόνον 12 αρνήθηκαν και έχασαν τη δουλειά τους. Ίσως οι 1.188 που παρέμειναν να είχαν αξιοσέβαστους λόγους. Όμως οι 12 που αρνήθηκαν έσωσαν την τιμή του Πανεπιστημίου και τελικά την τιμή της χώρας», σημειώνει.

«Να γιατί πρέπει να λέμε όχι μερικές φορές», καταλήγει ο διάσημος συγγραφέας, ο οποίος δηλώνει «απαισιόδοξος» και πιστεύει ότι η παρέμβασή του αυτή «δεν θα εξυπηρετήσει σε τίποτα».

δια

Περισσότερα... »

08:51
Το Αύριο
» Έρκυνα

“Το Χτες δεν είναι δικό μας για να μπορέσουμε να το αλλάξουμε, αλλά το Αύριο είναι δικό μας, για να κερδίσουμε ή να χάσουμε.”

Lyndon B. Johnson, 1908-1973, 36ος πρόεδρος των ΗΠΑ

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 04.07.2009
13:16
Να είστε ο εαυτός σας
» Έρκυνα

Το πιο απλό πράγμα στον κόσμο είναι να είστε ο εαυτός σας. Το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι να είστε αυτό που οι άλλοι θέλουν να γίνετε. Μην τους αφήνετε να το πετυχαίνουν.

Leo Buscaglia (1924-1998), Συγγραφέας και καθηγητής στο USC

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 01.06.2009
23:49
Θεέ μου αν μπορούσα…
» Έρκυνα

Aν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν.

Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα! Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη.

Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους που αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν οτι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουνότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!

Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Εμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους...

Εμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Εμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ'αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω. Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.

Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ'αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.

Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσε με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."

Gabriel Garcia Markez

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 29.05.2009
23:33
«Παίζω μουσική στους ρυθμούς της εσωτερικής μου δόνησης»
» Έρκυνα

«Τα πάντα στο σύμπαν είναι μία σειρά δονήσεων», μας λέει απ’ το τηλέφωνο ο Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Τούρκους μουσικούς. «Ποιος μπορεί να γνωρίζει το μυστικό της δόνησης; Κανένας. Ομως ένας μουσικός πάνω σε αυτή την ιδέα “παίζει” διαρκώς, δεν χρειάζεται να βρει ή να δώσει κάποια απάντηση αλλά απλώς να αφεθεί σε αυτό το αίσθημα μιας δόνησης εσωτερικής, που όμως βρίσκεται παντού». Θεωρούμενος και πρεσβευτής της ανατολίτικης μουσικής, κινούμενος κάπου ανάμεσα στα μουσικά ιδιώματα της World Music και του New Age, ο Τεκμπιλέκ έχει ένα μεγάλο και ιδιαίτερα πιστό κοινό.

Πέρα, όμως, από το «μυστικό της συμπαντικής δόνησης», ο Τεκμπιλέκ, σαν καλός σπουδαστής της γιόγκα που είναι επίσης, μας λέει πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα της αναπνοής. «Οι περισσότεροι έχουμε μια “ρηχή” αναπνοή», τονίζει. «Ουσιαστικά, δεν αναπνέουμε. Η βαθιά εισπνοή και εκπνοή, ο ρυθμός, η εσωτερική γαλήνη, μπορούν να σε οδηγήσουν σε μια πιο βαθιά επαφή με τον εαυτό σου. Επιπλέον, έχεις μια έντονη αίσθηση του θείου, της αγάπης του Θεού προς όλα τα πλάσματά του. Γεμίζεις με αγάπη». Ο Τεκμπιλέκ πήγαινε για ιμάμης μικρός, εντρύφησε στον σουφισμό αλλά τον κέρδισε η μουσική. «Δεν είμαι θρήσκος, αλλά έχω μια πολύ έντονη αίσθηση του ιερού. Βλέπετε, πιστεύω πολύ και στο σώμα, είναι ο ναός του Θεού κι εκεί κρύβεται το πνεύμα μας κρυμμένο. Ετσι, για μένα, η μουσική είναι μια μορφή προσευχής. Θυμάμαι, έπαιζα μπαγλαμά μόνος στο δωμάτιό μου, στην Ιστανμπούλ. Εκανε πολλή ζέστη και μπήκε ξαφνικά η μητέρα μου να μου πει να βγω έξω διότι θα έσκαγα. Ηταν σαν να ξύπνησα ξαφνικά, κι ούτε καταλάβαινα τίποτα από ζέστη. Η μουσική με είχε βυθίσει στον εαυτό μου και την ίδια στιγμή με έκανε να αισθάνομαι κοντά μου όλο τον κόσμο. Η μουσική είναι αγάπη».

Καθοριστική ήταν για την καριέρα του Τεκμπιλέκ η γνωριμία του με τον Μπράιαν Κιν, με τον οποίο έχει ηχογραφήσει έξι δίσκους και η συνεργασία μαζί του τον έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο. Ο Τεκμπιλέκ έχει συνθέσει μουσική επένδυση για πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές κι έχει πραγματοποιήσει πολλές περιοδείες ανά τον κόσμο

Του Ηλια Mαγκλινη

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.05.2009
08:24
Η έννοια της ευγνωμοσύνης
» Έρκυνα

Ευγνώμων είναι όχι αυτός που λυπάται για όσα δεν έχει, αλλά αυτός που χαίρεται για όσα έχει.

Δημόκριτος
Φιλόσοφος και φυσικός επιστήμονας (460-370 π.Χ.)

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 02.05.2009
16:17
Η ανθρώπινη φύση
» Έρκυνα

Αυτό που είμαστε είναι αποτέλεσμα αυτού που έχουμε σκεφθεί. Έχει θεμελιωθεί πάνω στις σκέψεις μας. Φτιάχτηκε από τις σκέψεις μας.

Ερμής ο Τρισμέγιστος

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 13.04.2009
02:00
pray, because… it’s real
» Έρκυνα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.04.2009
08:25
«Διάδωσέ το» το καλό που σου έγινε
» Έρκυνα

Δεν είναι εύκολο να αποδώσεις στα ελληνικά την έκφραση «pass it along», αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση θα μπορούσαμε να πούμε απλά «διάδωσέ το». Κι ας πρόκειται για πρόγραμμα που ξεκίνησε στην Καλιφόρνια και βασίζεται στην έννοια της ανταπόδωσης. Η Γιασμίν Ανταμς, για παράδειγμα, δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα έμενε άστεγη στη ζωή της. Και όμως βρέθηκε στα 18 της χωρίς σπίτι. Η μητέρα της πέθανε, ο πατέρας της δεν μπορούσε να πληρώνει άλλο ενοίκιο στο Λος Αντζελες. Οταν τους έγινε έξωση, συγγενής προθυμοποιήθηκε να φιλοξενήσει τον μικρό της αδερφό και τον πατέρα, και η Ανταμς βρέθηκε να κοιμάται σε καναπέδες και πατώματα φίλων, μέχρι που δεν έβρισκε ούτε αυτό. «Φοβόμουνα να ζητήσω βοήθεια».

Εκεί που δεν το περίμενε, βρέθηκε με ένα τσεκ 2.000 δολαρίων, χρήματα για να καλύψει το ενοίκιο δύο μηνών, να αγοράσει κρεβάτι, σεντόνια, πιάτα και μια κουρτίνα μπάνιου. Η καλή νεράιδα του… παραμυθιού; Δύο άγνωστοι. «Δεν το πίστευα. Δεν με ήξεραν καν και όμως έκαναν τόσα για μένα», λέει το 18χρονο κορίτσι.

Αυτή είναι η φιλοσοφία του προγράμματος «Pass it along», που ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια από δύο εύπορους επιχειρηματίες, οι οποίοι, ευγνώμονες για την προσωπική τους επιτυχία, θέλησαν να το ανταποδώσουν βοηθώντας ανθρώπους σε απόγνωση. Οι δυο τους κατέθεσαν το ποσό των $ 870.000 στο California Community Foundation, αναθέτοντας στα μέλη της οργάνωσης να βρουν ποιοι έχουν ανάγκη από οικονομική ενίσχυση.

