Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
-
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα με θέμα το Παιχνίδι στην Αρχαία Ελλάδα στη Βιβλιοθήκη μας (22/2-4/3/10)
-
Πρόσκληση στην 1η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου “ΦΙΛΟΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ” (21/2/10)
- Συνάντηση μικρών αναγνωστών με τη συγγραφέα Φωτεινή Φραγκούλη (19/2/10)
Ομάδα Ανάγνωσης
Wiki “Βοιωτικός Κόσμος”
Βοιωτικά Γράμματα - Πολιτισμός
-
ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΒΟΙΩΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (7/2/2010)
-
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ (10/2/2010)
-
Συμμετοχή του ΑΚΟΛ σε ημερίδες κολύμβησης στη Χαλκίδα και στο Καρπενήσι
-
Παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Κατσιμπάρδη “Ιστορία Επτά Μύθων” (13/2/10)
Greek Libraries in a New World
-
-
ΤΟ ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΧΙΟΥ “ΚΟΡΑΗΣ”
-
-
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΤΑΛΑΝΤΗΣ (19/2/10)
-
ΤΟ ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΧΙΟΥ “ΚΟΡΑΗΣ”
-
-
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΤΑΛΑΝΤΗΣ (19/2/10)
-
ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ GOOGLE
-
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟ «ΣΙΡΙΑΛ» ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΚΑΤΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΩΝ «ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΤΩΝ»
-
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ: ΕΥΩΝΥΜΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
-
ΟΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ. Η ΧΑΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
-
ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ
-
Ο ΓΟΥΤΕΜΒΕΡΓΙΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟΣ
-
WEB 2.0 ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΠΑΡΕΛΛΙΟΥ!
-
ΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ
-
ΠΡΟΣ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΟ «MEIN KAMPF»?
-
Ο ΜΕΡΝΤΟΧ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AMAZON
-
-
Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ “ΜΠΛΟΚΑΡΕ” ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ
Περισσότερα... »
Ξενοφοβία είναι ο φόβος, τα αρνητικά συναισθήματα, η εχθρότητα, η δυσαρέσκεια που μας δημιουργεί το πρόσωπο του «άλλου», του ξένου. Ακραία μορφή ξενοφοβίας είναι ο ρατσισμός.
Ο Γουίνι το Αρκουδάκι, ο αγαπημένος φίλος που μεγάλωσε ολόκληρες γενιές παιδιών, θα επιστρέψει στις προθήκες των βιβλιοπωλείων μετά από 80 ολόκληρα χρόνια… και θα έχει μαζί του και μια καινούρια φίλη. Το νέο βιβλίο, που θα περιλαμβάνει 10 ιστορίες και θα κυκλοφορήσει από την ερχόμενη Δευτέρα, έχει γράψει ο Ντέιβιντ Μπενέντικτους, ο οποίος πήρε τη σκυτάλη από τον συγγραφέα των πρωτότυπων ιστοριών, ΑΑ Μάιλν. Η εικονογράφηση είναι του Μαρκ Μπέργκες, “πατέρα” ενός άλλου επίσης κλασικού αρκούδου, του Πάτινγκτον.
- Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ
Το 38ο Φεστιβάλ Βιβλίου, οργανώνεται από τον 
Οι γνώμες διίστανται στον εκδοτικό κόσμο, αφού άλλοι θεωρούν ότι η ανάρτηση των κειμένων στο Ίντερνετ βοηθάει τη λογοτεχνία εν ευρεία εννοία, αλλά και το συγκεκριμένο έργο, ενώ άλλοι αρνούνται κατηγορηματικά να επιτρέψουν τέτοιου είδους δημοσίευση σημερινών έργων. 
Μια νομική φόρμουλα για να ανοίξουν το φθινόπωρο τον ομαδικό τάφο όπου λέγεται ότι έχει ταφεί ο ποιητής Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, αναζητούν οι τοπικές αρχές της Ανδαλουσίας, αφού ένας Ισπανός δικαστής δήλωσε αναρμόδιος για να αποφανθεί επί του θέματος. Το υπουργείο Δικαιοσύνης της τοπικής κυβέρνησης “ετοιμάζει το νομικό πλαίσιο για να ξεκινήσουν οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν για να ανοίξει ο τάφος του Αλφακάρ”, κοντά στη Γρανάδα, ανέφεραν πηγές προσκείμενες στο Yπουργείο.