Είναι λίγες οι φορές που δίνονται χρήματα μεμονωμένα σε ανθρώπους. Συνήθως αντίστοιχες οργανώσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα εντοπίζουν ομάδες.

Και αντίθετα με πολλούς «φιλάνθρωπους», οι ιδρυτές τού «διάδωσέ το», θέλουν να μείνουν τα ονόματά τους έξω από βραβεύσεις, ευχαριστήρια σημειώματα… Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα παραμένουν «ανώνυμοι». Εκτοτε έχουν βοηθήσει 392 ανθρώπους. Θέτουν όμως κανόνες. Και ζητούν από τους παραλήπτες των χρημάτων να επιστρέψουν το καλό που τους έγινε, όχι υλικά αλλά με καλοσύνη. Υπεύθυνος της οργάνωσης λέει: «Μιλάμε για ανθρώπους που μετά βίας επιβιώνουν. Δεν θα τους ζητούσαμε ποτέ να γυρίσουν τα λεφτά. Τους ζητάμε όμως να επιστρέψουν τη χάρη που τους έγινε, κάνοντας κάτι καλό για κάποιον άλλον… Να μαγειρέψουν για τον ηλικιωμένο γείτονα, να ψωνίσουν από τον μπακάλη για κάποιον ανήμπορο, να κρατήσουν συντροφιά σε έναν μοναχικό άγνωστο».

Κάπως έτσι «σώθηκε» ένα 29χρονο αγόρι που είχε βαρεθεί να μπαινοβγαίνει στη φυλακή, το μόνο που ήθελε ήταν χρήματα για να αγοράσει ένα κομπιούτερ και έναν εκτυπωτή, για να εγκαταλείψει τις συμμορίες και να επιστρέψει στο σχολείο. «Συνειδητοποίησα ότι κάποιος θέλησε να επενδύσει σε μένα, κάτι που δεν έκανα για τον εαυτό μου ούτε εγώ ο ίδιος», λέει ο Γουίλιαμ Λινάρτες. «Ομως επειδή το έκαναν, δεν θα τους απογοητεύσω. Τίποτα δεν μπορεί να με σταματήσει τώρα».

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 05.04.2009
20:20
Deja-vu: παιχνίδια του μυαλού μας;
» Έρκυνα

Ιδιοτροπίες του εγκεφάλου δημιουργούν το αίσθημα του deja-vu

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κάποια στιγμή στη ζωή τους την αίσθηση ότι αυτό που βλέπουν ή βιώνουν το έχουν ξαναζήσει στο παρελθόν, ένα φαινόμενο γνωστό ως jeva-vu ή παραμνησία. Όχι, δεν πρόκειται για αναμνήσεις μιας προηγούμενης ζωής, αλλά για ιδιοτροπία του εγκεφάλου για την οποία υπάρχουν διάφορες πιθανές ερμηνείες, εξήγησαν την Παρασκευή ψυχίατροι σε συνέδριο του ΑΠΘ.

Το 65% των ανθρώπων έχει βιώσει την εμπειρία της παραμνησίας τουλάχιστον μία φορά, ωστόσο το φαινόμενο είναι συχνότερο στις ηλικίες 15-25 ετών. Σύμφωνα με προηγούμενες έρευνες, περισσότερο επιρρεπή είναι άτομα σε συνθήκες κόπωσης και στρες, ανώτερου κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου, καθώς και όσοι ταξιδεύουν συχνά.
Το deja-vu μπορεί να εμφανιστεί είτε σε υγιή άτομα, είτε σε υπόβαθρο οργανικής νόσου, είτε λόγω λήψης φαρμάκων, ανέφεραν οι επιστήμονες της Α΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Ελπίδα Κουιμτζή, Δήμητρα. Νέλλα, Αναστασία. Κώνστα, Πέτρος Πετρίκης, Λουκάς Αθανασιάδης , Κωνσταντίνος Φωκά) σε ανακοίνωσή τους στο 5ο Επιστημονικό Συνέδριο της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ .
«Σύμφωνα με μία θεωρία το φαινόμενο εξηγείται ως διαταραχή μνήμης στο οποίο εμπλέκονται ο ιππόκαμπος και ο αμυγδαλοειδής πυρήνας του εγκεφάλου» γράφει η ομάδα των ψυχιάτρων. Ο ιππόκαμπος είναι μια περιοχή που σχετίζεται με τις λειτουργίες της μνήμης και της μάθησης, ενώ ο αμυγδαλοειδής πυρήνας εμπλέκεται στον έλεγχο των συναισθηματικών αντιδράσεων. Ίσως κάποιο «βραχυκύκλωμα» σε αυτές τις περιοχές να δημιουργεί την ψευδαίσθηση μιας ανάμνησης στο φαινόμενο της παραμνησίας.

Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, ο εγκέφαλος λαμβάνει πληροφορίες για το περιβάλλον ακόμη και όταν η προσοχή του ατόμου είναι προσηλωμένη σε κάτι άλλο, και αυτές οι πληροφορίες κάνουν τις καταστάσεις να μοιάζουν γνωστές.

Η θεωρία του «ολογράμματος» υποστηρίζει ότι το deja-vu συμβαίνει όταν ένα στοιχείο του περιβάλλοντος μοιάζει με μέρος μιας ανάμνησης, πυροδοτώντας την ανάκληση της ανάμνησης στην τρισδιάστατη μορφή της.

Σύμφωνα πάλι με τη θεωρία της καθυστερημένης όρασης, το ερέθισμα από το ένα μάτι καθυστερεί να φτάσει στον εγκέφαλο, σε σχέση με το σήμα από το άλλο μάτι, με αποτέλεσμα το δεύτερο ερέθισμα να θεωρείται ανάμνηση του πρώτου.

Τέλος, σύμφωνα με μια νεότερη άποψη, το deja-vu οφείλεται σε καταστολή της εξελικτικά αρχαιότερης οδού μεταβίβασης των οπτικών ερεθισμάτων μέσω του εγκεφαλικού στελέχους, η οποία καθυστερεί σε σχέση με τη βασική οδό που διέρχεται από το θάλαμο.

Στους περισσότερους ανθρώπους η παραμνησία είναι σπάνιο φαινόμενο, υπάρχει όμως και η χρόνια μορφή του φαινομένου. Στα άτομα αυτά παρατηρείται υπερδραστηριότητα ή συνεχής διέγερση του κυκλώματος του μετωπιαίου λοβού, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη λειτουργία των αναμνήσεων, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αναμνήσεις εκεί που δεν υπάρχουν.

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 29.03.2009

22:23

Κρίση: Καλό ή Κακό;

» Έρκυνα

To να κρίνεις είναι μια κατάσταση στασιμότητας του νου. Και ο νους θέλει πάντα να κρίνει, γιατί το να βρίσκεται σε διαρκή διαδικασία, είναι πάντα επικίνδυνο και άβολο. Να έχεις πάρα πολύ κουράγιο. Να μη σταματάς να αναπτύσσεσαι. Ζήσε τη στιμή. Παρέμεινε στη ροή της ζωής.

Η ιστορία αυτή έγινε στις μέρες του Λάο Τσου στην Κίνα και ήταν από τις αγαπημένες του.

Ήταν σ' ένα χωριό, ένας γέρος, πολύ φτωχός, που τον ζήλευαν ακόμη και οι βασιλιάδες, γιατί είχε ένα όμορφο άσπρο άλογο...

Πολλοί βασιλιάδες του πρόσφεραν αμύθητα ποσά για το άλογο, μα εκείνος έλεγε: "Αυτό το άλογο, για μένα δεν είναι άλογο, είναι άνθρωπος. Πώς μπορείς να πουλήσεις έναν άνθρωπο, ένα φίλο;".

Ο άνθρωπος αυτός ήταν πολύ φτωχός, μα το άλογο ποτέ δεν το πούλησε. Ένα πρωί, είδε πως το άλογο έλειπε απ' το στάβλο. Όλο το χωριό μαζεύτηκε και είπε: "Κουτέ γέρο! Εμείς το ξέραμε πως μια μέρα θα τόκλεβαν το άλογο. Θάταν καλύτερα να τόχες πουλήσει. Τι ατυχία!"
Ο γέρος είπε: "Μην πάτε τόσο μακριά και λέτε τέτοια! Πείτε μόνο, πως το άλογο δεν είναι πια στο στάβλο. Αυτό είναι το γεγονός. Όλα τ' άλλα είναι κρίσεις. Δεν ξέρω αν είναι ατυχία ή ευλογία, γιατί ποιος μπορεί να ξέρει τι θ' ακολουθήσει;"

Οι άνθρωποι γέλασαν με το γέρο. Πάντα ήξεραν πως ήταν λίγο τρελός. Όμως, μετά από δεκαπέντε μέρες, ξαφνικά, ένα βράδυ, το άλογο ξαναγύρισε. Δεν το είχαν κλέψει. Τόχε σκάσει στην ερημιά. Κι όχι μόνο γύρισε, αλλά έφερε μαζί του δώδεκα άγρια άλογα.
Πάλι μαζεύτηκε ο κόσμος και είπε: "Γέρο, είχες δίκιο! Αυτό δεν ήταν ατυχία. Αποδείχτηκε, στ' αλήθεια, πως ήταν ευλογία."
Ο γέρος είπε: "Πάλι το τραβάτε πολύ μακριά. Πείτε μόνο πως το άλογο γύρισε... ποιος μπορεί να ξέρει αν αυτό είναι ευλογία ή όχι; Είναι μόνο ένα κομμάτι. Διαβάζετε μια μόνο λέξη από μια πρόταση. Πώς μπορείτε να κρίνετε ολόκληρο το βιβλίο;"

Αυτή τη φορά, δεν μπορούσαν να του πούνε πολλά. Μέσα τους, όμως, ήξεραν πως είχε άδικο. Είχαν έρθει δώδεκα όμορφα άλογα.
Ο γέρος είχε ένα μοναχογιό, που άρχισε να γυμνάζει τα άγρια άλογα. Μια βδομάδα έπεσε από ένα άλογο κι έσπασε τα πόδια του. Ο κόσμος ξαναμαζεύτηκε και ξαναέκρινε. Είπαν: "Αποδείχτηκες πάλι σωστός. Ήταν δυστυχία. Ο μοναχογιός σου έχασε τα πόδια του κι έτσι γέρος που είσαι, ήταν το μοναδικό σου στήριγμα. Τώρα είσαι φτωχότερος από ποτέ."
Ο γέρος είπε: "Εχετε μανία να κρίνετε. Μην πάτε τόσο μακριά. Να πείτε μόνο πως ο γιος μου έσπασε τα πόδια του. Κανείς δεν ξέρει, αν ήταν κακοτυχία, ή ευλογία. Η ζωή έρχεται σε μικρά κομμάτια και ποτέ δεν σου δίνεται περισσότερο."

Μετά από μερικές βδομάδες, η χώρα μπήκε σε πόλεμο κι όλοι οι νέοι αναγκάστηκαν να πάνε στρατιώτες. Ο μόνος που έμεινε ήταν ο γιος του γέρου, γιατί ήταν ανάπηρος. Όλη η πόλη έκλαιγε και θρηνούσε, γιατί η μάχη ήταν χαμένη, κι όλοι ήξεραν πως οι πιο πολλοί δεν θα γύριζαν ποτέ πίσω. Ήρθαν τότε στο γέρο και είπαν: "Είχες δίκιο, γέρο. Αποδείχτηκε ευλογία. Μπορεί ο γιος σου να είναι ανάπηρος, είναι όμως ακόμη μαζί σου. Οι δικοί μας γιοι έφυγαν για πάντα."
Ο γέρος είπε: "Εξακολουθείτε να βγάζετε κρίσεις. Κανείς δεν ξέρει! Να πείτε μόνο, πως οι γιοι σας εξαναγκάστηκαν να πάνε στρατιώτες, ενώ ο δικός μου όχι. Αλλά μόνο ο Θεός, το Όλον, γνωρίζει αν είναι ευλογία ή κακοτυχία."

Μην κρίνετε, γιατί ποτέ δεν θα γίνετε ένα με το Όλον, το απόλυτο. Θα παθιάζεστε με μικρά κομμάτια. Θα βγάζετε συμπεράσματα με μικρά πράγματα. Από τη στιγμή που κρίνεις, σταματάς να αναπτύσσεσαι. Κρίση σημαίνει στασιμότητα του μυαλού. Ο νους θέλει πάντα την κρίση γιατί το να βρίσκεσαι σ' εξέλιξη είναι πάντα επικίνδυνο και άβολο.

Στην πραγματικότητα, το ταξίδι δεν τελειώνει ποτέ. Ένα μονοπάτι τελειώνει, ένα άλλο αρχίζει" μια πόρτα κλείνει μια άλλη ανοίγει. Φτάνεις σε μια κορυφή, υπάρχει πάντα κάποια κορυφή ακόμη ψηλότερα. Ο Θεός είναι ένα ατέλειωτο ταξίδι. Μόνο αυτοί που έχουν τόσο κουράγιο, ώστε να μην νοιάζονται για το σκοπό αλλά είναι ευχαριστημένοι με το ταξίδι, ικανοποιημένοι μόνο με το να ζουν τη στιγμή και ν' αναπτύσσονται μέσα της, μόνο αυτοί είναι ικανοί να περπατήσουν με το Όλον.

Όσσο: “Το Νέο Ταρώ” (Εκδ. Rebel, 1994)

Περισσότερα... »

02:05
Η φύση…
» Έρκυνα

Η φύση μπορεί να τους θρέψει όλους...
όμως, δεν μπορεί να τους ικανοποιήσει όλους...
Μ. Γκάντι

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 26.03.2009

19:34

«Η ώρα της Γης» – Πλάκα μας κάνετε;

» Έρκυνα

Διαβάζω σε ειδησεογραφικό blog εκπαιδευτικού περιεχομένου:

Με σχετική εγκύκλιο που απεστάλη προς όλα τα σχολεία της Επικράτειας, ο Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος, καλεί σύσσωμη την εκπαιδευτική κοινότητα, γονείς και μαθητές, να συμμετέχουν ενεργά στην παγκόσμια εκστρατεία «Η ώρα της Γης», το Σάββατο 28 Μαρτίου 2009, στις 20.30, κατά την οποία, περίπου ένα δισεκατομμύριο πολίτες σε όλο τον κόσμο θα κατεβάσουν το διακόπτη του ηλεκτρικού ρεύματος, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα για την ανάγκη ενεργοποίησης όλων ενάντια στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη.

Ο κ. Σπηλιωτόπουλος, στο μήνυμά του, καλεί τους εκπαιδευτικούς να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των μαθητών και των μαθητριών, προτρέποντας με τη σειρά τους το οικογενειακό τους περιβάλλον, προκειμένου να υπάρξει η κατά το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή της ελληνικής κοινωνίας, στην πρωτοβουλία αυτή, ισχυροποιώντας το μήνυμα ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι υπόθεση όλων μας. (όχι και των κρατούντων όμως, ε; έτσι κι αλλιώς λίγοι είναι, τί κακό μπορούν οι καημένοι να κάνουν στη γη;;;;)

Σύσσωμη, λοιπόν, όλη η πολιτική και οικονομική αφρόκρεμα (παράδειγμα είναι ο ΥΠ. ΠΕΠΘ) μας καλεί να σώσουμε εμείς τη γη, να ευαισθητοποιηθούμε όπως ΑΥΤΟΙ, όταν οι ίδιοι το λιγότερο που κάνουν είναι να το παίζουν πόντιοι πιλάτοι!