Το Playboy προδημοσιεύει Ναμπόκοφ. Γιατί όχι; Το ιστορικό ανδρικό περιοδικό του γηραιού πλέον Χιου Χέφνερ έδωσε γη και ύδωρ προκειμένου να δημοσιεύσει πρώτο αποσπάσματα του υπό έκδοση (ανολοκλήρωτου) μυθιστορήματος του Ναμπόκοφ «The Original of Laura» - ο μεγάλος συγγραφέας είχε αφήσει γραπτές οδηγίες να καταστραφεί μετά τον θάνατό του. Ωστόσο, ο γιος του, Ντμίτρι, αποφάσισε να το εκδώσει και πολύ πρόσφατα η επιμελήτρια Εϊμι Γκρέις έπεισε τον υιό Ναμπόκοφ, εκ μέρους του Playboy, να εμφανιστούν τα πρώτα αποσπάσματα στο περιοδικό, για την ακρίβεια 5.000 λέξεις απ’ όλο το κείμενο, για τις οποίες το έντυπο του Χέφνερ λέγεται ότι πλήρωσε όσο όσο.
Όνειρο, φύση, έρωτας, όρεξη για καλό φαγητό και μάθηση, λεκτικά παιχνίδια, απόλαυση, απόλαυση ζωής. Αυτό είναι το σύμπαν της “Αντας”, ενός από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Ναμπόκοφ, που εξελίσσεται αργά και μαυλιστικά, από τα ονειρικά τοπία της παιδικής ηλικίας, στην παθιασμένη ενηλικίωση, και από εκεί στη γλυκιά γαλήνη μιας μοιρασμένης ωρίμανσης.
“Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στο Βερολίνο της Γερμανίας κάποιος ονόματι Αλμπίνους. Επρόκειτο για πλούσιο, αξιοσέβαστο, ευτυχισμένο άνθρωπο. Μια ωραία μέρα εγκατέλειψε τη σύζυγό του για χάρη νεαρής ερωμένης. Ήταν ερωτευμένος· όχι όμως κι εκείνη. Η ζωή του τέλειωσε σε πλήρη καταστροφή.
Δυο μήνες μετά το θάνατο του μυθιστοριογράφου Σεμπάστιαν Νάιτ, ο νεαρός ετεροθαλής αδελφός του αναλαμβάνει να γράψει μια βιογραφία του κι ο αναγνώστης παρακολουθεί τις προσπάθειές του να συγκεντρώσει τα στοιχεία αυτής της βιογραφίας. Είναι λιγότερο η ζωή του Σεμπάστιαν Νάιτ που μας παρουσιάζεται εδώ και περισσότερο η ιστορία της απόπειρας να γραφεί η βιογραφία ενός ανθρώπου και η αδυναμία να φτάσει στη γνώση της πραγματικής ζωής του άλλου, έστω κι αν πρόκειται για τον χαμένο αδελφό.
Έχουμε άραγε να κάνουμε με “έναν πανούργο ενήλικο που διαφθείρει ένα αθώο κοριτσάκι” ή με “ένα διεφθαρμένο κοριτσάκι που εκμεταλλεύεται έναν αδύναμο ενήλικο;” Το δίλημμα αυτό εκφράζει μία μόνο από τις πλευρές της υποδοχής που γνώρισε η “Λολίτα” όταν εκδόθηκε το 1955. Το μυθιστόρημα του Ναμπόκοφ είναι όλα αυτά αλλά είναι και πολλά άλλα, και πρωτίστως είναι η ιστορία ενός πάθους ανεξέλεγκτου και χωρίς όρια, που κυριεύει έναν σαραντάρη διανοούμενο για ένα δωδεκάχρονο κορίτσι, το οποίο, με την πρώιμη σεξουαλικότητά του, δώρισε στην ανθρωπότητά τους όρους “Λολίτα” και “νυμφίδιο”.