Μα βέβαια! Επλανιόμουν τόσα χρόνια σε πλάνη οικτρά (πώς δεν τόχα καταλάβει;;;): Τα φώτα που ανάβει ο καθένας από μας ευθύνεται για την κατάντια του περιβάλλοντος!!!! Και μην πάει το μυαλό μας κακοπροαίρετα και προκατειλλημένα σε βιομηχανίες, κομπίνες, κουμπάρους, αρριβίστες, ευατουλάκηδες-βασιλιάδες του χρήματος, άπληστους και αχόρταγους, στους τραπεζίτες, στους μεγαλοεπιχειρηματίες, στους “αθώους” πολιτικούς-νομοθέτες και στην εκτελεστική εξουσία που μάχεται για την ευημερία μας! Αυτοί δε φταίνε! Ποτέ! (έτσι κι αλλιώς, τους πολιτικούς τουλάχιστον, εμείς τους εκλέγουμε ως τους άριστους της κοινωνίας μας – πώς να τους αμφισβητήσεις;)! Πάει –τέλειωσε! Τελεία και παύλα! Εμείς, και μόνο εμείς φταίμε! Η γιαγιά που σβήνει την τηλεόραση σε standby επιλογή (άκουσον-άκουσον!), το παίδί που στέκεται τόσες ώρες μπροστά σε ένα pc, η μαμά που φτιάχνει ΚΑΙ γλυκό για τη φαμίλια, η αδελφή που ξέχασε να σβήσει το φως, ο μπαμπάς που ανάβει θερμοσίφωνο κάθε μέρα (σα δε ντρέπεται!)… Ατελείωτη η αλυσίδα των περιβαλλοντικών μας αμαρτιών!!!

Ας συμμετάσχουμε, λοιπόν, στην “ώρα της Γης”, το Σάββατο να εφησυχάσουμε τη συνείδησή μας! Ε, και την επομένη συνεχίζουμε ανάλαφροι πια την καθημερινότητα της υποταγής στη μοίρα μας, δίνοντας το “πράσινο” πλέον φως στους κρατούντες και ευεργέτες αυτής της γης να συνεχίσουν το εξαιρετικό τους έργο (πού θα πάει… θα τον σώσουν τον καπιταλισμό… Έτσι κι αλλιώς οι αριθμοί πάντα ευημερούν, οι άνθρωποι μόνο υποφέρουν!)! Και με την άδειά μας βέβαια, αφού κι αυτοί μαζί μας έδωσαν το “αγωνιστικό παρόν” και μας συγκίνησαν, πείθοντάς μας για τις αγαθές τους προθέσεις!

Ήταν όλοι τους εκεί, θα λέμε! Για το καλό όλων μας!

Υ.Γ. Όπου κι αν βρίσκομαι αυτή την ώρα το Σάββατο, θα συμμετάσχω στην κίνηση των απλών ανθρώπων που θέλουν να ελπίζουν και να ονειρεύονται, αλλά sorry, …βαρυστομάχιασα με το “κουτόχορτο” που μας ταϊζουν!!! :(

Περισσότερα... »

00:15
Η 25η Μαρτίου είναι μια επέτειος που πρέπει να ξεχαστεί!
» Έρκυνα

Ο βασικός λόγος είναι ότι πρόκειται για επέτειο άσκησης βίας.

Όπως ξέρουμε, η βία, χωρίζεται σε νόμιμη και παράνομη. Ε αυτό ήταν παράνομη βία. Δηλαδή Επανάσταση.

Αγράμματοι, άπλυτοι, κτηνοτρόφοι και σκαφτιάδες, που δεν ήξεραν γρι από μόδα, ντιζάϊν και ομόλογα, υποκινούμενοι από Ρώσους πράκτορες, άρχισαν ξαφνικά να σφάζουν φιλήσυχους Τούρκους. Υπηκόους της αυτοκρατορίας, που με τον ανώτερο πολιτισμό της και τον υπέροχο στρατό της, είχε αποκαταστήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στα Βαλκάνια. Τα δικαιώματα αυτά, τα προστάτευαν οι κατακτητές επιτυχώς, επί σχεδόν 400 χρόνια.

Πρέπει λοιπόν να γιορτάζουμε μόνο τον Αγίο Βαλεντίνο, το Δόγμα Τρούμαν, τα Χριστούγεννα, τη Χιροσίμα, το Ναγκασάκι, το Σχέδιο Μάρσαλ και άντε και καμιά μεγάλη επένδυση. Αν αγοραστεί ας πούμε ολόκληρη η Πελοπόννησος, από καμιά άγια πολυεθνική εταιρία, τότε ναι, να γιορτάσουμε. Αλλά όχι και να γιορτάζουμε εγκλήματα μιας "Φιλικής Εταιρίας". Διότι έτσι βάζουμε ιδέες στους δημόσιους υπαλλήλους. Π.χ. μπορούν να σκεφτούν ότι με τα λεφτά των ταμείων τους, μπορούν να αγοράσουν κι΄ αυτοί ας πούμε, την Πελοπόννησο. Ιδίως αν πάρουν πίσω τα λεφτά που τους έχουν φάει. Όχι αυτά που λένε σήμερα τα κανάλια. Τα λεφτά δεκαετιών που παίρνανε άτοκα οι κυβερνήσεις, για να τα χώνουνε στους βιομήχανους. Απ΄ τους δημοσίους υπαλλήλους, μπορούν να πάρουν το κακό παράδειγμα οι δημοσιογράφοι, να ζητήσουν κι αυτοί τα χαμένα λεφτά των ταμείων τους και ν΄ αγοράσουν ένα κανάλι, να βγάλουν εφημερίδα με τις στρατειές των ανέργων. Και άλλα ταμεία να αρχίζουν να αγοράζουν διάφορες περιοχές. Και προσοχή: Αυτή τη φορά οι παπάδες θα είναι με τους αγράμματους, χωρίς αμφιταλαντεύσεις. Διότι κι αυτοί χάνουνε την περιουσία των ταμείων τους.
Τι θα γίνει αν όλοι μαζί οι ασφαλισμένοι των ταμείων, ως ιδιοκτήτες πλέον, αποφασίσουν να ανακηρύξουν την Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος;
Μια τέτοια ενέργεια θα επισύρει βέβαια – και δικαίως - νατοϊκούς βομβαρδισμούς.
Αλλά είναι και το άλλο: Η βία είναι κάτι εντελώς άγνωστο στα παιδιά μας.
Δεν την έχουν δει ποτέ. Ούτε στο σινεμά, ούτε στην τηλεόραση, ούτε στην καθημερινή τους ζωή.

Αν όμως γίνουν θαυμαστές αυτών των αιμοσταγών μουστακαλήδων, θα αυξηθεί κατακόρυφα η εγκληματικότητα. Άσε που μπορεί να καταληφθούν και τηλεοπτικοί σταθμοί με το αίτημα να βάζουν προγράμματα για τον Καραϊσκάκη, τον Μακρυγιάννη, τον Κολοκοτρώνη, τον Παπαφλέσσα, τον Αθανάσιο Διάκο και άλλους ήρωες του οργανωμένου εγκλήματος του ΄21, αντί για τον Μικρούτσικο και τα μεγάλα παζάρια. Οπότε μπορεί να μας επιτεθεί - προληπτικά πάντα - η Τουρκία. Ποιος μπορεί να αποκλείσει ότι και οι σημερινές της παραβιάσεις του έθνικού μας χώρου, οφείλονται στο γεγονός ότι δεν έχουμε αλλάξει όλα τα βιβλία της Ιστορίας μας και δεν έχουμε καταργήσει την επέτειο της αιματηρής αυτής επανάστασης;

Αν ξαναγεννηθεί ένα κύμα θαυμασμού για τους οπλαρχηγούς των αγράμματων και ακαλλιέργητων αγροτοκτηνοτρόφων, υπάρχει και ένας άλλος κίνδυνος.
Να εξοργισθούν οι ομοφυλόφιλοι ιδεολογικοί καθοδηγητές της κοινωνίας μας, φοβούμενοι ότι θα χάσουν την ηγεμονία τους. Διότι θα θεωρήσουν ότι πρόκειται για κίνημα, ανώμαλων, δηλαδή ετεροφυλόφιλων, το οποίο απειλεί ευθέως την κυριαρχία τους. Μπορεί να υποκινήσουν αντικίνημα και να έχουμε εμφύλια σύρραξη, η οποία ίσως ξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Και αν είμαστε ειλικρινείς, δεν μπορούμε να ξέρουμε όσο υπάρχουν τέτοιες γιορτές, τι μνήμες μπορεί να ξυπνήσουν. Τι προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας μας. Στον σεβασμό των σεξουαλικών προτιμήσεων. Στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Στο δικαίωμα να τρως ληγμένα. Σάπια. Χιλιοτηγανισμένα.