Το ανά χείρας βιβλίο συγκεντρώνει και συσχετίζει συστηματικά μια σειρά προσωπικών ενθυμήσεων, με εμβέλεια γεωγραφική από την Αγία Πετρούπολη έως το Σαίν Ναζαίρ, χρονική τριανταεπτά ετών, από τον Αύγουστο του 1903 έως τον Μάιο του 1940, και λίγες μόνον εξορμήσεις σε κατοπινούς χρόνους και χώρους […]
Αυτό που σήμερα θεωρείται το κωμικό αριστούργημα του Ναμπόκοφ (γραμμένο ανάμεσα στη Λολίτα και τη Χλομή φωτιά) χαρτογραφεί τη ζωή του Ρώσου καθηγητή Τομοφέι Πνιν σε μια Αμερική γεμάτη πλυντήρια και διαφημίσεις, κουτσομπολιά και ακαδημαϊκές πλεκτάνες. Ανθρωπος πολύπλοκων αισθημάτων, ο Πνιν δίνει συνεχώς μια μάχη με τη νέα του πατρίδα και τη νέα του γλώσσα. Και σε αυτή τη διασκεδαστική όσο και συγκινητική ιστορία ενός ανθρώπου που μοιάζει γεννημένος για την αποτυχία, σ’ αυτό το μυθιστορηματικό χρονικό ενός Ευρωπαίου που δυσκολεύεται να κατανοήσει τον Νέο Κόσμο, υπάρχει όλο το πάθος μιας γενιάς που ξεριζώθηκε άσπλαχνα και ανεπανόρθωτα από το παρελθόν της. Όσο για τον ίδιο τον Πνιν, αυτός δεν είναι ούτε περισσότερο ανθρώπινος ούτε περισσότερο σημαντικός από τους υπόλοιπους ανθρώπους, εκπροσωπεί όμως αυτό που μοιάζει να είναι ο άνθρωπος όταν φέρεται διστακτικά και ανόητα και όταν προσπαθεί να περισώσει κάποια θρύμματα αξιοπρέπειας και ιδιωτικότητας.
Ο αφηγητής αυτού του μικρού σε έκταση μυθιστορήματος, ο Σμύρωφ, αποτελεί ακριβώς τον ιδεότυπο (σύμφωνα με τον Μαξ Βέμπερ) αυτού που αποκαλούμε σήμερα «θεατή». Ο «θεατής» είναι το ον εκείνο, που, κυριευμένο από μια παντοδύναμη αίσθηση αδυναμίας να πράξει, περιορίζεται στο να βλέπει, να σχολιάζει αυτά που βλέπει, να τα μεγεθύνει ή να τα συρρικνώνει, αποφεύγοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τους τρομερούς (γι’ αυτόν) κινδύνους και της πλέον απειροελάχιστης πράξης.
Το Mary είναι μια θαυμάσια, κωμική, μεταφυσική, ερωτική ιστορία, ένα νοσταλγικό έργο - το πρώτο μυθιστόρημα του Ναμπόκοφ.
Βιβλίο που ακούς αντί να διαβάζεις, με ηθοποιούς και μουσική επένδυση, είναι η νέα μόδα που ήρθε και στην Ελλάδα με εφτά τίτλους
Ένας μετεωρίτης που κρύβει κάποιο αρχέγονο μυστικό. Μια συνωμοσία εκπληκτικής σύλληψης. Επιστήμονες, που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για την αλήθεια.