Για παράδειγμα, θέλω να σας δώσω εδώ, μια επικίνδυνη εικόνα που αντίκρυσα, σε μια γιάφκα που βρέθηκα αυτές τις μέρες.
Η αίθουσα ήταν σκοτεινή. Φίσκα από κόσμο. Στην οθόνη είδα εικόνες ένοπλων γενειοφόρων ιππέων. Καταγγέλλω ότι είδα ανάμεσά τους και τον Άρη Βελουχιώτη. Ενώ οι εικόνες έτρεχαν στην οθόνη, κάποιος απήγγελλε ένα ποίημα. Ήταν ο Τάσος Λειβαδίτης. Συνάδελφός μας. Πέθανε το ΄88. Επρόκειτο για ντοκιμαντέρ του Σταύρου Στρατηγάκου, παραγωγή της ΕΡΤ. Όταν άναψαν τα φώτα, διάφοροι ομιλητές, μίλησαν με θαυμασμό για τον ποιητή! Αντί να τιμήσουν έναν καναλάρχη, έναν επενδυτή, έναν βιομήχανο, έναν εφοπλιστή, έναν μάνατζερ, έναν διαφημιστή, κάποιον ειδικό στις εκδρομές ομολόγων και στις αλλαξοκωλιές παραγώγων, πλήθος δημοσιογράφων και άλλων υπόπτων, χειροκρότησαν τις δοξολογίες των ομιλητών και τους στίχους ενός ποιητή! Τότε συνειδητοποίησα τον κίνδυνο που ενέχουν για την πρόοδο του πολιτισμού μας, επέτειοι σαν την 25η Μαρτίου.

Και θέλω να καταγγείλω δημόσια τον Δημήτρη Τσαλαπάτη, πρόεδρο της ΠΟΕΣΥ και αντιπρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, ως υπεύθυνο γι΄ αυτήν την συγκέντρωση, τον πρόεδρο της Ε.Σ.Η.Ε.Α. Πάνο Σόμπολο, τον πρόεδρο της Π.Ο.Ε.Π.ΤΥ.Μ. Μάνο Αμελίδη, τον πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων Γιώργο Λαζαρίδη, τους Σπύρο Κατσίμη, Τίτο Πατρίκιο, Γιώργο Δουατζή, Γιώργο Μαρκόπουλο και Απόστολο Μπενάτση και τους ακροατές, οι οποίοι με φανατισμό χειροκρότησαν στίχους, που αντί να μιλάνε για τεχνολογία, επενδύσεις και κέρδη, μιλούσαν γι΄ αγάπη, αυτοθυσία, αλληλεγγύη και ελευθερία.

Σαν κι εκείνον τον ονειροπαρμένο που ξεσήκωνε τους αγράμματους. Και έλεγε:

Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή
σε γνωρίζω από την όψη
που με βια μετράει τη γη...

Σπύρος Κομίνης 2007

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 14.03.2009
00:22
Ιδέες...
» Έρκυνα

Δεν υπάρχουν ιδέες - υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες - κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τους κουβαλάει.

Νίκος Καζαντζάκης

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 08.03.2009
23:11
Το αλάτι, πηγή ζωής για τον άνθρωπο
» Έρκυνα

Η σημασία και ο ρόλος του στην ιστορία της ανθρωπότητας και του πολιτισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Η ιστορία του ανθρώπου, τουλάχιστον από την δέκατη χιλιετία π.Χ. και εξής, είναι τόσο δεμένη με το αλάτι, ώστε η αναζήτηση τρόπων για την απόκτησή του να αποτελεί μεγάλο άλμα προς τον πολιτισμό. Οι τρόποι που άνθρωπος επινόησε για την απόκτηση αλατιού συχνά τον οδήγησαν σε τεχνικές ανακαλύψεις που σημάδεψαν την μετέπειτα ιστορία του. Και μόνο απλή νύξη για κάθε πτυχή της ιστορίας της ανθρωπότητας που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με το αλάτι είναι αδύνατο να γίνει με ένα απλό σημείωμα. Σίγουρα θα χρειαστούν περισσότερα.

Εχει υποστηριχθεί ότι, εξ αιτίας της θαλάσσιας καταγωγής όλων των ζωικών οργανισμών, το χλωριούχο νάτριο, το κοινό αλάτι, αποτελεί βασικό συστατικό στο σώμα τους. Οσον αφορά τα θηλαστικά, που αποβάλλουν καθημερινά μεγάλες ποσότητες αλατιού με τις διάφορες εκκρίσεις (ούρα, ιδρώτας, δάκρυα), είναι αναγκαία η αναπλήρωσή του, ώστε να διατηρείται σταθερά στις σωστές αναλογίες για την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού τους και για την ίδια την επιβίωσή τους. Εχει υπολογιστεί ότι, ανάλογα με το κλίμα κάθε περιοχής, η ποσότητα που χρειάζεται ο άνθρωπος σε ημερήσια βάση ανέρχεται στα 5 - 30 γραμμάρια, ενώ είναι πενταπλάσια για το άλογο και δεκαπλάσια για την αγελάδα. Την ανάγκη αυτή επί δυόμισι περίπου εκατομμύρια χρόνια, κατά την λεγόμενη παλαιολιθική περίοδο, ο άνθρωπος την αγνοούσε. Το αλάτι που χρειαζόταν ο οργανισμός του το αντλούσε με την κατανάλωση ωμού ή ψητού κρέατος από τα θηράματά του, που κι αυτά με τη σειρά τους το έπαιρναν καταναλώνοντας είτε το κρέας άλλων ζώων είτε φυτά που αναπτύσσονταν σε αλατούχα εδάφη. Η διαδικασία αυτή διακόπηκε γύρω στο 10.000 π.Χ., όταν ο άνθρωπος εξημερώνοντας φυτά και ζώα πέρασε στη λεγόμενη Νεολιθική οικονομία και εγκαταστάθηκε μόνιμα σ’ ένα τόπο ασκώντας τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η μόνιμη εγκατάσταση επέφερε ριζική αλλαγή και στο διαιτολόγιο των ανθρώπων (κατανάλωση βραστού κρέατος και λαχανικών) με συνέπεια τη μείωση των ποσοτήτων αλατιού στον οργανισμό τους. Το ίδιο δε ίσχυε και για τα εκτρεφόμενα ζώα, αφού δεν ήσαν πλέον ελεύθερα να αναζητήσουν την τροφή τους. Αυτή η αλλαγή τρόπου ζωής οδήγησε τον άνθρωπο στην αναζήτηση πηγών αλατιού και στην επινόηση μεθόδων και τεχνικών για την απόκτησή του.

Χριστιανική θρησκεία

Η σημασία του αλατιού στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων καθρεφτίζεται στις θρησκευτικές δοξασίες και αντιλήψεις πολλών λαών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αρχαίοι Αιγύπτιοι, Ελληνες και Ρωμαίοι περιελάμβαναν το αλάτι στις θυσίες και τις προσφορές τους προς τους θεούς. Στην Αίγυπτο, θεωρούσαν το ορυκτό αλάτι από την όαση του Αμμωνος πιο καθαρό από το θαλασσινό και γι’ αυτό το προτιμούσαν στις θυσίες τους. «Θείον» (θεϊκό) αποκαλεί το αλάτι ο Ομηρος (Ιλ. Ι, 214), ενώ το τελετουργικό της ιουδαϊκής θρησκείας το επιβάλλει ως απαραίτητο συμπλήρωμα κάθε θυσίας (Λευιτ. Β΄ 13. Αριθ. ΙΗ΄ 19). Ακόμη, στο ιουδαϊκό δείπνο της Παρασκευής το βούτηγμα ψωμιού, του κατ’ εξοχήν δώρου του Θεού, σε αλάτι συμβολίζει την τήρηση της συμφωνίας του Θεού με τον λαό του. Στη χριστιανική θρησκεία, ως συνέχεια του ιουδαϊσμού, το αλάτι εξακολουθεί να θεωρείται βασικό συστατικό της ζωής, καθώς βεβαιώνει η αποστροφή του ίδιου του ιδρυτή της προς του μαθητές του στην επί του Ορους ομιλία: «Υμείς εστέ το άλας της γης· εάν δέ το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται; εις ουδέν ισχύει έτι ει μη βληθέν έξω καταπατείσθαι υπό των ανθρώπων» (Ματθ. 5:13). Η δε Καθολική Εκκλησία, εκτός από αγιασμένο νερό, διαθέτει και ιερό «αλάτι της σοφίας» (Sal Sapientiae). Η έκφραση «μοιράζομαι ψωμί κι αλάτι», που χρησιμοποιείται από πολλούς λαούς για να δηλώσει άρρηκτους δεσμούς φιλίας, είναι αποκαλυπτική της σημασίας που του αναγνωρίζεται στη ζωή. Οπως είναι αποκαλυπτική και η εμπλοκή του αλατιού σε μαγικοθρησκευτικές τελετουργίες. Για παράδειγμα, στην Ιαπωνία, σε φυλές της Αφρικής και στην Καραϊβική το αλάτι χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση των κακών πνευμάτων, ενώ από Ιουδαίους, Μουσουλμάνους και Έλληνες θεωρείται αποτρεπτικό της βασκανίας. Οι πνευματώδεις αστεϊσμοί στην αρχαία Ρώμη αποκαλούνταν sales (αλάτια) γιατί, καθώς εξηγεί ο Πλίνιος, οι πνευματώδεις ιστορίες είναι τόσο απαραίτητες για την ξεκούραση και την αναζωογόνηση του νου, όσο είναι το αλάτι για την ίδια στη ζωή (Φυσ. Ιστορία ΧΧΧΙ 88 - 89). Αλλωστε, ακόμη και σήμερα τις «πιπεράτες» ιστορίες αλατισμένες (sales) τις αποκαλούν οι Γάλλοι, οι οποίοι με τη φράση «mettre son grain de sel» (βάζω τον κόκκο αλατιού μου) εννοούν την πρωτότυπη δημιουργία.

Αποθέματα στον πλανήτη

Παραμένει άγνωστο το πώς και πότε οι πρώτοι καλλιεργητές ανακάλυψαν τις πηγές αλατιού. Δεδομένου όμως ότι τα αποθέματα αλατιού στον πλανήτη είναι απεριόριστα, ο εντοπισμός τους δεν φαίνεται να ήταν δύσκολος, αν παρατηρούσαν τη συμπεριφορά των ζώων. Η περιεκτικότητα των ωκεανών εκτιμάται κατά μέσον όρο σε 35 γραμμάρια αλατιού ανά λίτρο νερού. Υπολογίζεται δε ότι από το νερό των ωκεανών θα μπορούσε να παραχθεί συνολικά ποσότητα αλατιού που ο όγκος της θα ήταν 14,5 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο της Ευρώπης που βρίσκεται επάνω από την επιφάνεια του νερού. Με άλλα λόγια, αν το αλάτι αυτό σκορπιζόταν επάνω στη γη, θα κάλυπτε όλες τις ηπείρους με στρώμα πάχους της τάξεως των 35 μέτρων! Η μεγάλη αλμυρότητα της Μεσογείου σε σύγκριση με εκείνη των ωκεανών αποδίδεται όχι τόσο στο ότι είναι κλειστή και ζεστή θάλασσα, όσο στο ότι κάτω από ένα στρώμα ιζήματος στον πυθμένα της υπάρχει στρώμα αλατιού που το πάχος του ενίοτε φτάνει τα χίλια μέτρα. Αυτό φαίνεται να έδειξαν οι ωκεανογραφικές γεωτρήσεις που διενήργησε το Αμερικανικό ωκεανογραφικό Glomar Challenger το 1970. Αλλά και στη στεριά βρίσκονται μεγάλα αποθέματα αλατιού που από πολύ νωρίς ο άνθρωπος τα ανακάλυψε και άρχισε την εξόρυξή τους

Του Χρ. Γ. Ντουμα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.03.2009
00:24
Ο Dalai Lama για τη νέα χιλιετία…
» Έρκυνα

1. Υπολόγιζε ότι οι έρωτες και οι άθλοι εμπεριέχουν κίνδυνο ...

2. Όταν χάνεις, να παίρνεις το μάθημα.

3. Να έχεις:

      Αυτοσεβασμό,

      Σεβασμό των άλλων και

      Υπευθυνότητα για όλες σου τις πράξεις.

4. Το να μην κατακτάς ότι θες, κάποτε είναι χάδι της τύχης.

5. Μάθε τους κανόνες ώστε να ξέρεις πώς να τους παραβιάζεις.

6. Μην αφήνεις μικροδιενέξεις να αδικούν μεγάλες φιλίες.

7. Όταν συνειδητοποιείς το λάθος σου, διόρθωσέ το αμέσως.

8. Να απομονώνεσαι λίγο κάθε μέρα.

9. Άνοιξε στην αλλαγή αλλά κράτα τις αξίες σου.

10. Η σιωπή είναι κάποτε η καλύτερη απάντηση.

11. Ζήσε έντιμα. Όταν γεράσεις θα την απολαύσεις δεύτερη φορά.

12. Η ερωτική ατμόσφαιρα στο σπίτι είναι τα θεμέλια της ζωής.

13. Στις ερωτικές διενέξεις, μην αναμοχλεύεις το παρελθόν.

14. Μοιράσου τη γνώση. Είναι ένας δρόμος για την αθανασία.

15. Να είσαι ευγενής με τη γη.

16. Μια φορά το χρόνο, πήγαινε κάπου που δεν έχεις ξαναπάει.

17. Η καλύτερη σχέση είναι αυτή που ο έρωτας του άλλου ξεπερνά την ανάγκη για τον άλλο.

18. Μέτρα την επιτυχία με το τι έχεις να δώσεις ως προς το τι έχεις να πάρεις.

19. Προσέγγισε τον έρωτα και το μαγείρεμα με ριψοκίνδυνη εγκατάλειψη.

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 01.03.2009
21:59
Στης Λιβαδειάς τη ρεματιά…
» Έρκυνα

«Στο ρίζωμα του Ελικώνα, στη σημερινή Λειβαδιά κοντά, είναι μια μεγαλόπρεπη ρεματιά με ψηλούς, πέτρινους, απότομους, βουνίσιους όχτους που τα νερά της αναβρύζουν από δυο πηγές μέσα σε βράχινες σπηλιές.

Η μια ονομάζεται πηγή της Λήθης, η άλλη λέγεται της Μνημοσύνης.

Μου φαίνεται πως η επιβλητική αυτή τοποθεσία βίασε τους αρχαίους Έλληνες να σταματήσουν εκεί δα πέρα, για να στοχαστούν την τύχη του ανθρώπου και να συμπεράνουν πως μήτε να θυμάται παντοτινά μπορεί και πρέπει, μήτε να ξεχνά παντοτινά!».

Ι. Δραγούμης

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 28.02.2009
23:22
Ο μύθος της Έρκυνας
» Έρκυνα

Κάντε κλικ στις διαφάνειες να τις δείτε σε μεγέθυνση.

Από το βιβλίο για παιδιά “Ο Μύθος της Ερκυνας και το ποτάμι της στη Λεβάδεια” του Αρ. Ρούσσαρη

δια

Περισσότερα... »
01:35
Διαπίστωση
» Έρκυνα

“Πολλώ τοι πλείονας λιμού κόρος ώλεσεν ήδη άνδρας” (=πολύ περισσότερους από την πείνα η πολυφαγία κατέστρεψε ανθρώπους).

Θέογνις

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.02.2009
07:49
Κραυγή…
» Έρκυνα

Κάθε επίθεση είναι κραυγή για βοήθεια.