Στη διάρκεια ενός επαγγελματικού ταξιδιού του στο Παρίσι, ο καθηγητής του Χάρβαρντ Ρόμπερτ Λάνγκντον δέχεται ένα επείγον τηλεφώνημα: ο έφορος του Μουσείου του Λούβρου βρίσκεται δολοφονημένος μέσα στο μουσείο. Δίπλα στο πτώμα υπάρχει ένα μήνυμα. Όταν ο Λάνγκντον και η χαρισματική Σοφί Νεβό, κρυπτογράφος και εγγονή του δολοφονημένου εφόρου, φτάνουν στον τόπο του εγκλήματος ανακαλύπτουν μια σειρά στοιχείων που τους οδηγούν στα έργα του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Το “Ψηφιακό οχυρό” είναι ένα από τα καλύτερα και ρεαλιστικότερα τεχνολογικά θρίλερ που κυκλοφόρησε ποτέ. Γραμμένο από τον πιο πολυδιαβασμένο συγγραφέα παγκόσμια τα τελευταία χρόνια, θα κερδίσει κάθε είδους αναγνώστη με την πλοκή και την αιχμηρότητά του. Η Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας των ΗΠΑ έχει στα χέρια της ένα υπερόπλο στο χώρο των επικοινωνιών: τον παντοδύναμο υπολογιστή TRANSLTR, ο οποίος παρακολουθεί όλο τον πλανήτη και μπορεί να αποκρυπτογραφήσει άμεσα οποιοδήποτε κωδικοποιημένο μήνυμα. Τα προβλήματα ωστόσο ξεκινούν όταν ένας πρώην υπάλληλος της υπηρεσίας αντιτάσσεται στην πρακτική της να παρακολουθεί κάθε πολίτη και δημιουργεί έναν κώδικα απροσπέλαστο, ακόμη και από τον υπερυπολογιστή. Η Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας βρίσκεται σε ομηρία… O κώδικας έχει τέτοια δύναμη, που μπορεί να καταστρέψει όλο το δίκτυο αντικατασκοπίας. Τότε τη λύση καλείται να δώσει η γοητευτική Σούζαν Φλέτσερ, η ικανότερη κρυπταναλύτρια που διαθέτει η υπηρεσία. Αυτό που ανακαλύπτει θα προκαλέσει τριγμούς σε όλη την ιεραρχία της εξουσίας και θα θέσει σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή της. Αντιμέτωπη με δυνάμεις που την υπερβαίνουν, θα αγωνιστεί με μόνο όπλο το μυαλό της να σώσει τη χώρα από μια σκοτεινή συνωμοσία. “Ψηφιακό οχυρό”, είπε ο Στράθμορ. “Έτσι το ονομάζει. Πρόκειται για το απόλυτο αντικατασκοπικό όπλο. Αν το πρόγραμμα αυτό βγει στην αγορά, κάθε παιδάκι δημοτικού που έχει πρόσβαση σε ένα μόντεμ θα μπορεί να στέλνει κώδικες τους οποίους η NSA δε θα μπορεί να σπάσει. Το σύστημα συλλογής πληροφοριών της χώρας θα καταρρεύσει”.
Μια αρχαία μυστική αδελφότητα. Ένα τρομακτικό νέο όπλο καταστροφής. Ένας αδιανόητος στόχος.
Η Βιβλιοθήκη μας σε συνεργασία με το 
Στις Κυκλάδες ωστόσο, που πρωτοκατοικήθηκαν κατά την ύστερη Νεολιθική εποχή, αυτό που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο χαρακτηρίζει την Πρώιμη Χαλκοκρατία (ή αλλιώς Πρωτοκυκλαδική περίοδο) είναι η εντυπωσιακή ανάπτυξη της λιθοτεχνίας και ιδιαίτερα της μαρμαρογλυπτικής. Η κατεργασία του μαρμάρου, που αφθονεί στη Νάξο και την Πάρο, έφθασε σε αξιοζήλευτα επίπεδα δεξιοτεχνίας κατά τη κατασκευή αγγείων και ειδωλίων. Τα λίθινα αγγεία μιμούνται πήλινα πρωτότυπα και χρησιμοποιήθηκαν κυρίως ως ταφικά κτερίσματα, πιθανόν ευκατάστατων νησιωτών. Τα μαρμάρινα ειδώλια, που απεικονίζουν γυναικείες κυρίως μορφές, χαρακτηρίζονται από θαυμαστή λιτότητα και αφαιρετικότητα, που δε συναντάμε ξανά παρά μόνο στην τέχνη του 20ου αιώνα. Ως επί το πλείστον έχουν βρεθεί σε τάφους, αν και πολλά προέρχονται από λαθρανασκαφές και είναι αβέβαιης προέλευσης. Ποια ήταν η σημασία τους; Ήταν απεικονίσεις θεοτήτων ή λατρευτών; Ήταν λατρευτικά αντικείμενα, φυλακτά, τάματα ή απλώς παιχνίδια; Ποτέ δε θα μάθουμε, μια κι οι Κυκλαδίτες δεν άφησαν γραπτές μαρτυρίες. Το μυστήριο που τα περιβάλλει όμως, σε συνδυασμό με την υψηλή αισθητική τους, θα κρατά πάντα ζωντανό το ενδιαφέρον και θα εξάπτει τη φαντασία κοινού και επιστημόνων.