Neale Donald Walsch (από το “Συζήτηση με το Θεό, 1)

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 03.02.2009
23:57
Η θλίψη να είσαι καθηγητής του Πανεπιστημίου
» Έρκυνα

Χαράλαμπου Μουτσόπουλου, καθηγητή Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Εδώ και μερικές εβδομάδες έχω μια ιδιαίτερα μελαγχολική διάθεση. Ναι, ξέρω ότι υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα στον κόσμο από τη δική μου συναισθηματική κατάσταση, και αντιλαμβάνομαι ότι οι αναγνώστες του «Βήματος» δεν έχουν κανέναν ιδιαίτερο λόγο να τους ενδιαφέρει η διάθεσή μου. Δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να κοινοποιήσω το πώς αισθάνομαι, αν η πηγή της μελαγχολίας μου δεν ήταν η ιδιότητα του καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Για δεύτερη συνεχή εβδομάδα, δεν μπορώ, εξαιτίας της κατάληψης της Ιατρικής Σχολής από φοιτητές, να πάω στο γραφείο μου, δεν μπορώ να κάνω την έρευνά μου στο εργαστήριό μου, δεν μπορώ να διδάξω σε όσους θέλουν να ωφεληθούν από τη διδασκαλία μου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει. Το ίδιο σενάριο παίχτηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αν το δω ελαφρά τη καρδία, δεν θα έπρεπε να με ενοχλεί. Συνεχίζω να πηγαίνω στο ιδιωτικό ιατρείο μου, να διαβάζω, να πηγαίνω στα συνέδριά μου, και να διάγω μια ήρεμη προσωπική ζωή. Η επαγγελματική μου όμως συνείδηση δεν με αφήνει ήσυχο.

Οι καταλήψεις είναι τόσο συνηθισμένες πρακτικές στα ελληνικά πανεπιστήμια που σχεδόν κανένας δεν τους δίνει πλέον σημασία. Οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι διοικούντες τα πανεπιστήμια, η πολιτική ηγεσία, όλοι παρακολουθούν αυτή την ακραία πρακτική των φοιτητών ως «αθώοι παρατηρητές».

Όπως συμβαίνει συνήθως στην πατρίδα μας, κανένας δεν είναι υπεύθυνος για τίποτα. Κανένας δεν λογοδοτεί. Κανένας δεν τιμωρείται!

Γιατί τότε να λογοδοτήσουν ή και να τιμωρηθούν οι βλαστοί μας; Μήπως τιμωρήθηκε ποτέ o καθηγητής που δεν γνωρίζει το αντικείμενό του, δεν διδάσκει, έχει το πανεπιστήμιο σαν πάρεργο ή για χώρο εξυπηρέτησης της οικογένειάς του και των φίλων του; Μήπως τιμωρήθηκε ποτέ ο πολιτικός που ασύστολα οικειοποιείται δημόσια περιουσία και χρήμα; Μήπως τιμωρήθηκαν οι πρυτανικές αρχές που δεν προστάτευσαν την πανεπιστημιακή περιουσία; Γιατί λοιπόν να τιμωρήσουμε τους «ταραξίες»-παιδιά μας;

Ας αναλογιστούμε τι διδάσκει τους νέους μας αυτή η κατά συρροή παρεκτροπή των καταλήψεων. Απερίφραστα τους εμπεδώνει ότι το Πανεπιστήμιο είναι ουσιαστικά άχρηστο για την παιδεία τους. Δεν πειράζει να χάνουν ατελείωτες ώρες διδασκαλίας. Το πτυχίο μπορούν να το πάρουν παίζοντας τους θυρωρούς-χωροφύλακες των κατειλημμένων κτιρίων. Το δεύτερο που η πρακτική αυτή διδάσκει είναι ότι οι «δυνατοί» μπορούν να παρακωλύουν με το «έτσι θέλω» το έργο των «αδυνάτων». Από πού το έμαθαν αυτό όμως; Προφανώς από εμάς τους μεγάλους που τους νόμους τούς έχουμε μόνο για να γεμίζουν χαρτιά. Μήπως εμείς δεν διορίζουμε στα πανεπιστήμια λίγο-πολύ όποιον θέλουμε ή δεν εκλέγουμε τα «παιδιά μας» σε θέσεις που δεν τους ανήκουν; Μήπως η ψοφοδεής πολιτεία δεν αρνείται να εφαρμόσει τον νόμο που ορίζει ότι το εξάμηνο χάνεται αν χαθούν πάνω από δύο εβδομάδες διδασκαλίας; Στην ανομία, οι νέοι απαντούν με τη δική τους ανομία. Ιδού ο φαύλος κύκλος.

Ειδικότερα για τους φοιτητές της Ιατρικής, για αυτούς που θα έπρεπε να διδαχθούν την υπευθυνότητα, την αφοσίωση στον πάσχοντα και την άοκνη προσφορά στον άνθρωπο, τι τους επιτρέπει η Σχολή να εμπεδώσουν; Ανευθυνότητα, ωχαδελφισμό και οκνηρία. Τους στρέφει προς τον δρόμο του εύκολου πτυχίου, του πτυχίου του συνδικαλισμού και της συναλλαγής. Τους διδάσκει ότι δεν είναι σημαντικό να υπηρετούμε άμεσα και αποτελεσματικά τον πάσχοντα συνάνθρωπο. Με τις καταλήψεις, οι φοιτητές αποκόπτονται από τους ασθενείς, κοντά στους οποίους μαθαίνουν να ασκούν το λειτούργημά τους. Οχι μόνον αυτό. Στην Ιατρική Σχολή Αθηνών οι θυρωροί-φοιτητές αποφασίζουν ποια εξειδικευμένη διαγνωστική εξέταση θα γίνει στα υπό κατάληψη εργαστήρια και ποια όχι! Ναι, σωστά διάβασες, φορολογούμενε αναγνώστη και αυριανέ ασθενή... Αυτή είναι η πραγματικότητα!

Με ποια γνώση οι φοιτητές-συνδικαλιστές (οι οποίοι, σας βεβαιώνω, δεν είναι και οι καλύτεροι στις σπουδές!) αποφασίζουν το επείγον της εξέτασης; Κανένας δεν τους εμποδίζει να δρουν ανήθικα και έκνομα. Πώς οι φοιτητές της Ιατρικής Σχολής, ύστερα από απώλεια τόσων διδακτικών ωρών και εργαστηριακών ασκήσεων, θα δώσουν εξετάσεις; Οι επικεφαλής της Σχολής και του Πανεπιστημίου δεν ενοχλούνται να υπογράφουν πτυχία χωρίς αντίκρισμα; Πτυχία αγραμματοσύνης που αυξάνουν το ιατρικό προλεταριάτο; Εσύ, απλέ φορολογούμενε, γιατί δεν διαμαρτύρεσαι; Τι ποιότητας γιατρός θα σε προσέξει αύριο, όταν οι ιατρικές σπουδές διακόπτονται κάθε λίγο, όταν οι σημερινοί φοιτητές δεν αφοσιώνονται ολοκληρωτικά στις σπουδές τους αλλά, εξαιτίας φασιστικών μειοψηφιών, υποχρεώνονται να μένουν μακριά από τα έδρανά τους, τα εργαστήριά τους, τους ασθενείς τους;

Ελπίζω τώρα να καταλάβατε γιατί νιώθω μελαγχολικά. Οποιος έχει αίσθηση επαγγελματισμού και αντίληψη αποστολής δεν μπορεί παρά να θλίβεται για την κατάντια των πανεπιστημίων μας. Δεν μπορεί παρά να διεκτραγωδεί την αθλιότητα των συνθηκών υπό τις οποίες εκπαιδεύονται οι νέοι μας. Το πιο θλιβερό όμως είναι ότι οι ίδιοι οι νέοι, η σιωπηρή πλειονότητά τους, δεν εξεγείρεται. Υφίσταται μοιρολατρικά την υποβάθμιση των σπουδών της, με την ίδια παθητικότητα που η χώρα υφίσταται τη θεαματική κατρακύλα της. Σκέτη θλίψη, τίποτα άλλο...

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 01 – 02 - 2009

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 28.01.2009
00:21
Τρυφερότητα και παιχνιδίσματα!
» Έρκυνα

Eagle Adopts Chickens @ Yahoo! Video

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 25.01.2009
16:30
2012 - Η μυθολογία του φόβου;
» Έρκυνα

Ποιοί έχουν δίκιο; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!

21-12-2012 – Η κωδικοποιημένη γνώση – Μέρος πρώτο

21-12-2012 - Τα επιστημονικά δεδομένα - Μέρος δεύτερο

Από "Το Σύμπαν που αγάπησα": Επεισόδιο 16ο

Περισσότερα... »
12:44
Το Φως του Θεού
» Έρκυνα

Το φως του Θεού με περιβάλλει
Η αγάπη του Θεού με τυλίγει
Η δύναμη του Θεού με προστατεύει
Η παρουσία του Θεού με φροντίζει
Όπου κι αν βρεθώ, ο Θεός βρίσκεται...
Και όλα είναι καλά!

Προσευχή για προστασία (1941) - James Dillet Freeman (1912-2003) - Ποιητής βραβευμένος για την Ενότητα

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 20.01.2009
00:02
Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες…
» Έρκυνα

Εκπληκτική ερμηνεία από τον Σπύρο Σακκά:

“Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ”

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο...
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο!

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης,
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς!

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες,
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο...
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο παν να δουν διϋλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης,
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς!

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα...
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης,
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς!

ΠΙΑΝΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΡΟΥΠΟΣ - ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ - ΣΤΙΧΟΙ: ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 16.01.2009
20:41
Σχετικότητα αντίληψης
» Έρκυνα

Δείτε τις παραπάτω εικόνες από τη θέση του υπολογιστή σας: ο κ.Θυμωμένος είναι στα αριστερά και η κ. Ήρεμη στα δεξιά.
Σηκωθείτε από τη θέση σας και κάντε πίσω γύρω στα 5 βήματα (σχετικά μεγάλα) και δείτε!! Αλλάζουν μεριές!!

δια

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 15.01.2009
23:54
Η πλάνη των αισθήσεων
» Έρκυνα

Περισσότερα... »
09:14
Ξέρετε ότι...
» Έρκυνα

Τα Μcdonalds και τα Starbucks δωρίζουν όλα τους τα κέρδη μέχρι το Σάββατο στον πόλεμο των Ισραηλιτών!!!!!!!!!!

Το ίδιο κάνει και ο Adam Sandlers με τις εισπράξεις της καινούριας του ταινίας "Bedtime story", ο οποίος προσφέρει τα μισά από τα κέρδη του στο Ισραήλ!!

via

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 07.01.2009
11:27
Σκέψεις ενός φιλόσοφου για τα θλιβερά γεγονότα στη Λωρίδα της Γάζας
» Έρκυνα

Ανοικτή επιστολή

Λένε πως η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα ενός πολέμου. Μάλλον είναι το πρώτο θύμα της κτηνωδίας. Αναγκάζεσαι να πεις ψέματα, ίσως ακόμα και στον ίδιο σου τον εαυτό, όταν μετέχεις στην κτηνωδία. Δε θα αναγκαζόσουν, ωστόσο, να πεις ψέματα ευθύς εξαρχής σχετικά με έναν πόλεμο που θα ήταν πράγματι δίκαιος.

Με τον όρο «σιωνισμός» εννοώ την ίδρυση και ουσιαστικά την απαραίτητη άμυνα του κράτους του Ισραήλ περίπου με τα σύνορα που είχε το 1948. Πρόκειται για έναν σχεδιασμό που στο παρελθόν δικαιώθηκε με το Ολοκαύτωμα και σήμερα δικαιώνεται με την ύπαρξη μιας ιουδαϊκής πατρίδας. Με τον όρο «νεοσιωνισμός» εννοώ την αφαίρεση από τους Παλαιστίνιους, το μοναδικό αυτόχθονα λαό της ιστορικής Παλαιστίνης, τουλάχιστον της αυτονομίας τους στο τελευταίο πέμπτο κομμάτι της πατρίδας τους.

Ένας αξιοπρεπής ανθρωπισμός, η Αρχή του Ανθρωπισμού, δικαιώνει το Σιωνισμό. Καταδικάζει το νεοσιωνισμό. Τον καταδικάζει κάθετα. Δεν υπάρχουν δύο όψεις στην ιστορία ενός βιασμού που έχει πράγματι λάβει χώρα.

Ακούμε από τη νεοσιωνιστική κυβέρνηση του Ισραήλ ότι με τις επιθέσεις που εξαπολύει κατά της δημοκρατίας στη Γάζα, δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να ασκεί αυτοάμυνα. Σώζει τις ζωές των πολιτών της από επιθέσεις πυραύλων. Δεν είναι, όμως, αυτός ο σκοπός της.

Εάν η αυτοάμυνα ήταν πράγματι ο σκοπός της, τότε θα τον επιτύγχανε άμεσα υιοθετώντας τη λύση που προτείνεται για το παλαιστινιακό ζήτημα, κάτι που κάθε άλλο παρά περίπλοκο είναι. Θα απαρνούνταν το νεοσιωνισμό. Θα αποσυρόταν άνευ όρων, χωρίς καμιά διαπραγμάτευση, από ό,τι έχει απομείνει από την πατρίδα ενός άλλου λαού.

Ο υπερισχύων σκοπός του νεοσιωνισμού στη Γάζα σήμερα είναι ο ίδιος ο νεοσιωνισμός. Είναι η φαύλη ιδιοτέλεια. Ο σημιτισμός αυτός που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον αντισημιτισμό και σήμερα πια έχει αρχίσει να γίνεται εφάμιλλος με όσα διέπραξε ο αντισημιτισμός. Το κράτος του Ισραήλ δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα, και κυρίως κανένα απολύτως ηθικό δικαίωμα, να συνεχίζει να επιδιώκει την επίτευξη του υπερισχύοντος σκοπού του στη Γάζα.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Στο σχεδιασμό που καταστρώνει για το νεοσιωνισμό, το Ισραήλ δεν έχει κανένα απολύτως ηθικό δικαίωμα να υπερασπίζεται τον εαυτό του από τους πυραύλους που χρησιμοποιούνται εναντίον του. Όποια κι αν είναι τα ένστικτα της ανθρώπινης φύσης, το Ισραήλ δεν έχει περισσότερα δικαιώματα να υπερασπίζεται τον εαυτό του από αυτούς τους πυραύλους από ό,τι είχε η χιτλερική Γερμανία να υπερασπίζεται τον εαυτό της και τα στρατόπεδα θανάτου που διέθετε.

Αυτό στο οποίο έχει εμπλακεί το Ισραήλ φυσικά δεν είναι καν πόλεμος. Γιατί ένας πόλεμος, σύμφωνα με το συνειρμό στον οποίο παραπέμπει ο συγκεκριμένος όρος και είναι απαραίτητος, και μάλιστα είναι απαραίτητος για προπαγανδιστικούς λόγους, προϋποθέτει δύο πλευρές ανάλογης δύναμης. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Γάζα είναι κάτι διαφορετικό.

Οι Παλαιστίνιοι είναι αυτοί που πάντοτε είχαν κι έχουν ακόμα μέχρι σήμερα ηθικό δικαίωμα στην τρομοκρατία που ασκούν, στη δικαιολογημένη αυτοάμυνά τους κατά του νεοσιωνισμού σε ολόκληρη την περιοχή της ιστορικής Παλαιστίνης. Το επιχείρημα που στηρίζει την εν λόγω θέση, κι εν μέρει βασίζεται στην Αρχή του Ανθρωπισμού, καθίσταται πλέον απλούστερο.

Τεντ Χόντεριχ (Ted Honderich)
31/12/2008, Λονδίνο

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 06.01.2009
23:15
Η συνέπεια της εκδίκησης
» Έρκυνα

Οφθαλμόν αντί Οφθαλμού, όλος ο κόσμος θα τυφλωθεί.
Μαχάτμα Γκάντι

Περισσότερα... »
Λιβαδειά, Θήβα, Βοιωτία, 04.01.2009
21:24
Πόλεμος και ειρήνη
» Έρκυνα

Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος που να προτιμάει τον πόλεμο απ’ την ειρήνη· γιατί στον καιρό της ειρήνης τα παιδιά θάβουν τους γονείς τους, ενώ, αντίθετα, στον καιρό του πολέμου οι γονείς θάβουνε τα παιδιά τους.
Ηρόδοτος

δια

Περισσότερα... »

← Άγιος &The... Α.Ε. Ορ&chi... →

skip to content Viotia Blogs » Έρκυνα
Όλα τα blogs της Λιβαδειάς, της Θήβας και του νομού Βοιωτίας με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Viotia Blogs » Έρκυνα

Feeds

Έρκυνα (81)